Malte Wilms is een architect wiens praktijk veel verder reikt dan de traditionele disciplinaire grenzen en zich vloeiend beweegt tussen ecologie, politiek, virtualiteit en materiaalexperimenten. Zijn werk ontstaat op een moment dat wordt gekenmerkt door planetaire en disciplinaire crises en herschikt architectuur niet als de productie van vaste vormen, maar als het onderhandelen over relaties tussen klimatologische, technologische en sociale krachten. Voor Wilms functioneert architectuur als een intelligent systeem dat gedistribueerd, adaptief en inherent collaboratief is.
Van zijn transformatieve project HITTESCHILDDoor architectuur op te vatten als een trimvlak dat hele omgevingssystemen kan verschuiven, naar zijn voortdurende onderzoek naar de Dymaxion-kaart van Buckminster Fuller, ondervraagt Wilms consequent hoe design kan aanvoelen, reageren en opnieuw kan kalibreren. Zijn benadering verwerpt het unieke auteurschap ten gunste van constellatie-achtige samenwerkingen tussen architecten, kunstenaars, ingenieurs en digitale intelligenties.
Gevestigd in Berlijn, een stad die hij omschrijft als een ‘ruimtelijk metabolisme’, is Wilms diep afgestemd op de manier waarop stedelijke omgevingen evolueren door fragmentatie, co-existentie en voortdurende onderhandeling. Binnen dit landschap ziet hij architectuur als een instrument om voorbij de economische logica te gaan en richting planetair metabolisme te gaan, dat entropie, aanpassingsvermogen en ecologische wederkerigheid omvat.
Door middel van onderwijs, onderzoek en gebouwd werk daagt Wilms de moderne architectuur uit om met precisie maar openheid te handelen, waarbij rigoureuze analyse in evenwicht wordt gebracht met poëtische vrijheid. Zijn praktijk wijst uiteindelijk op een toekomst waarin design een levend, intelligent proces wordt dat in staat is om door de complexiteiten van een post-fossiel tijdperk te navigeren.
