Poolse filmposters, oude luciferdoosjes, vlezig boekontwerp, escort-visitekaartjes uit de jaren 90 en Julia Fox – dit zijn slechts enkele van de visuele inspiraties achter Enge laarzeneen kunst- en literatuurzine die “ongeveer driemaandelijks” wordt gepubliceerd, waarbij elk thema en Risograph in beperkte oplage worden gedrukt. Het bedrijf achter al deze invloeden is Elias Myer, een filmmaker uit Oost-Londen, die wordt beïnvloed door zelfgemaakte, in eigen beheer uitgegeven tijdschriften gemaakt door kunstenaars die hun productiemiddelen in beslag nemen, waaronder werken als Ted Berrigan’s C-tijdschriftEdward Sanders’ Neuk je evenals het iconische en kortstondige Wyndham Lewis Stralen tijdschrift. Geïnspireerd door hun levendige, onbeschaamde stijlen, werd Elias geïnspireerd om iets te creëren dat een vergelijkbare rauwheid had – een onmiskenbaar menselijke kwaliteit om af te drukken, wat duidelijk blijkt uit het laatste derde nummer van Enge laarzendat gaat over ‘nostalgie’.
“Ik had het gevoel dat ik omringd was door mensen met briljante, creatieve geesten, dus het was een heel opwindend vooruitzicht om deze mensen een platform te geven (een klein platform, maar toch een platform)”, vertelt It’s Nice That. “Ik heb een los criterium ontwikkeld dat binnenin werkte Enge laarzen moet waarheidsgetrouw, scherpzinnig of innovatief zijn.’ Met een missiedoel voor ogen begon Elias poëzie, proza, essays, fotografie, illustratie, collage en meer te verzamelen uit inzendingen. De derde toevoeging aan de zine-serie bevat de ‘pure vagebond’ zelf: Richard Hell, een koning van de tegencultuur wiens werk in de jaren ’70 in New York City smerig, waarheidsgetrouw en essentieel was. ‘Ik had volledig verwacht dat hij nee zou zeggen. Verbazingwekkend genoeg deed hij dat niet’, zegt Elias. ‘Het is waarschijnlijk het coolste dat me ooit is overkomen.’
