Inc.com-columnist Alison Groen beantwoordt vragen over werkplek- en managementkwesties – alles van hoe om te gaan met een micromanaging-baas hoe u met iemand in uw team kunt praten over lichaamsgeur.
Een lezer vraagt:
Afgelopen herfst verliet ik een geliefde baan en hielp ze werkgelegenheid twee mensen om mij te vervangen. De ene was een interne aanwerving, de andere vereiste een externe sollicitatiegesprek proces. We ontvingen meer dan 50 sollicitaties, beperkten dit tot dertien telefonische sollicitatiegesprekken, daarna zeven persoonlijke sollicitatiegesprekken en namen uiteindelijk een zeer bevredigende aanwervingsbeslissing.
Bij elke stap onderweg stuurde ik beleefde afwijzingsmails naar degenen die het volgende niveau niet haalden. Het was heel professioneel en op één na reageerden alle kandidaten heel goed. Maar een heer die geen sollicitatiegesprek kreeg, schreef terug en zei dat hij, aangezien hij ‘duidelijk overgekwalificeerd was voor een dergelijke functie’, ‘een sollicitatiegesprek op zijn minst op prijs zou hebben gesteld’. In feite had hij geen kwalificaties voor de functie: hij had nooit in deze functie gewerkt, in onze branche gewerkt of enige achtergrond in ons vakgebied gehad.
Ik heb nooit gereageerd, maar hij heeft mij opgespoord en meerdere keren gevraagd waarom hij niet werd geïnterviewd. Hij is duidelijk goed opgeleid en heeft een interessant werkverleden, maar niets op zijn cv had ook maar enig verband met ons vakgebied, en eerlijk gezegd kwam hij neerbuigend over. Dat gezegd hebbende, we zijn gebaseerd op de gemeenschap en proberen aardig, vriendelijk en behulpzaam te zijn voor iedereen.
Ik ben nog steeds perifeer betrokken bij de organisatie, maar ben niet meer in dienst. Ik ben zelfs door het land verhuisd en heb een andere baan aangenomen. Heb ik een verplichting om hem terug te schrijven? En in dat geval Hoe eerlijk moet ik zijn?? Blijkbaar heeft hij ook naar de organisatie geschreven en weigeren ze met hem in zee te gaan. Als ik hem terugschrijf, laat hij ze misschien met rust? Een klein deel van mij denkt dat hij er baat bij heeft als hij de waarheid kent, maar ik heb ook het gevoel dat het misschien niet mijn zaken zijn. Ik erken dat als ik hem antwoord, het op geen enkele manier officieel zou zijn. Wat moet ik doen?
Groene antwoorden:
Blokkeren en negeren.
Je werkt er niet meer; er is absoluut geen reden om met deze man in zee te gaan en het risico te lopen dat hij agressiever of bozer wordt.
Je hebt niets verkeerd gedaan tijdens dit wervingsproces. Eigenlijk heb je alles goed gedaan! Je hebt het netjes en tijdig verzonden afwijzings-e-mails. U hebt beslissingen genomen over de aanwerving waar u zich goed bij voelt. Je hebt niets uit te leggen, te verdedigen of te rechtvaardigen. Je hoeft niet eens uit te leggen (hier of aan deze kandidaat) waarom hij niet is uitgenodigd voor een gesprek. Werkgevers hebben regelmatig meer gekwalificeerde kandidaten dan ze kunnen interviewen, en er hoeft niets mis met iemand te zijn om afgewezen te worden; het kan zijn dat anderen sterker waren.
Hoewel de meeste kandidaten professionals zijn en de aard van het wervingsproces begrijpen, zijn er altijd een paar die niet kunnen geloven dat ze geen sollicitatiegesprek hebben gekregen en denken dat werkgevers dit tegenover hen moeten rechtvaardigen. U hoeft helemaal niet op hen te reageren, maar vooral niet nadat ze onbeleefd of onbeleefd zijn geworden opdringerig.
Als je daar nog steeds werkte, zou ik je aanraden om eens op hem te reageren en iets te zeggen als: “We kregen enorme belangstelling voor de functie en het wervingsproces was zeer competitief. We konden niet veel mensen met sterke kwalificaties voor de functie sollicitatiegesprekken aanbieden.” Of, als je dat liever hebt: “We kregen enorme belangstelling voor de functie en hebben ons gericht op kandidaten met ervaring in Skill X en Branche Y.”
Maar je werkt er niet eens meer! U hoeft deze persoon niet alleen geen antwoord te geven, maar dat doet u waarschijnlijk ook zou niet moeten— De organisatie moet verantwoordelijk zijn voor de communicatie met kandidaten (vooral omdat er juridische gevolgen kunnen zijn als je iets slechts zegt). Als ze niet antwoorden, is dat hun beslissing.
Ik weet niet of de kandidaat op de een of andere manier uw persoonlijke e-mailaccount heeft gevolgd en u daar berichten stuurt. Als hij u een e-mail stuurt op uw persoonlijke account, is dat een echte overschrijding (en een teken van een ernstig ongepaste investering) en moet u hem absoluut blokkeren. Als je wilt, kun je één keer terugmailen en zeggen: “Ik werk niet meer voor (naam van de organisatie) en kan geen vragen beantwoorden over hun wervingsprocedures. Neem alsjeblieft geen contact met me op via mijn persoonlijke account” en blokkeer hem dan, maar sla dat gerust over en blokkeer hem gewoon.
Ik begrijp dat de organisatie gemeenschapsgericht is en wil dat mensen er warme gevoelens voor hebben. Daar is een argument voor Jij (niet jij) reageert – eenmalig en met het soort taal hierboven. Maar daarna hoeven kandidaten die onbeleefd of vijandig zijn, niet meer vertroeteld te worden. Het is oké om te weigeren deel te nemen.
– Alison Groen
Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Snel bedrijfzustersite, Inc.com.
Inc. is de stem van de Amerikaanse ondernemer. We inspireren, informeren en documenteren de meest fascinerende mensen in het bedrijfsleven: de risiconemers, innovators en ultragedreven doorzetters die de meest dynamische kracht in de Amerikaanse economie vertegenwoordigen.
