Marktmacht op obligaties: waarom Rachel Reeves het ‘beest’ van £2,7 ton graag wil behouden | Begroting 2025

Woensdag net na 12.30 uur zal de machine luisteren, de handelsalgoritmen gereed zijn en miljarden ponden aan koop- en verkooporders opgestapeld wachten op het budget van Rachel Reeves.

Voor het eerst op de Londense handelsvloer van Deutsche Bankeen op maat gemaakte tool voor kunstmatige intelligentie zal afstemmen op de toespraak van de kanselier. Het zal haar woorden transcriberen, verschuivingen in toon opmerken en alarm slaan als de cijfers afwijken van de verwachtingen.

“Zodra we het in realtime hebben, kunnen we het ontcijferen”, zegt Sanjay Raja, de Britse hoofdeconoom van de bank. Het natuurlijke taalmodel is getraind op alle recente publieke optredens van Reeves: interviews met de media, toespraken op conferenties, het voorjaarskantoor van Begroting Verantwoordelijkheidsprognoses (OBR) en de begroting van vorig jaar. Allemaal met als doel de bank een voorsprong te geven in een van de meest verwachte begrotingen uit de recente geschiedenis.

“Er zijn hoge, hoge, hoge verwachtingen van de kant van de stad die de begroting op 26 november zal waarmaken”, zegt Raja.

Dit is het tijdperk van de obligatiemarktbegroting. Na een explosie van staatsleningen in de afgelopen tien jaar; een scherpe stijging van de rentekosten op schulden, en nu de littekens van de Brexit-stemming en het minibudget van Liz Truss nog vers zijn, is de reactie van de markt van cruciaal belang.

Maandenlang heeft Reeves de grootste spelers op de Britse markt voor staatsschulden ter waarde van £2,7 miljard op de korrel genomen, inclusief het ontvangen van de bazen van Goldman Sachs En JPMorgan in Downing Street in een poging een soepele doorgang van haar miljardenbelasting- en bestedingsplannen te verzekeren.

Wat de markt denken is gedurende de gehele begrotingsconstructie door commentatoren onder de loep genomen, waarbij de elektronische transacties die wereldwijd op handelssystemen worden uitgevoerd, worden geantropomorfiseerd. De vrees bestaat dat een verstoring van de markt tot een uitverkoop zou kunnen leiden, waardoor de financieringskosten voor de overheid, hypotheekhouders en bedrijven zouden stijgen. Het zou een domino-effect teweeg kunnen brengen, waardoor Reeves en Keir Starmer hun baan zouden kunnen verliezen, wat mogelijk de weg zou kunnen vrijmaken voor een nieuwe, hervormde regering in Groot-Brittannië.

Reeves kreeg eerder deze maand een voorproefje van de kracht van de obligatiemarkt de financieringskosten van de overheid stegen nadat bleek dat ze dat wel had gedaan plannen voor een manifest-brekende verhoging van de inkomstenbelasting geschrapt.

In werkelijkheid is de markt voor Britse staatsobligaties – bekend als verguld – wordt uiteraard niet gecontroleerd door één enkele schimmige figuur, maar eerder door een breed scala aan instellingen en mensen die achter handelsbureaus in de stad, Canary Wharf en andere financiële centra zaten.

Op de handelsvloer van FTSE 100-verzekeraar Phoenix Group, met uitzicht op de Londense Old Bailey, staat Samer Refai klaar achter zijn Bloomberg-terminal. Met £300 miljard. Met een groot aantal activa onder haar controle, waaronder miljarden ponden aan staatsobligaties ter dekking van pensioenen, spaargelden en levensverzekeringen voor haar 12 miljoen klanten, is Prinsjesdag een groot probleem.

“Je hebt vast het beroemde citaat van de adviseur van Bill Clinton gehoord”, zegt het hoofd macromarkten van het bedrijf. (James Carville, de hoofdstrateeg van de voormalige president, zei in 1993 dat reïncarnatie als de ‘obligatiemarkt’ hem meer macht zou geven dan welke president of paus dan ook).

