Meerpartijenaansprakelijkheid | Federale Handelscommissie

Vandaag kondigen we een nieuwe handhavingsactie aan die tot doel heeft bedrijven verantwoordelijk te houden voor consumentenschade veroorzaakt door anderen of waarbij zij rechtstreeks hebben deelgenomen aan het wangedrag. Hierin rechtszaak tegen Seed ConsultingWij beweren onder andere dat Seed talloze misleidende plannen heeft gesteund en gesteund, waarbij consumenten voor duizenden dollars zijn opgelicht. Seed regelde bijvoorbeeld creditcardfinanciering voor slachtoffers van een vermeende oplichterij met vastgoedseminars, en toen consumenten de kaarten ontvingen, gaf Seed de kredietlimieten door aan de vermeende oplichters, die toen wisten dat de consumenten tienduizenden dollars beschikbaar hadden om te betalen voor ‘collegegeld’. Wij beweren dat Seed actief aan het plan heeft deelgenomen terwijl wij op de hoogte waren van de ongepastheid ervan. Het is slechts een van de vele gevallen die we hebben aangevoerd waarin een bedrijf aansprakelijk kan zijn voor het helpen of aanzetten tot misbruik, of op andere wijze samen met andere bedrijven deelnemen aan misbruik.

Alleen al in de afgelopen twee jaar hebben we handhavingsmaatregelen genomen tegen bedrijven die:

• de aankoop van frauduleuze producten door consumenten financieren (zien Advies over zaden En Billijke Acceptatie Corp.);
• uitvoeringsdiensten leveren in verband met een bedrieglijk verkocht product (zien Support.com);
• betalingen verwerken voor frauduleuze verkopers (zien RevenueWire, KwalitatiefEn Complete verkopersoplossingen);
• geld inzamelen voor nep-liefdadigheidsinstellingen (zien Toekomstige oproepen);
• levert VoIP-diensten om robocallers op te lichten (zien Globex, Alcázar, FTC-waarschuwingsbrievenEn FTC/FCC-waarschuwingsbrieven);
• misleidende campagnes maken voor adverteerders (zien Verkeersopstoppingen);
• een advertentieplatform exploiteren waarop misleidende beweringen worden gedaan (zien Tapjoy);
• leads gegenereerd door fraude of andere overtredingen (zien Carrièreonderwijs Corp (CEC), Mediamix, EduTrek, Grand Bahama-cruiselijnEn Alliantie veiligheid);
• winst uit verkopen door distributeurs die misleidende inkomsten of productclaims maken (zien AdvoCareevenals ingezonden MLM-waarschuwingsbrieven april En juni 2020; of
• valse schulden verkopen aan incassobureaus (zien GAFS).

Dit algemene concept is niets nieuws. Dertig jaar geleden prees Barry Cutler, destijds directeur van het Bureau of Consumer Protection, zijn ‘paardenbloemtheorie’ over wetshandhaving, gebaseerd op ‘het idee dat als we paardenbloemen plukken, ze meteen weer uitlopen; we moeten de wortels aanpakken.’¹ Volgens Cutler betekende dit “het achtervolgen van de mensen die de spaken in het wiel zijn die ansichtkaarten, producten, verkoopscripts bezorgen en het geld innen, in feite het witwassen van creditcardbetalingen, voor (de fraudeurs).”² Hoewel we dit concept hebben uitgebreid naar nieuwe soorten bedrijven, zoals financieringsmaatschappijen en VoIP-dienstverleners, blijft het algemene idee hetzelfde: we zullen niet toestaan ​​dat deze partijen profiteren van wangedrag, en we zullen proberen hen ter verantwoording te roepen wanneer ze zich actief bezighouden met illegaal gedrag, wetende dat dit onwettig is.³

We hebben verschillende juridische theorieën gebruikt om aansprakelijkheid op te leggen aan bedrijven waarvan hun klanten, leveranciers of zakenpartners ook betrokken waren bij misstanden. Bijvoorbeeld:

