Je kunt alles voelen – de frustratie, de irritatie en de angst – en toch vanuit een rustige plek je reactie kiezen. Dit is wat de Stoïcijnen (denkers uit het oude Griekenland en Rome) mij hebben geleerd. stoïcisme is kalm blijven als het leven dat niet is, je concentreren op wat je wel kunt beheersen en geen energie verspillen aan wat je niet kunt.
Ik heb jarenlang stoïcijnse filosofen bestudeerd en de wijsheid van Marcus Aurelius, Seneca en Het epos heeft mijn relatie met mezelf en de manier waarop ik werk veranderd. Ik beoefen nu de kunst om de kloof tussen gevoel en actie optimaal te benutten. Deze vier stoïcijnse leringen kunnen u helpen uw beste zelf te worden op het werk.
1. Jij bepaalt de reactie
De vele ervaringen op het werk heb je niet allemaal zelf in de hand. Maar het is geheel aan jou om het antwoord onder de knie te krijgen. Uw collega neemt tijdens een vergadering de eer voor uw idee. Je instinct zal zijn om uit te halen van woede. Die reactie is menselijk en onmiddellijk. De meeste mensen kunnen het niet tegenhouden. Maar hoe u zich gedraagt en wat er daarna gebeurt, is geheel aan u.
De Stoïcijnen noemden dit dichotomie van controle. “Sommige dingen hebben we in de hand en andere niet. Dingen die we in de hand hebben zijn meningen, achtervolgingen, verlangens, afkeer, en in één woord: wat zijn onze eigen daden”, zei Epictetus. Sommige dingen zijn van jou, de meeste niet. Ongeacht of je baas je werk erkent, of er een deal is gesloten of dat je collega’s je respecteren.
Niets daarvan valt binnen jouw cirkel van controle. Jouw interpretatie is. Hoe je met iedereen praat. Wat je doet om respect te verdienen. Het is geheel aan jou. Voordat u iets zegt, nadat er iets mis is gegaan, moet u eerst teruggaan naar wat u onder controle moet hebben. En laat los wat de zaken alleen maar erger maakt. De collega die je het meest irriteert, kan je geduld leren. Het mislukte initiatief leert je hoe je slecht nieuws eerlijk en zorgvuldig kunt communiceren.
2. Benoem het gevoel voordat het jou een naam geeft
‘We lijden meer in onze verbeelding dan in werkelijkheid’, merkte Seneca op. De geest vergroot problemen veel verder dan waar de realiteit om vraagt. We besteden veel tijd in ons hoofd aan het worstelen met ervaringen uit het verleden: had het beter gekund? Misschien had ik de dingen anders kunnen zeggen. Wat vonden ze van mij?
Benoem je gevoelens om de controle terug te nemen. Wanneer je een gevoel benoemt – bijvoorbeeld ‘Ik schaam me’ of ‘Ik word bedreigd’ – creëer je er afstand van. Afstand schept keuze. Losheid zorgt ervoor dat je helder nadenkt.
Jouw leider verwerpt uw voorstel in bijzijn van het team. Voordat je je vernederd voelt, voel je iets naamloos. Noem het. Ik voel me afgewezen. Dat is een gevoel dat je kunt onderzoeken. Je bent er niet verdwaald in. Je kunt betere antwoorden krijgen. Je kunt het gevoel op de proef stellen: is wat ik voel de enige waarheid? Is het nuttig? Wat vraagt het van mij? Hoe kan ik hier overheen komen en blijven doen waar ik goed in ben?
‘Wat de geest van de mens verstoort zijn niet de gebeurtenissen, maar hun oordeel over gebeurtenissen’, zei Epictetus.
Het benoemen van je gevoelens is de eerste stap. Erkennen is hoe je het ziet voor wat het is. En dan komt het allerbelangrijkste: je ervan losmaken. Omdat jij niet je gevoelens bent. Jij bent het bewustzijn van hen. Als u zich niet langer door het ‘ontslag’ laat belemmeren wie u bent, kunt u weer doen wat u op uw werk moet doen. Stijg uit boven wat je in de weg staat.
3. Zie het obstakel als de instructie
Marcus Aurelius had een eenvoudige formule: het obstakel is de weg. “Verandering voor actie brengt actie voort, wat in de weg staat, wordt de weg”, zei hij.
Het obstakel zich is jouw weg vooruit. Je wordt gepasseerd voor een promotie. Je eerste instinct zal zijn: “het systeem is oneerlijk” (dat kan zo zijn) of “Ik stop ermee” (misschien wel). Maar als u van plan bent bij hetzelfde bedrijf door te gaan, gebruik dan uw gevoel in uw voordeel.
Wat leert het jou? Misschien zou je dat moeten doen maak uw werk zichtbaarder. Mogelijk moet u een persoonlijk gesprek voeren dat u hebt vermeden om meer persoonlijke feedback te krijgen. Of maak van de gelegenheid gebruik om meer vaardigheden te leren om uw opties in de toekomst te verbeteren. De promotie die je niet hebt gekregen is neutraal. Wat je ermee bouwt, is aan jou. Wat je in de weg staat, wordt jouw weg.
‘Onberispelijkheid versterkt de geest, zoals werk het lichaam versterkt’, zei Seneca ooit. Als je goed oplet, zijn er overal kansen voor groei, leren en bijsturen.
4. Beoordeel uw dag op basis van uw waarden
Epictetus zei: ‘Vertel jezelf eerst wat je zou willen zijn en doe dan wat je moet doen.’
Het werk is ontworpen om eindeloze externe feedback te produceren. Net als jouw presentatie. Goedkeuring van beheer. Bevestiging van je baas. De machine draait op uw behoefte. De stoïcijnen adviseerden een andere manier van denken. Elke avond beoordeelde Epictetus zijn dag op basis van één enkele vraag: Heb ik gehandeld in overeenstemming met mijn waarden?
Externe resultaten – Heeft mijn baas mij geprezen? Heeft het project de aandacht gekregen die het verdient? – buiten uw controle ligt. Deze mentaliteit verandert alles. Als jouw waarden integriteit, nieuwsgierigheid en alles geven zijn, oefen ze dan dagelijks. Het is de enige maatstaf die zich in de loop van de tijd ophoopt.
‘Niemand is vrij die zichzelf niet beheerst’, zei Epictetus. “Een mens moet zo leven dat zijn geluk zo min mogelijk afhankelijk is van externe zaken. De wereld draait zich om en laat iedere man passeren die weet waar hij heen gaat.”
Hier zijn een paar vragen die u vandaag als leidraad kunnen dienen: Waar heb ik vandaag tegen mijn principes gehandeld? Wat vermeed ik waarvan ik wist dat het goed was? Heb ik gehandeld, of was ik alleen maar van plan om te handelen? Werd ik geleid door de rede of door impulsen?
Gebruik deze vragen als leidraad voor uw acties van vandaag.
