Jack Zhang was 34 jaar oud, drie en een half jaar bezig met het runnen van een startup, en zat tegenover een van de machtigste investeerders in Silicon Valley. Michael Moritz van Sequoia had hem bij hem thuis uitgenodigd – een plek met, zo herinnert Zhang zich, een paar verhalen en een direct uitzicht op de Golden Gate Bridge – om de verkoop te bepleiten.
Stripe wilde Airwallex kopen voor DKK 1,2 miljard. Destijds had het bedrijf uit Melbourne een jaaromzet van ongeveer $ 2 miljoen. De wiskunde was bijna onweerstaanbaar: een omzetmultiple van ergens in de buurt van 600 keer. Patrick Collison, zo betoogde Moritz, was een generatiestichter. De deal zou ‘samenvoegen’ tot iets buitengewoons. Zhang luisterde. Hij liep twee weken door San Francisco, rusteloos en niet in staat helder na te denken. Op een gegeven moment zei hij ja.
Daarna vloog hij bijna 13.000 kilometer terug naar huis.
“Ik ben heel diep ingegaan op wat mij motiveert om Airwallex te bouwen”, zei hij eerder deze week toen hij vanuit het buitenland met deze redacteur sprak. “Ik was drie en een half jaar bezig met het bedrijf. Het bedrijf groeide in 2018 honderd keer. En ik proefde nog maar net hoe het was om ondernemer te zijn. En het was waar ik van had gedroomd.”
Twee van zijn drie medeoprichters hadden tegen de deal gestemd, wat hielp. Maar hij zegt dat het duidelijkste signaal afkomstig was van het kijken naar het whiteboard in zijn kantoor. De visie was er nog steeds, onvoltooid: het bouwen van de financiële infrastructuur waarmee elk bedrijf waar ook ter wereld kan opereren alsof het een lokaal bedrijf is.
Die beslissing ziet er steeds voorspelbaarder uit. Airwallex claimt nu meer dan 1,3 miljard dollar aan jaaromzet en groeit jaar-op-jaar met 85%. Het verwerkt jaarlijks een transactievolume van bijna $300 miljard. Niets daarvan is gemakkelijk tot stand gekomen – en Zhang beweert dat dat precies het punt is.
Het is een overtuiging die veel dieper reikt dan de bedrijfsstrategie. Zhang groeide op in Qingdao, een havenstad in het noordoosten van China, en verhuisde op 15-jarige leeftijd zonder haar ouders, die nauwelijks Engels spraken, naar Melbourne om bij een gastgezin te gaan wonen. Toen de financiën van zijn familie instortten, nam hij volgens de Australian Financial Review vier baantjes aan om een graad in computerwetenschappen aan de Universiteit van Melbourne te behalen: bartending, afwassen, kerkdienst bij een benzinestation, citroenen plukken op een boerderij tijdens de schoolvakanties, wat hij de moeilijkste baan noemt die hij ooit heeft gehad. Vervolgens schreef hij jarenlang handelscodes op de frontoffice van een Australische investeringsbank, een baan die goed betaalde en nooit ‘diep bevredigend’ voelde.
Techcrunch-evenement
San Francisco, CA
|
13.-15. Oktober 2026
Vóór Airwallex startte hij ongeveer tien bedrijven: een tijdschrift op 14-jarige leeftijd, een vastgoedontwikkelingsbedrijf, een import-exportbedrijf dat wijn en olijfolie van Australië naar Azië verkoopt, textiel in de andere richting, een hamburgerketen.
Hij runde een coffeeshop in Melbourne toen het idee voor Airwallex vorm kreeg. Terwijl hij koffiebonenleveranciers in Brazilië, Indonesië en Guatemala probeerde te betalen, zag zijn mede-oprichter Max Li steeds betalingen verdwijnen in correspondentbanksystemen – gemarkeerd en bevroren door Amerikaanse intermediaire banken die de OFAC-sanctieregels handhaafden, en soms pas weken nadat ze waren verzonden terugkaatsten. “Het zette mij ertoe aan om echt te kijken naar hoe correspondentbankieren werkt,” zei Zhang, “hoe SWIFT werkt en hoe we ons eigen mondiale netwerk voor geldverkeer konden opbouwen.”
