Iran geeft bezittingen vrij van aanvoerder van vrouwenvoetbal in Australische asielzaak | Voetbal nieuws

Zahra Ghanbari, een van de zes speelsters die asiel aanvroegen in Australië, veranderde haar besluit en keerde terug naar Iran.

De Iraanse rechterlijke macht zegt dat de bezittingen van de aanvoerder van het vrouwenvoetbalteam van het land zijn vrijgegeven door de lokale autoriteiten, waarmee een eerder besluit om ze in beslag te nemen werd teruggedraaid nadat de speler was gezocht en vervolgens heeft een asielaanvraag in Australië ingetrokken vorige maand.

– De bezittingen van Zahra Ghanbari, een voetballer van het Iraanse nationale damesteam, die in beslag waren genomen, zijn vrijgegeven door een rechterlijke uitspraak, zei het Iraanse persbureau Mizan maandag.

Het voegde eraan toe dat de stap werd genomen na “een pleidooi van niet schuldig zijn na haar gedragsverandering”.

Ghanbari maakte daar deel uit van een groep van zes spelers en een achterkamermedewerker asiel aangevraagd in Australië in maart na het spelen van de Women’s Asian Cup aan het begin van Oorlog tussen de VS en Israël is Iran.

De Australische minister van Binnenlandse Zaken, Tony Burke, zei destijds dat zijn land dat wel had gedaan asiel aangeboden aan alle spelers en ondersteunend personeel vóór hun vertrek naar Iran, uit angst dat ze bij hun terugkeer gestraft zullen worden nadat het team weigerde het Iraanse volkslied te zingen tijdens het toernooi.

Maar vijf van hen, waaronder Ghanbari, veranderden later van gedachten en keerden samen met de rest van het team terug naar Iran. Ze hebben er een de held is welkom tijdens een speciale ceremonie in het centrum van Teheran op 19 maart.

De aankondiging kwam twee dagen nadat de Iraanse media een lijst publiceerden van mensen die zij ‘verraders’ noemden wier tegoeden waren bevroren door een gerechtelijk bevel na het uitbreken van de oorlog op 28 februari.

Ghanbari’s naam verscheen op de lijst, hoewel het niet meteen duidelijk was wanneer het besluit was genomen om haar tegoeden te bevriezen.

Eerder deze maand vroegen twee spelers asiel aan in Australië voordat ze van gedachten veranderden vertelde Al Jazeera dat ze onder “enorme druk” stonden over hun beslissing.

“Ik had het gevoel dat elke fout een groot probleem kon worden”, zei Mona Hamoudi, een van de spelers die terugkeerde naar Iran. “Elke stap moest twee keer worden nagedacht voordat deze werd gezet.”

Te midden van de verstikkende druk en de escalerende oorlog in Iran, hield één vraag haar bezig: moet ze naar huis terugkeren of asiel aanvragen?

“Dit dilemma bezorgde me voortdurend angst”, zei ze, “omdat elke keuze consequenties had – voor mijn leven, voor mijn gezin en voor mijn sportieve toekomst.”

Het openingslied lokt kritiek uit

Iran speelde zijn drie groepswedstrijden in de Asian Cup op 2, 5 en 8 maart in het Gold Coast Stadium in Queensland, kort nadat de VS en Israël hun oorlog tegen Iran waren begonnen.

Bij de eerste aanvallen kwamen 168 schoolmeisjes en leraren om het leven, de hoogste leider van Iran Ayatollah Ali Khameneien andere beheerders. In totaal zijn er sinds het begin van de oorlog zes weken geleden ruim 2.000 Iraniërs gedood.

Nadat spelers van het Iraanse damesvoetbalteam tijdens hun eerste wedstrijd hadden geweigerd het Iraanse volkslied te zingen, werden ze gebrandmerkt “verraders” door een presentator van de Iraanse staatsomroep IRIB.

Toen Iran drie dagen later hun tweede wedstrijd van het toernooi tegen Australië speelde, waren het niet alleen de spelers zing het volksliedmaar ze verwelkomden het ook, waardoor de vrees ontstond dat ze misschien gedwongen waren hun standpunt te veranderen nadat ze kritiek hadden gekregen in de Iraanse media.

Hoewel noch de spelers, noch de teamleiding uitlegden waarom ze voor de eerste wedstrijd niet zongen, speculeerden fans en rechtenactivisten dat het mogelijk een daad van verzet tegen de Iraanse regering was.

Rechtengroepen hebben de Iraanse autoriteiten herhaaldelijk beschuldigd van het uitoefenen van druk op atleten die in het buitenland concurreren door familieleden te bedreigen of eigendommen in beslag te nemen als zij weigeren of verklaringen afleggen tegen Iran.

In dit geval beschuldigden campagnevoerders Teheran ervan druk uit te oefenen op de families van de vrouwen, waaronder het oproepen van hun ouders voor ondervraging door inlichtingenagenten. De Iraanse autoriteiten beweerden echter dat Australië de atleten probeerde te dwingen over te lopen.

Slechts twee van de Iraanse damesvoetballers bleven in Australië en trainden bij de club Brisbane Roar.