Voor veel mensen spelen milieuoverwegingen een belangrijke rol bij wat ze in hun winkelwagentje stoppen. Maar het is moeilijk om te weten wanneer groene claims geloofwaardig zijn. Zegels en certificeringen kunnen een nuttig hulpmiddel zijn om klanten te helpen beslissen waar ze op kunnen vertrouwen en hoe ze hun geld kunnen uitgeven, maar alleen als ze worden ondersteund door solide bewijsmateriaal.
De door de FTC voorgestelde schikking met Getest Green, Nonprofit Management LLC en Jeremy Ryan Claeys toont aan hoe belangrijk het is ervoor te zorgen dat claims die via zegels en certificeringen aan consumenten worden overgebracht, worden ondersteund door gedegen wetenschap. Volgens de FTC adverteerden en verkochten het bedrijf en Claeys een Tested Green-certificering, aangeprezen als “het toonaangevende certificeringsprogramma van het land voor bedrijven die groene producten produceren of groene processen gebruiken om goederen en diensten te produceren.” Op de website van het bedrijf werd het programma gehyped als “de toonaangevende groene bedrijfscertificering van het land, met meer dan 45.000 certificeringen in de Verenigde Staten.”
Testet Green zei dat bedrijven, om in aanmerking te komen voor de “Rapid”-certificering, “een reeks vragen moesten beantwoorden over de groene activiteiten die uw bedrijf ontplooit.” Om in aanmerking te komen voor de “Pro”-certificering moesten bedrijven dezelfde documentatie overleggen, maar Tested Green had meer nodig: een mogelijk locatiebezoek “om te verifiëren dat de groene praktijken legitiem zijn en voldoen aan universele groene normen.”
Ondanks deze beweringen zegt de FTC dat geen enkele aanvrager een reeks vragen over de groene activiteiten van hun bedrijf hoefde te beantwoorden, en dat geen enkele aanvrager voor de Pro-certificering ooit een locatiebezoek heeft ondergaan als voorwaarde voor certificering. Volgens de FTC was de enige ‘groene’ activiteit waar het bedrijf op aandrong het in rekening brengen van $189,95 voor de Rapid-certificering of $549,95 voor de Pro-versie. De FTC beschuldigde bedrijven ervan dat zodra bedrijven de vergoeding betaalden, Tested Green hen het logo en een “certificeringsbevestigingspagina” stuurde die ze konden gebruiken om reclame te maken voor hun Tested Green-gecertificeerde status.
Maar de problemen met het Tested Green-programma hielden daar niet op. Tested Green beweerde dat zijn programma werd onderschreven door de National Green Business Association en de National Association of Government Contractors. Onafhankelijke branchegroepen? Niet zo. Volgens de FTC waren deze bedrijven eigendom van en werden zij geëxploiteerd door verweerder Claeys.
De klacht van de FTC beweerde dat de certificeringen van Tested Green de valse bewering overbrachten dat de producten of diensten met de certificering onafhankelijk en objectief waren geëvalueerd op basis van hun milieukenmerken of voordelen. Door bedrijven te voorzien van de certificering en de hulpmiddelen om er reclame voor te maken, voorzag Tested Green hen bovendien van alles wat ze nodig hadden om zich bezig te houden met misleidende handelingen en praktijken – de ‘middelen en instrumenten’ in juridisch taalgebruik – wat op zichzelf een bedrieglijke daad is die in strijd is met Sectie 5.
De FTC beschuldigde ook dat Tested Green’s gebruik van “aanbevelingen” van de National Green Business Association en de National Association of Government Contractors vals en misleidend was, aangezien zij de groepen bezaten en exploiteerden. Het niet openbaar maken van de relatie tussen de twee groepen en Tested Green was ook een misleidende praktijk.
