Dit voorjaar hadden mijn twee jongens voor het eerst verschillende weken vrij van school, dus nam ik ze mee op afzonderlijke één-op-één-reisjes: Toby en ik gingen naar zie familie in San Franciscoen Anton en ik waren opgewonden om onze Engelse familieleden te bezoeken, inclusief zijn geliefde neef Jimmy. Hier zijn een paar foto’s als je wilt zien…
We zijn begonnen in Londen, een stad waar ik niet veel tijd heb doorgebracht, hoewel ik wij hebben Cornwall bezocht zo vaak (meestal nemen we daar gewoon de trein rechtstreeks). We waren enthousiast om te verkennen.
We hadden echt geluk met het weer: de zon scheen bijna elke dag! – en ging veel uit met mijn broer Nick, mijn vriend Gemmaen mijn oude vriend Colby (hierboven), die daar allemaal wonen. (Trouwens, in Amerika wordt mijn handgebaar niet als onbeleefd beschouwd, maar ik vergat dat het in Europa wel zo is! Gahh!)
Mijn belangrijkste culturele verzoek aan de groep was dat we daarheen zouden gaan Nationale Portretgalerij — hoe mooi is deze fotowand?
We hebben een tentoonstelling gezien van De schilderijen van Lucien Freud. Wist je dat hij de kleinzoon was van Sigmund Freud? Een ouderwetse nepobaby dus, maar zijn werk was prachtig en voelde zo levend.
De zoon van mijn Engelse neef, Jimmy – die we de neef van Anton noemen, hoewel ik denk dat ze technisch gezien achterneven zijn? – bracht de week bij ons door, en vrijwel onmiddellijk…
…de jongens ontwikkelden een geheime handdruk en een andere taal van inside jokes. We hebben altijd ver weg van familie gewoond en het geeft me ZO VEEL VREUGDE om te zien hoe ze terugvallen in hun vriendschap.
Sinds één van de de beste delen van tours doen absoluut nietsop een avond, na een diner bij de Delicious Speedbootbarwe hebben The Fugitive ingeschakeld. (Dit Samenvatting van Lindy West maakt me altijd aan het lachen.) Het is een erg leuke film om met tieners te kijken als je er naar op zoek bent!
Vervolgens reden we naar de badplaats waar mijn tante Janey en neef Olivia wonen. Om bij het huis van mijn tante te komen, moet je willekeurig door een doorwaadbare plaats rijden, waar de jongens dol op waren.
Hoe slim is mijn tante Janey echter in haar babaà trui En trainingsbroek??
We gingen ook naar het huis van mijn neef voor olijven, chips en uien dip…
…en we kropen buiten onder de dekens…
…en mijn neef maakte de lekkerste gebakken aardappelen.
Uiteindelijk gingen we naar Cornwall, waar mijn tante Lulu wonen (en waar mijn grootouders leefde vóór haar). Dit hierboven is het uitzicht wanneer je het dorp voor het eerst binnenkomt – het is elke keer weer adembenemend!
De jongens reden de koffers over de baan…
…totdat we bereikten onze favoriete plek in de wereld. xoxo
Al snel sprongen de jongens de koude haven in…
…terwijl we ze aanmoedigen en gebakken kipchips eten.
We hebben onze huidige hoogten toegevoegd aan de hoogtemuur (ik was niet gegroeid)…
…verdoofde Lulu’s hond…
…en at heel veel stukjes toast bij elke maaltijd.
Normaal gesproken verblijven we de hele reis in Lulu’s dorp, maar we besloten een kleine excursie te maken Glendurgan-tuinwaar de vorige eigenaren een heksendoolhof voor hun 12 kinderen creëerden. Hoe cool is dat? “Ik dacht dat dit misschien wel het ergste zou zijn,” vertelde Jimmy me, “maar het is letterlijk de hemel.”
Eindelijk was het tijd om naar huis te gaan. We zijn altijd zo dankbaar dat we op bezoek kunnen komen en een beetje diepbedroefd om te vertrekken. Vergeet ons niet, Engeland! Wij houden van je en zullen terugkomen. xoxoxo
PS Ons Engeland reist met jongens van verschillende leeftijdenEn Lulu’s schoonheidsuniform.
