Gezondhet restaurant met twee Michelinsterren vlak bij London Bridge beheert het winterseizoen niet zoals je zou verwachten. In plaats van te kiezen voor het klassieke krans-en-kerstboomdecor, leunt Trivet op zijn sterrenvoedsel om zijn klanten te laten zien waar de winter om draait. De naam ontleent zijn naam aan een aloude keukengerei – een ijzeren rek dat boven een vuur wordt geplaatst voor zelfgekookt voedsel – en er zit een aangeboren warmte in de manier waarop Trivet gastvrijheid betoont.
Opgericht en geleid door Chef Jonny Meer en Meestersommelier Een balOndanks zijn hoogvliegende prestaties verwelkomt de Trivet je met open armen. Van houten lambrisering aan de muren tot bolachtige lichten die een oranje gloed van bovenaf opschorten, tot de kleurrijke, karaktervolle kunstwerken van de Turkse illustrator Merve Atilganzowel de ruimte als de borden zijn ontworpen door mensen die de eetervaring echt waarderen. Ze willen dat je ontspant en geniet van de schoonheid van het eten, en je niet laat intimideren door de twee sterren als je binnenkomt. De winter bij Trivet wordt gekenmerkt door vriendelijk personeel dat graag wil helpen, vaste gasten die met Lake en zijn team een praatje maken, en eten dat seizoensproducten naar een heel ander niveau tilt.
Geïnspireerd door gerechten uit de hele wereld, is het menu van Trivet meer een verkenning van de wonderen van eten dan een specifieke keuken. “Isa en ik hebben veel gereisd en zijn altijd geïnspireerd door de buitengewone culinaire geschiedenis en internationale diversiteit om ons heen”, zegt het à-la-cartemenu van Lake of Trivet, dat beknopt genoeg is om niet overweldigend te zijn, maar breed genoeg om tegemoet te komen aan verschillende smaakpapillen.
We begonnen onze Trivet-ervaring met een klassieker waar je zelden de fout in kunt gaan: brood en boter. Serveer een paar royale plakken zuurdesem van Cornwall’s favoriet Coombeshead-boerderij en in eigen huis gemaakte focaccia, knabbelden we relatief veel aan de heerlijke zelfgemaakte, op kefir gekweekte gezouten boter voordat we onszelf gingen temperen om de rest van de maaltijd niet te bederven. Hierna zagen we dat Trivet’s vermogen om seizoensingrediënten te gebruiken echt een rol ging spelen. De artisjok van Jeruzalem, een betrouwbare groente uit het late seizoen, werd in gekonfijte vorm gekookt en als voorgerecht op een bedje van velouté gelegd, gegarneerd met een witte truffel die alleen in het winterseizoen verkrijgbaar is. Daarna genoten we van kip afkomstig uit Devon’s Slades Down boerderijgegarneerd met een azijnsaus, cavolo nero en wintertruffel. Als dessert kozen we voor de in saffraan gepocheerde peer en de geroosterde vanillecrème, waarvan de zoetheid wordt doorsneden door ingelegde gember en een gelato gemaakt met de Franse dessertwijn Sauternes. Allemaal prachtig gepresenteerd en verrukkelijk heerlijk, onze reis naar Trivet bevestigde de waarde van lekker eten om je op te vrolijken terwijl het nat en somber weer is.
En toen we ons klaarmaakten om te vertrekken, werden we getrakteerd op een laatste traktatie. Chef-kok Lake, die halverwege de maaltijd langskwam voor een kort gesprek met ons, bood ons een Butter Pie aan, een traditionele kleine pastei die beroemd is in Lake’s geboorteland Canada, voor de reis naar huis. Dit vatte vooral de Trivet-ervaring samen. Warmte en verbinding gecreëerd in een werkelijk fantastische keuken.
Fotografie met dank aan Trivet.
