Na een kleine maar historische stap te hebben gezet op het gebied van op de ruimte gebaseerde kunstmatige intelligentie, bereidt een startup uit Seattle, Starcloud genaamd, zich voor op een gigantische sprong naar wat een miljardenbedrijf zou kunnen zijn.
Het bedrijfsmodel vereist niet dat Starcloud beheert hoe gegevens voor kunstmatige-intelligentietoepassingen worden verwerkt. In plaats daarvan levert Starcloud een datacenter-‘box’ – een satelliet op zonne-energie uitgerust met de hardware voor koeling en communicatie – terwijl zijn partners de computerchips in de box leveren en bedienen.
CEO van Starcloud Filip Johnston zei dat zijn bedrijf al een contract in die zin heeft opgesteld met het hoofdkantoor in Denver Crusoe-wolkA strategische partner.
“Op de lange termijn kun je dit meer als energieleverancier zien”, vertelde hij aan GeekWire. “We zeggen tegen Crusoe: ‘We hebben deze box met stroom, koeling en connectiviteit, en je kunt ermee doen wat je wilt. Je kunt er elke gewenste chiparchitectuur in stoppen, en al het andere.’ Dit betekent dat wij niet hoeven te betalen voor de fiches. En verreweg het duurste onderdeel van dit alles zijn trouwens de chips. Veel duurder dan de satelliet.”
Als de regeling werkt zoals Johnston voor ogen heeft, kan het leveren van hulpmiddelen in de ruimte lucratief zijn. Hij stelde een ambitieuze routekaart op: “Het contract geldt voor 10 gigawatt stroom vanaf 2032 voor vijf jaar tegen 3 cent per kilowattuur. Dat komt overeen met 13,1 miljard dollar aan energie.”
‘Groeten, aardbewoners’ van AI
Het op orde brengen van de onderdelen voor dat bedrijf is een primaire focus voor het in Redmond, Washington gevestigde Starcloud, dat in 2024 werd opgericht door Johnston, chief technology officer. Ezra Feilden en hoofdingenieur Tot ziens Oltean. De medeoprichters bouwen voort op de ervaring die ze hebben opgedaan bij ondernemingen variërend van de Starlink-operatie van SpaceX tot Airbus en McKinsey & Co.
Starcloud was een van de eerste startups die serieus keek naar het idee om satellieten als datacenters te gebruiken. Aanvankelijk concentreerde het bedrijfsmodel zich op het verwerken van gegevens van andere satellieten voordat ze naar de aarde werden gestuurd, waardoor werd bespaard op de kosten van het downlinken van de onbewerkte gegevens. Nu meten technologiebedrijven ook de voordelen van uplinken gegevens naar orbitale datacentra voor verwerking.
De toonaangevende bedrijven op het gebied van kunstmatige intelligentie – waaronder OpenAI, Microsoft, Amazon, Google en Meta – geven geld uit honderden miljarden dollars op datacenters die dat wel zijn steeds hongeriger voor vierkante meters, elektriciteit en koelvermogen. Het heeft geleid tot de titanen van AI en startups als Starcloud en Sophia Ruimtenaar kijk naar de baan van de aarde als de volgende grens.
De eerste grote stap van Starcloud in de ruimte kwam vorige maand met de lancering van Starcloud-1, een satelliet van 130 pond uitgerust met een Nvidia H100-chip. De missie, gelanceerd door een SpaceX Falcon 9-raket, had tot doel te bewijzen dat de hardware op Starcloud-1 op betrouwbare wijze AI-gegevens kon verwerken in de barre stralingsomgeving van de ruimte.
Deze maand leiders bevestigd succes. Met behulp van de Nvidia-chip trainde Starcloud een groot taalmodel genaamd NanoGPT, een prestatie die nog niet eerder in de ruimte was gedaan. De AI-agent was opgeleid in de volledige werken van William Shakespeare – en beantwoordde dus vragen in Shakespeariaans Engels, maar niet goed. (Bijvoorbeeld: ‘Ze weten van mij waar je het over hebt.’)
Starcloud-1 presteerde beter met een vooraf getrainde versie van Gemma, een open source AI-model van Google. Toen hem om zijn openingsverklaring werd gevraagd, antwoordde Gemma met “Gegroet, aardbewoner! Of, zoals ik het liefst aan jou denk: een fascinerende verzameling blauw- en groentinten.”
Voormalig Google-topman Eric Schmidt, die nu uitvoerend voorzitter en CEO van Relativity Space is, zei in een mail naar X dat Gemma’s optreden “een serieus cool optreden” was.
Starcloud wordt serieus
Het maken van orbitale grappen is nog maar het begin. “We gaan ook wat meer praktische klussen uitvoeren”, zei Johnston.