“Het maakt mensen echt bang. Niets brengt de overheid sneller in beweging dan de obligatiemarkt”, zegt hij.

“Je kunt zien dat het soort – het dier of het beest – waarmee je omgaat duidelijk een impact heeft.”

De afgelopen jaren is de macht van de obligatiehandelaar toegenomen, te midden van een explosie van staatsschulden en leenkosten in de geavanceerde economieën, deels aangewakkerd door stijgende rentetarieven. inflatie en zwakke groei. Hoewel Groot-Brittannië niet de enige is, zeggen beleggers dat het land voor unieke uitdagingen staat.

Na een reeks economische schokken en een geschiedenis van jaarlijkse begrotingstekorten heeft Groot-Brittannië een schuldenberg opgebouwd ter waarde van ruim £2,7 biljoen – bijna 100% van het nationaal inkomen. De inflatie bevindt zich op het hoogste niveau in de G7 en aanhoudende speculatie over de begrotingspositie van de regering heeft niet geholpen.

Tegelijkertijd is Bank of England verkoopt goud gehouden in het kader van het kwantitatieve versoepelingsprogramma uit het crisistijdperk. Naast uitgiften ter dekking van staatsleningen overspoelen grote volumes vergulde obligaties de commerciële markt.

Historisch gezien hebben pensioenfondsen het grootste deel van de schulden kwijtgescholden. Maar het einde van de vaste-uitkerings- of eindloonregelingen heeft de vraag gestaag verzwakt. Verschillende buitenlandse eigenaren zijn tussenbeide gekomen en vertegenwoordigen ongeveer een derde van de markt.

De OBR waarschuwt dat dit Groot-Brittannië kwetsbaarder zou kunnen maken. Buitenlandse beleggers zouden er gemakkelijk voor kunnen kiezen om elders te kopen. Voor Reeves zal dit geworteld zijn in het binnen de perken houden van de obligatiemarkt.

Tegen deze achtergrond hebben de jaarlijkse rentelasten op de Britse schulden de 100 miljard bereikt. ponden – wat neerkomt op £ 1 op elke £ 10 die door de Schatkist wordt uitgegeven. Het vergroot de begrotingsdruk nu de kosten voor het repareren van gehavende openbare diensten en het ondersteunen van een vergrijzende bevolking stijgen.

Het rendement – ​​feitelijk het rendement – ​​op tienjarige obligaties heeft 4,5% bereikt, het hoogste niveau in de G7. De 30 jaar ligt bijna op het hoogste punt sinds 1998.

Simon French, hoofdeconoom bij Panmure Liberum, zegt dat een deel van de strategie van Reeve erin bestaat de rente naar beneden te lokken om de rentelasten te verlagen. Het kan miljarden ponden per jaar waard zijn om Groot-Brittannië weer in de middenmoot te krijgen.

“Het Verenigd Koninkrijk vergelijken met de G7 is hetzelfde als zeggen wie de dronkenste is op het feest. (Maar) het is een behoorlijk zware deuk in je begrotingsgat. Dat is de kans.”

Er zou een “saaie uitbetaling” kunnen voortvloeien uit het verlagen van de rentetarieven, zegt hij, het tegenovergestelde van “idiote prijs‘ onder de truss. ‘Vermijd zelfbeschadiging en er is een conventie.’

Om dit te doen zal Reeves de inflatie moeten aanpakken en tegelijkertijd een inflatie moeten vervullen een mogelijk begrotingstekort van £ 20 miljard. Het verhogen van de belastingen en het bezuinigen op de uitgaven zou dat moeilijker kunnen maken – vooral zonder de economische groei te verpletteren of de beloften van het Labour-manifest te verbreken.

Hoeveel meer schuldbeleggers zullen worden gevraagd te verteren zal een belangrijk begrotingsmoment zijn. De stad vraagt ​​Reeves om een ​​grote goedkeuring voor haar belastingwetgeving. Dat zou het tekort en daarmee toekomstige vergulde veilingen beperken.

