Toen een grizzlybeer eind november 2025 een groep vierde- en vijfdeklassers in het westen van Canada aanviel, leidde dit tot meer dan één reddingspoging voor de elf gewonden:vier met ernstige verwondingen. Lokale autoriteiten begonnen te proberen de specifieke betrokken beer te lokaliseren om hem te verplaatsen of te euthanaseren. afhankelijk van de resultaten van hun beoordeling.
De aanval in Bella Coola, British Columbia, was hoogst ongebruikelijk berengedrag en leidde tot een poging om erachter te komen wat er precies was gebeurd en waarom. Dat betekende dat de betrokken beer moest worden gevonden – wat, op basis van getuigenissen, een moedergrizzly was met twee welpen.
Zoekers kamden het gebied te voet en per helikopter uit en vingen vier beren. DNA-vergelijkingen met bewijsmateriaal van de aanval maakten elk van de gevangen beren vrij en ze werden weer in het wild vrijgelaten. Na ruim drie weken zonder de beer te vinden die verantwoordelijk is voor de aanvalAmbtenaren hebben de zoektocht stopgezet.
De zaak benadrukt de moeilijkheid om individuele beren te identificeren, wat belangrijk wordt bij het vertonen van ongewoon gedrag. Beren lijken veel op mensen, en ongetrainde waarnemers kunnen het erg moeilijk vinden om ze uit elkaar te houden. DNA-testen zijn uitstekend in het onderscheiden van individuen van elkaar, maar dat is het dan ook duur en vereist fysieke monsters van beren. Opgesloten zitten en ander contact hebben met mensen is ook stressvol voor henEn Natuurbeheerders proberen vaak de vangst te minimaliseren.
Recente ontwikkelingen in computervisie en andere soorten kunstmatige intelligentie bieden een mogelijk alternatief: gezichtsherkenning voor beren.
Zoals één cultureel antropoloogIk bestudeer hoe wetenschappers kennis en technologieën produceren, en hoe nieuwe technologie de ecologische wetenschap en natuurbehoudspraktijk transformeert. In een deel van mijn onderzoek is gekeken naar het werken met computerwetenschappers en ecologen doen aan gezichtsherkenning voor dieren. Deze instrumenten weerspiegelen zowel de technologische vooruitgang als de bredere publieke belangstelling voor wilde dieren en kunnen de manier waarop wetenschappers en het publiek dieren begrijpen, opnieuw vormgeven door voorheen anonieme wezens als individuen te leren kennen.
Nieuwe manieren om dieren te identificeren
Een gezichtsherkenningstool voor beren genaamd BearID wordt ontwikkeld door computerwetenschappers Ed Molenaar En Maria Nguyenwerkt mee Melanie Claphameen gedragsecoloog die werkt voor Raad van Nanwakola van First Nations die toegepast onderzoek doen naar grizzlyberen in British Columbia.
Het maakt gebruik van deep learning, een subset van machine learning die gebruik maakt van kunstmatige neurale netwerken analyseer foto’s van beren en identificeer individuele dieren. De afbeeldingen zijn afkomstig uit een verzameling afbeeldingen gemaakt door natuuronderzoekers in Knight Inlet, British Columbia, en door medewerkers van de National Park Service en onafhankelijke fotografen aan de Brooks River in Katmai National Park, Alaska.
De lichamen van beren veranderen dramatisch: van uitgemergeld na de winterslaap in de lente naar vet en klaar voor de winter in de herfst. Maar de geometrie van het gezicht van elke beer – de opstelling van belangrijke kenmerken zoals hun ogen en neus– Blijft relatief stabiel over seizoenen en jaren.
BearID gebruikt een algoritme om berengezichten in afbeeldingen te lokaliseren en metingen uit te voeren tussen deze belangrijke kenmerken. Elk dier heeft een unieke reeks afmetingen, dus een foto van een dier dat gisteren is gemaakt, kan worden vergeleken met een foto die enige tijd geleden is gemaakt.
Naast het helpen identificeren van beren die mensen hebben aangevallen of anderszins problemen voor mensen hebben veroorzaakt, kan het identificeren van beren ecologen en natuurbeheerders helpen de omvang van de berenpopulatie nauwkeuriger in te schatten. En het kan wetenschappelijk onderzoek helpen, zoals de gedragsecologische projecten waaraan Clapham werkt, door individuele tracking van dieren mogelijk te maken en zo een beter begrip van het gedrag van beren mogelijk te maken.