• een principaal aansprakelijk stellen voor frauduleus gedrag van zijn agent (zien CEC En Progressieve leasing);
• middelen en werktuigen – om een ​​valse voorstelling van zaken (of een vervalst of vervalst voorwerp) aan een ander te geven, in de wetenschap dat het mogelijk was dat de middelen in de stroom van de handel konden worden geplaatst en aan de consument konden worden doorgegeven (zien Support.com En Nerium/Signum Biowetenschappen);
• oneerlijk gedrag – handelen of nalaten waardoor consumenten worden blootgesteld aan een risico op aanzienlijke schade die redelijkerwijs niet kan worden vermeden, waarbij de voordelen van het handelen of nalaten niet opwegen tegen de kosten
• aansprakelijkheid op grond van de Telemarketing Sales Rule (TSR) voor het “aanzetten van (een ander) om te bellen” in strijd met de TSR; of
• het “bijstaan ​​en faciliteren” van een schending van de TSR door substantiële hulp en ondersteuning te bieden terwijl men wist, of opzettelijk niet wist, dat het gedrag onwettig was.

De verlichting die we in deze gevallen hebben gezocht, omvatte vaak compensatie voor benadeelde consumenten, maar ook dwangmaatregelen die in de toekomst controle en toezicht op leveranciers of klanten vereisen, waaronder:

• due diligence van zakenpartners;
• het vaststellen van contractuele vereisten en serviceniveaunormen voor compliance en prestaties;
• voortdurende monitoring en audits om naleving vast te stellen; En
• van zakenpartners eisen dat zij deze eisen doordringen tot opdrachtnemers.

Hoewel we bedrijven niet willen ontmoedigen om leveranciers in te huren of zaken te doen met andere partijen, willen we ook niet dat bedrijven illegaal gedrag kunnen uitbesteden en daarvan kunnen profiteren. Bovendien willen we bedrijven aanmoedigen om redelijke controle en toezicht uit te oefenen op hun leveranciers, klanten en zakenpartners. Bij het zoeken naar goede kandidaten voor handhaving door meerdere actoren kijken we naar het hele ecosysteem dat het misdrijf ondersteunt of mogelijk maakt, waarbij we rekening houden met de volgende factoren:

• Is het voor handhaving voldoende om slechts op een deel van de verantwoordelijke partijen te jagen?
• Zijn markt- of andere private prikkels voldoende om het gewenste gedrag bij alle deelnemers teweeg te brengen?
• Hebben de betreffende bedrijven de mogelijkheid om de noodzakelijke steun aan criminelen te onthouden?
• In hoeverre hebben de betreffende bedrijven consumenten geschaad of geprofiteerd van hun betrokkenheid?
• Zullen de voordelen van toezicht opwegen tegen de kosten?
• Werkt de potentieel aansprakelijke leverancier, klant of zakenpartner samen met gedaagden of respondenten in andere zaken die zijn aangespannen door de FTC of andere wetshandhavingsinstanties?

__________________________

¹ Barry J. Cutler, Ontwikkelingen op het gebied van consumentenbescherming bij de Federal Trade Commission60 Antitrustwet Journal 123, 130 (1991).

² Identiteitskaart

³ Zie b.v, Opgestelde verklaring van de Commissie over de handhaving door de FTC van aan Operatie Chokepoint gerelateerde bedrijvenvoor de Subcommittees on National Security and Government Operations van de Committee on Oversight and Government Reform, US House of Representatives, op 10 juli 2018 (‘Wanneer een betalingsverwerker een frauduleuze handelaar helpt geld van consumenten af ​​te pakken – ofwel door de handelaar actief te helpen zijn betalingsmethode te verbergen om geldfraude ongedaan te maken en het frauduleuze gedrag van de bank teniet te doen en de frauduleuze bank in de maling te nemen. handelaarsfraude – zal de Commissie passende handhaving zoeken om consumenten en concurrentie te beschermen.’).