Volgend jaar zal de Nvidia H100-chip van Starcloud-1 beginnen met het analyseren van synthetische apertuurradargegevens van de satellietconstellatie van Capella Space. “Het idee is dat we uit deze gegevens over banen inzichten kunnen halen en niet een paar dagen hoeven te wachten om al deze gegevens via zeer langzame RF-grondstationverbindingen te downlinken”, aldus Johnston.
Starcloud-2 zal naar verwachting in oktober volgend jaar worden gelanceerd, met ongeveer 100 maal de energieopwekkingscapaciteit van zijn voorganger. Het zal meer H100-chips bevatten en de meer geavanceerde chips van Nvidia Blackwell B200-chip. “We vliegen ook wat lokale hardware vanaf een daarvan grote hyperscalers. Ik kan nog niet precies zeggen wie,’ zei Johnston.
“Van daaruit zullen we opschalen naar Starcloud-3, een ruimtevaartuig van 2 ton en 100 kilowatt dat gelanceerd zal worden op Vormfactor van ruimteschip ‘Pez Dispenser’‘ zei hij. ‘Dus we kunnen er veel van lanceren.’
Hoeveel? Johnston stelt zich een constellatie voor van tienduizenden satellieten in een lage baan om de aarde, oftewel LEO. De satellieten zouden in een ‘trein’ rond de aarde reizen, waarbij de gegevens via laserverbindingen van de ene naar de andere satelliet zouden worden verzonden. “We hebben eigenlijk een laser aangesloten (op elke satelliet) en dan passen we heel lichtjes aan met een zeer fijn afgestelde spiegel. … Je hebt een doelwit waar je op richt”, zei Johnston.
Johnston zei dat het bedrijf is begonnen met het aanvragen van een licentie bij de Federal Communications Commission voor de Starcloud-3-constellatie. Het plan hangt ook af van het ontwikkelingsplan voor de Starship-superraket van SpaceX, die belast zal worden met de inzet van de satellieten.
Starcloud zal ook financiering nodig hebben van investeerders en van potentiële klanten zoals de US Space Force. “We hebben vandaag ongeveer $34 miljoen opgehaald”, zei Johnston. “Dus we worden in ieder geval gefinancierd via de volgende twee lanceringen.” Hij zei dat het bedrijf in de eerste helft van 2026 mogelijk een Series A-financieringsronde overweegt om de ontwikkeling van Starcloud-3 te ondersteunen.
Starcloud heeft momenteel 12 teamleden. “We zouden de omvang van het team nu gemakkelijk kunnen verdrievoudigen… maar we hebben een aantal van de meest geweldige ingenieurs in de branche”, zei Johnston. Volgend jaar is het bedrijf waarschijnlijk op zoek naar een veel grotere faciliteit. ‘We blijven vrijwel zeker in Redmond,’ zei Johnston.
Het afgelopen jaar waren er waarnemers uit de sector debatteert over de vraag of orbitale datacenters echt een betere waardepropositie zouden kunnen bieden dan datacenters op de grond. Maar in het licht van de belangstelling van onder meer SpaceX Elon Musk en Blue Origin’s Jeff BezosJohnston is van mening dat het debat nu is beslecht.
“Mensen lijken erop te vertrouwen dat als Elon het gaat doen, er een verstandige manier moet zijn om erachter te komen”, zei Johnston.
Kan Starcloud de concurrentie van SpaceX of de dominante spelers op de datacentermarkt aan? Johnston merkte dat op Google heeft onlangs een AI-in-space moonshot aangekondigd genaamd Project Suncatcher“Dat is precies wat wij doen.”
“Ze betalen Planet Labs om in 2027 een demo te doen, en zoals ik het begrijp, is de demo die ze in 2027 doen minder krachtig dan wat we in een baan om de aarde hebben – dus we hebben een enorme voorsprong op al deze jongens, met AWS en SpaceX als uitzonderingen”, zei Johnston.
“Ik denk dat we voor sommige van deze mensen een interessante partner zullen zijn”, voegde hij eraan toe. “En dan bedoel ik niet per se een overnamedoelwit. Ik bedoel potentieel een partner.”
Tienduizenden satellieten in LEO plaatsen klinkt als een klus van astronomische proporties. Maar als alles samenkomt zoals Johnston hoopt, zouden de energiegenererende, data-vernietigende satellieten van Starcloud nog verder kunnen gaan op de laatste grens.
“Er zijn veel verschillende plaatsen waar je ze verder van de aarde kunt plaatsen”, zei Johnston. ‘We kijken naar de banen van de maan. We kijken naar enkele andere Lagrangiaanse punten – die de L1 van de maan naar de aardeook gewoon Aarde L1. Het is eigenlijk minder straling dan in LEO.”