Miller heeft er een gebouwd webtool om beren automatisch te detecteren in de Brooks River-webcams die oorspronkelijk het project inspireerden. Het BearID-team heeft ook meegewerkt Rebecca Zugeen professor en directeur van het carnivoorlaboratorium aan de Universidad San Francisco de Quito, om een berenidentificatiemodel voor Andesberen te ontwikkelen voor gebruik in berenecologie en onderzoek naar natuurbehoud in Ecuador.
Dierengezichten zijn minder controversieel
Menselijke gezichtsherkenning is uiterst controversieel. In 2021, Meta stopte met het gebruik van zijn gezichtsherkenningssysteemdie automatisch mensen identificeerde op foto’s en video’s die naar Facebook werden geüpload. Het bedrijf beschreef het als een krachtige technologie die, hoewel potentieel nuttig, momenteel niet geschikt was voor wijdverbreid gebruik op zijn platform.
In de jaren na deze aankondiging introduceerde Meta geleidelijk de gezichtsherkenningstechnologie opnieuw en gebruikte deze om te registreren fraude waarbij publieke figuren betrokken zijn En om de identiteit van gebruikers te verifiëren nadat hun rekeningen in gebreke waren gebleven.
Bij gebruik op mensen noemen critici gezichtsherkenningstechnologie “plutonium door AI‘ en een gevaarlijk hulpmiddel met weinig legitieme toepassingen, net zoals gezichtsherkenning dat heeft gedaan wijdverspreider wordenwetenschappers blijven overtuigd van de gevaren ervan. Onderzoekers van de American Civil Liberties Union benadrukken dit voortdurende bedreiging van de grondwettelijke rechten van Amerikanen veroorzaakt door gezichtsherkenning en schade veroorzaakt door onnauwkeurige identificaties.
Voor dieren in het wild zijn de ethische controverses misschien minder dringend, hoewel er voor dieren nog steeds potentieel bestaat schade wordt toegebracht door mensen die AI-systemen gebruiken. En gezichtsherkenning kan natuurbeheerders helpen bij het identificeren, euthanaseren of verplaatsen van beren die aanzienlijke problemen voor mensen veroorzaken.
Focus op specifieke dieren
Wilde ecologen vinden dat soms focus op individuele dieren problematisch. Dieren benoemen kan ze maken”lijkt minder wildNamen met een culturele betekenis kunnen ook van invloed zijn op de interpretaties van dierengedrag door mensen. Zoals de Katmai-rangers opmerken, kunnen mensen het gedrag van een beer met de naam Killer anders interpreteren dan die van Fluffy.
Beslissingen over natuurbeheer zijn bedoeld om te worden genomen over groepen dieren en territoriumgebieden. Wanneer mensen geassocieerd worden met individuele dieren, onder meer door ze een naam te gevenbeslissingen worden ingewikkelder, zowel qua aard als qua aard in gevangenschap.
Wanneer mensen zich met bepaalde dieren associëren, kunnen ze bezwaar maken tegen managementbeslissingen die individuen schade berokkenen, ter wille van de gezondheid van de bevolking als geheel. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat natuurbeheerders dieren moeten verplaatsen of euthanaseren voor de gezondheid van de bredere bevolking of het ecosysteem.
Maar het kennen en begrijpen van beren als individuele dieren kan ook de fascinatie en verbindingen die mensen al met beren hebben, verdiepen.
bijv. Dikke Berenweekeen jaarlijkse wedstrijd georganiseerd door explore.org en Katmai National Park, trok in 2025 meer dan een miljoen stemmen terwijl mensen campagne voerden en op hun favoriete beer stemden. De De winnaar was Beer 32ook wel bekend als “Chunk”. Chunk werd op de ouderwetse manier geïdentificeerd op foto’s en video’s, gebaseerd op menselijke observaties van onderscheidende kenmerken, zoals een groot litteken over zijn snuit en een gebroken kaak.
Naast het identificeren van probleemdieren, denk ik dat algoritmische hulpmiddelen zoals gezichtsherkenning een nog breder publiek van mensen kunnen helpen hun begrip van beren als geheel te verdiepen door verbinding te maken met een of twee specifieke dieren.
Emily Wanderer is docent antropologie aan Universiteit van Pittsburgh.
Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.