Het is nog steeds het idee, alleen aanzienlijk opgeschaald. Airwallex beschikt nu over bijna 90 financiële licenties in 50 markten. Zhang schat dat Stripe op zijn best ongeveer de helft van dat aantal heeft. Het verkrijgen van deze licenties was buitengewoon tijdrovend; alleen al in Japan duurde het proces zeven jaar. In sommige opkomende markten moest het bedrijf lege bedrijven overnemen waarvan de licenties niet langer door de centrale banken waren uitgegeven, en vervolgens de technologie onder hen volledig opnieuw opbouwen.
‘Je kunt een integratie met de Mexicaanse centrale bank niet echt in een sfeer coderen’, zei Zhang. “We hebben een beveiligde ruimte nodig – je moet een biometrische scan uitvoeren om toegang te krijgen tot de integratie van de centrale banken.”
Het punt van het hebben van deze licenties is niet de wettelijke raamafscherming. In Japan kunnen Stripe en Square b.v. verwerken betalingen, maar ze zijn verplicht om onmiddellijk geld over te maken naar de bankrekening van de handelaar. Met zijn licentie als geldtransferoperator kan Airwallex deze fondsen binnen zijn ecosysteem houden. Dit betekent dat een klant bankrekeningen kan openen, kaarten kan uitgeven en geld kan uitgeven zonder het platform te verlaten.
Alleen al de valuta-economie is van belang: een Amerikaanse handelaar die transacties in Australische dollars afwikkelt, vermijdt de 2% tot 3% conversiekosten die verwerkers als Stripe doorgaans in rekening brengen om geld terug te zetten in Amerikaanse dollars – en kan die lokale saldi gebruiken om lokale leveranciers te betalen, de loonadministratie te beheren en digitale marketingkosten te dekken, allemaal tegen interbancaire tarieven.
“Je opereert niet echt meer als een Amerikaans bedrijf”, zei Zhang. “Je gedraagt je als een bedrijf met apparaten over de hele wereld, maar zonder dat je die apparaten fysiek hoeft in te stellen.”
De langzame opbouw was doelbewust, en Zhang heeft er een raamwerk voor waar hij vaak naar terugkeert: “pad van maximale weerstandElke licentie, elke bankintegratie, elke lokale betalingsrail die Airwallex met veel moeite in elkaar heeft gezet, creëerde een laag die het moeilijker maakt om tegen te concurreren. “Het kostte ons zes en een half jaar om $100 miljoen aan jaarlijks terugkerende inkomsten te bereiken,” zei Zhang. “Maar daarna duurde het iets meer dan drie jaar om de miljard te bereiken.”
De logica van concurrentie komt in zijn verhaal neer op iets fundamenteels over wat het betekent om infrastructuur te bezitten versus die van iemand anders te berijden. Als u de end-to-end betalingsworkflow niet onder controle heeft en er iets misgaat, heeft u geen toegang tot de onderliggende gegevens om dit aan uw klant uit te leggen. Je kunt nieuwe producten niet puur bovenop de stapel van iemand anders uitbreiden. “Voortbouwen op andere infrastructuur”, zei hij, “is simpelweg niet schaalbaar.”
Het grootste deel van hun bestaan zijn Airwallex en Stripe voornamelijk in verschillende regio’s actief geweest en aan verschillende kopers verkocht. Dat gaat veranderen. Nu Stripe dieper de internationale markten betreedt en Airwallex zijn eerste serieuze stappen naar de VS zet, wordt de overlap steeds groter.
