Door O jaeen platform dat een meer evenwichtige benadering hanteert bij het verkennen van loopbaanverandering, heb ik van velen gehoord die hun niveau van tempo en reactiviteit in twijfel trekken en echte verandering in hun werkende leven willen. We zijn al jaren, zo niet tientallen jaren, getraind om een bepaald tempo aan te houden, snel te reageren en voortdurend naar succes te streven. Maar tegen welke prijs?
De cultuur op de werkplek kan een constante reactiviteit voortbrengen, waarbij meerdere eisen onze dagen domineren. De vraag gaat over balans: hoe behouden we goede energie en persoonlijke groei gedurende onze hele carrière, blijven we nieuwsgierig en creatief zonder op te branden? Wij zijn echte mensen die behoefte hebben aan een meer inclusieve, evenwichtige benadering van goed leven. Dat is echt het hoofdthema geweest, ongeacht de branche of het ervaringsniveau.
Dus in 2026 kijk ik erg uit naar deze groeiende beweging van mensen die de performatieve cultuur de rug toekeren en meer gezonde grenzen stellen. En hoe we evolueren naar echte betekenis, eerlijkheid en IRL-gemeenschapsconnectie. En ik nodig iedereen uit om te experimenteren met een meer bewuste en speelse benadering van hoe we ons werkende leven willen leiden. Om niet naar de verdomde bus te rennen, of om je Pret-ontbijtbaguette in 45 seconden over je toetsenbord te eten. Schreeuwen van onredelijke eisen. Ervoor kiezen om niet te multitasken; drukte of constante productiviteit niet als een ereteken dragen.
Want raad eens: niemand zal je een medaille geven als je dat tempo aanhoudt, of het opnemen in je afstudeertoespraak. Maar je lichaam en geest zullen je dankbaar zijn dat je enkele momenten van rust hebt genomen en dat pad naar een burn-out hebt afgesneden. Balans moet worden geleerd, gewoonten worden beetje bij beetje veranderd, en ik ben blij dat meer mensen zich openstellen en eindelijk experimenteren om te zien hoe het leven tijdens die reis meer vervullend en gegrond kan zijn.
