Kun je me iets vertellen over je achtergrond in acteren?
Ik ben eigenlijk begonnen met modellenwerk. Als kind vond ik het leuk om veel te ontdekken wat betreft mijn hobby’s en ik had het geluk dat mijn ouders me altijd erg aanmoedigden, dus ik probeerde veel dingen. Modelleren was een van die dingen waarbij ik dacht: “Ik zal het eens proberen. Laten we eens kijken wat er gebeurt.”
Het bureau waar ik destijds werkte had geen acteerafdeling en ze wilden zien hoe het zou zijn om acteurs in hun bureau te hebben. Ik was een van de eersten die ze ernaar vroegen. Ze zeiden: “Wil je dit proberen?” En ik dacht: “Ja, waarom niet? Ik spring erin.” Ik werd er meteen verliefd op. Ik was in het begin een heel dramatisch kind, dus voor mij was het niet zo ver weg.
Toen uw bureau had gesproken over acteren, ging u dan naar lessen?
Ik heb een paar lessen gevolgd waarin ik leerde auditie doen en de basisbeginselen. Ik heb er niet veel aan gedaan. Ik ben het soort persoon dat graag op mijn instinct als acteur vertrouwt. Maar ik heb veel geïmproviseerd, wat ik erg nuttig vond Malcolm in het midden – doet aan komedie, kan zich echt losmaken en heel creatief worden.
Vertel me er iets over Malcolm in het midden auditie. Hoe heb je ervan gehoord en hoe was het?
Ik had de show vóór de auditie nog niet gezien. Mijn moeder had het echter gezien, dus ze was super enthousiast. Ze zei: “Je moet dit doen. Je moet dit hebben. Dit is echt iets groots.” En ik dacht: “Oké.”
Dus ik keek een paar afleveringen en werd er meteen verliefd op. Het was echt leuk. Ik zou het absoluut aanbevelen. Als komedie was het baanbrekend voor zijn tijd. Het is superleuk. Ik werd super opgewonden en dacht: “Oké, ik weet niet of ik iets van ze ga horen of niet, maar ik ga hier mijn best voor doen.”
Het was een Zoom-callback. Ik herinner me dat ik worstelde met komedie voordat ik het deed Malcolm in het midden. Het was een van die genres waarin het voor mij gewoon niet vanzelfsprekend is. En ik was superbang. Ik dacht: “Ik wil dit echt, maar ik weet niet of ik grappig ga zijn.” En ik liep de Zoom-auditie binnen.
Het was met Linwood (Boomer, de maker van Malcolm in het midden) en Ken (Kwapis, de regisseur). Dus, weet je, iets groots. En ik betrad het toneel. Ik was super nerveus, trilde in mijn laarzen, en ze begonnen te lachen. En ik herinner me dat ik een korte seconde in mijn hoofd dacht: ‘Oh mijn god, ze lachen op mij. Ik moet me verschrikkelijk voelen. Ik ga verschrikkelijk zijn.” En toen dacht ik: ‘Nee, Vaughan, het is een komedie. Dat is een goede zaak! Ze lachen je uit prestatie!” Ik was zo bang dat ik instinctief dacht dat ze dachten dat ik slecht was.