“Je wacht tot de microfoon over de huidige begrotingsregel valt. Dat is waar we naar op zoek zijn”, zegt Moyeen Islam, hoofd van de Britse rentestrategie bij Barclays.

In het voorjaar liet Reeves £ 9,9 miljard achter als buffer. Maar dit zal naar verwachting ruimschoots worden ontsierd door hogere financieringskosten, omkeringen in de welvaartsstaat en een verlaagde OBR-rating. productiviteit voorspelling.

De investeerders hopen op een bedrag boven de 20 miljard pond, zegt hij. – Dat zou heel positief zijn.

Maar een politieke strategie die erop gericht is de financiers van de stad tevreden te stellen, is niet bepaald een comfortabel terrein voor Labour, vooral niet als veel van deze investeerders dat willen Reeves om grip te krijgen op de stijgende sociale kosten.

Geoff Tily, senior econoom bij het Trades Union Congress, zegt dat de stad in de jaren 2010 de bezuinigingsinspanningen van de Tory steunde. “Het heeft de staatsschuld eerder beschadigd dan hersteld.

“Onze opvatting is dat markten niet altijd rationeel zijn. Maar markten geven om groei. En er zijn aanwijzingen dat zij gunstig zouden staan ​​tegenover beleid dat de economie op een betere koers zet.”

Beleggers hadden een manifest-brekende verhoging van de inkomstenbelasting verwacht. Dit zou de eenvoudigste manier zijn om miljarden binnen te halen voor de Schatkist, in plaats van via een scala aan kleinere maatregelen die moeilijk te implementeren zouden kunnen zijn.

“We hadden onderschat hoe moeilijk verkiezingen zijn en hoe hoog die hindernis (een schending van het manifest) is voor een kanselier – welke kanselier dan ook”, zegt Islam.

Omgekeerd zou dit de reactie van woensdag kunnen verzachten, omdat veel investeerders vrezen dat Reeves uit nummer 11 zal worden gezet. “De markt heeft geleerd dat deze beslissingen soms complexer en genuanceerder zijn dan we misschien hadden gedacht.”

Op de handelsvloer van Panmure Liberum voorspelt Marco Varani nog steeds schokkerige handelsomstandigheden.

‘Waar je in deze business echt naar hunkert, is beweging en volatiliteit. Er is meer business. Dagen als de Brexit en de eerste dagen van Covid is het alsof het op het hoogtepunt van de waanzin is. Ik bedoel, het was een absoluut bloedbad.’

Zodra Bloomberg in het nieuws komt over de speech van Reeves, verwacht de retailbaas een snelle reactie. “Je kunt zien dat de markt voor staatsobligaties een beetje zenuwachtig werd toen deze zich omdraaide. Er zal veel volatiliteit zijn.”

Tijdens de toespraak wordt verwacht dat de eerste bewegingen van de staatsobligaties, valutaschommelingen en verschuivingen in de aandelen van Britse beursgenoteerde bedrijven vooral zullen worden veroorzaakt door ‘snel geld’ – stadsjargon voor hedgefondsen.

Hun betrokkenheid bij de vergulde markt heeft dat wel gedaan verdubbeld van 15% van de transacties in 2018 naar ongeveer 30%aldus de Bank of England. Een groot deel hiervan wordt gedreven door weddenschappen op basis van leningen onder een klein aantal bedrijven.

Het definitieve oordeel kan echter enkele dagen op zich laten wachten. Hoe Threadneedle Street zijn gang gaat renteverlagingstraject – weken later verwacht op 18 december – is de sleutel. Dat geldt ook voor het Britse groeitraject en de mondiale omstandigheden.

Anthony O’Brien, hoofd marktstrategie bij Phoenix Group, zegt: “Dag één interpretatie van de markt mag nooit worden gezien als ‘dit is wat de markt je vertelt’. Voor een groot deel zijn het gewoon mensen die buitenspel worden gezet. En misschien duurt het daarna nog een paar dagen.

“Uiteindelijk is het de economie die de waardering van staatsobligaties bepaalt. We moeten ons concentreren op het dalen van de inflatie. Laten we deze onzekerheid gewoon uit de weg ruimen.”