In theorie, AI had moeten transformeren vervaardiging nu. Van voorspellend onderhoud en vermoeidheidsdetectie tot realtime kwaliteitscontrole: de belofte is altijd slimmer, sneller en veiliger geweest. Maar in de praktijk is de fabrieksvloer nog steeds een plek waar AI-ambities vaak op reële beperkingen stuiten.
Het is een groot probleem, vooral omdat de omvang en het gewicht van deze industrie moeilijk te negeren zijn. Alleen de Amerikaanse productie draagt hieraan bij 2,9 biljoen dollar voor de economieVolgens de National Association of Manufacturers is dit goed voor meer dan 10% van de totale productie en ondersteunt het bijna 13 miljoen werknemers. Globaal staat voor productie 16% van het bruto binnenlands product (bbp) van de wereld en een totale marktkapitalisatie van ruim $16 biljoen, volgens een nieuw rapport van Cargoson, een transportmanagementsoftwarebedrijf.
Nu de kunstmatige intelligentie nog verder vooruitgaat en beleidsmakers aandringen op herindustrialisatie in de VS – gericht op het herstellen van de binnenlandse productiecapaciteit, het herwinnen van controle over de toeleveringsketen en het moderniseren van de strategische infrastructuur – is de schijnwerpers weer gericht op fabrieken. Er zit momentum en geld achter de beweging, maar zonder de gefragmenteerde digitale systemen die de meeste productievloeren domineren te herstructureren, zou dat momentum tot stilstand kunnen komen. Een schatting van marktonderzoeksbureau MarketsandMarkets projects mondiale kunstmatige intelligentie in de productiemarkt zou groeien tot 155 miljard dollar in 2030, tegen 34 miljard dollar in 2025 – maar die groei zal theoretisch blijven, tenzij bedrijven de knelpunten aanpakken die de adoptie vertragen.