De koper voor Airwallex is van oudsher het kantoor van de CFO in Australië en Zuidoost-Azië, waar het bedrijf al goed gevestigd is – CFO’s, treasuryteams – waardoor het in een andere verkoopbeweging zit dan Stripe, wiens klantenwerving grotendeels wordt aangestuurd door Amerikaanse ontwikkelaars die een standaard startpunt voor een nieuw bedrijf hebben gekozen. Meer dan 90% van de Airwallex-klanten komt eerst terecht op een zakelijk accountproduct, en van daaruit volgen betalingen en uitgavenbeheer. Ruim de helft gebruikt meerdere producten, zegt Zhang.
Toch zijn er uitdagingen die Zhang niet probeert te bagatelliseren. De grootste is misschien wel dat Stripe het gouden kind van Silicon Valley is, met zijn particuliere aandelen die miljonairs maken in de hele technologie-industrie. Een andere is de daarmee gepaard gaande merkkloof. Airwallex moet zich verankeren in het denken van ingenieurs en ontwikkelaars – en niet alleen van financiële teams – zodat oprichters er instinctief naar reiken. ‘Ons merk is er gewoon nog niet’, zegt hij. “Het is een moeilijkere competitie om te winnen.”
Het is een wedstrijd die vanuit verschillende perspectieven nauwlettend in de gaten wordt gehouden. Sequoia steunde Airwallex al vroeg – hoewel de deal tot stand kwam via Sequoia Capital China, dat sindsdien is afgesplitst en omgedoopt tot Hongshan – en nog steeds een van de grootste aandeelhouders van het bedrijf is. Investeringsmaatschappij Greenoaks Capital bezit ook aandelen in beide bedrijven. Zhang schudde elke zweem van onhandigheid rond de overlappende pettafels van zich af. De investeerders, zo merkte hij op, wedden op een grote markt.
Toch roept het de waarderingsvraag op. Streep werd beoordeeld voor 159 miljard dollar in een openbaar bod in februari – een stijging van 74% ten opzichte van een jaar eerder – na verwerking van een totaal betalingsvolume van $1,9 biljoen in 2025. Airwallex kende een $ 8 miljard waardering in december wordt gewaardeerd op ongeveer een twintigste hiervan. Maar volgens Zhang is het betalingsvolume van Stripe slechts zes keer zo groot als dat van Airwallex, en niet twintig keer. Met een jaarlijkse groei van 85% en een omzet van $2 miljard in het komende jaar dicht Airwallex de omzetkloof sneller dan de waarderingskloof doet vermoeden.
Of de markt het uiteindelijk opmerkt, is een andere vraag – een vraag die een beursintroductie, die volgens Zhang minstens drie tot vijf jaar op zich laat wachten, openbaar zou maken.
In de tussentijd zegt Zhang dat hij zich heeft geconcentreerd op doelstellingen voor de langere termijn: één miljoen klanten in 2030, 20 miljard dollar aan jaaromzet, en de gemiddelde omzet per klant groeit van ongeveer 12.000 dollar naar 13.000 dollar nu, naar ongeveer 20.000 dollar. Er wordt nu een reeks door AI aangedreven autonome financiële producten uitgerold – agenten die niet alleen gegevens genereren, maar ook daadwerkelijk transacties uitvoeren. De stelling is dat tien jaar aan financiële gegevens over de hele bedrijfsfinanciën, van de inning van inkomsten tot het beheer van de financiële middelen en de betalingen en uitgaven aan leveranciers, een trainingsset hebben gecreëerd die geen enkele concurrent van de ene op de andere dag kan repliceren, suggereert hij.
Nu kijken of al dat harde werk genoeg is om het marktaandeel van Stripe op te vreten. Vooralsnog lijkt de concurrentie op afstand te spelen. Zhang en Collison waren nooit vrienden, maar ze waren bevriend toen er jaren geleden fusiegesprekken gaande waren. Vorig jaar waren Zhang en Collison allebei op de jaarlijkse bijeenkomst van Greenoaks Capital. Ze spraken niet.
