Op mijn bureau staat een Nintendo-apparaat dat lijkt op apparatuur die is gestolen uit een cyberpunk-optiekwinkel. Hij is groot, rood en zwart, hij staat op een standaard, hij heeft een oculair en hij heeft een Nintendo-Schakelaar 2 binnen gelegen. Hey virtuele jongen, je bent terug.
Nintendo heeft gemaakt erg van rare consoles door de jaren heen, maar de Virtual Boy was de raarste. En de kortste leefde. Uitgebracht in 1995 en stopte een jaar later, het duurde een tijdje tijdens mijn laatste jaar op de universiteit. Ik heb nooit echt de tijd gehad om te overwegen er een te kopen.
Het zou perfect zijn geweest voor mij, een Game Boy-fan die toen al verliefd was op het idee van VR. Nintendo is geweest flirten met virtuele realiteit in verschillende vormen decennia lang, en de Virtual Boy was de grootste swing. Maar het was eigenlijk helemaal geen VR. Het was een 3D-gameconsole in rood en zwart monochroom, een 3D Game Boy in standaardvorm.
Ja, dat is veel om op tafel te zetten.
Ik zet de toon omdat je nu een Virtual Boy-remake van $ 100 kunt bestellen, een groot, raar Switch-accessoire. Het staart me nu aan en neemt veel ruimte in beslag. Hij is te groot om in een tas te passen. Het is echt een tafelconsole en Nintendo heeft deze Virtual Boy-viewer gemaakt als een manier om een reeks gratis games met abonnement te spelen op de Switch en Switch 2.
Is het je geld waard? Ik zou het een museumverzamelobject noemen, geen serieus stuk gaminghardware. Toch stak mijn kind zijn hoofd erin, speelde 3D Wario Land en kwam naar buiten met de mededeling dat het echt gaaf was. Hij houdt van oude retrospellen. Maar ik weet niet hoe vaak hij zijn hoofd naar binnen steekt.
Ik voel me vreemd gelukkig als ik de Virtual Boy speel, ook al voelt het bestaan ervan nu rudimentair aan.
Nintendo’s eerste plug-in 3D voelt nu aan als een museumstuk
Ter vergelijking heb ik mijn oude eruit gehaald Nintendo 3DSXL uit de la waar hij was opgeborgen en startte hem op, waarbij hij zich opnieuw verwonderde dat Nintendo ooit een brilloze 3D-handheld had gemaakt. De 3DS is een veel capabeler en geavanceerder spelsysteem, maar beschouw de Virtual Boy als een eeuwenoude poging om daar als eerste te komen.
De Virtual Boy was een monochroom rood-zwart LED-displaysysteem, een apparaat dat alleen op een tafelblad kon worden gebruikt en niet in de hand of op een tv kon worden aangesloten. De spelmodi in tabletop-stijl van de Nintendo Switch voelen een beetje als een evolutionaire link met de Virtual Boy, dus het is poëtisch dat de Switch in de nieuwe Virtual Boy opduikt om de games van stroom te voorzien en voor het scherm te zorgen.
De plastic Virtual Boy is gewoon een raar VR-brilletje voor de Switch, maar dan met een rood filter op de lenzen. Je kunt het ook niet dragen. Je houdt je hoofd erbij.
Switch 2 in Virtual Boy laden: je plaatst de bovenkant en duwt hem erin. (Werkt ook met een Switch).
Onhandig en gemakkelijk te gebruiken
Alle accessoires in dit spel lijken op de oude Virtual Boy, maar werken niet: je ziet een gesimuleerde hoofdtelefoonaansluiting, controllerpoort en een soort knop aan de bovenkant. Ik maak gewoon het plastic deksel los, druk de schakelaar voorzichtig in en klik hem dan weer terug. Dat is alles wat het is.
Om hem te bedienen, gebruik je ongemonteerde Switch-controllers of een andere Switch-compatibele controller. Lancering van de Virtual Boy-app – gratis in de eShop, maar je hebt er een nodig Wijzig het Online Plus Expansion Pack-accountdat $ 50 per jaar of $ 80 voor een gezinslidmaatschap kost – splitst het Switch-scherm in twee kleinere, vervormde schermen. In Virtual Boy ziet het er echt 3D uit. Als ik klaar ben met spelen, zet ik de schakelaar weer uit.
De grote virtuele jongensbril met rode lenzen staat op een tafel terwijl je een controller gebruikt die met de Switch werkt om de games te spelen.
Zoals ik binnen zei mijn eerste hands-onhet grote, met schuim bedekte oculair is meer dan breed genoeg voor een grote bril, en het was prima om mijn gezicht erin te dopen. Een comfortabele hoek vinden om een tijdje te blijven spelen is een andere uitdaging. De meegeleverde statiefachtige standaard van Virtual Boy kan de hoek aanpassen, maar niet zo breed als ik zou willen. Ik ben een beetje voorovergebogen tijdens het spelen, wat me een beetje pijn geeft. Leunend op de tafel met mijn controllers in de hand helpt.
Het frontoculair met rode lens kan worden verwijderd en dankzij een latere software-update kunnen Virtual Boy-spellen naast rood en zwart in meer kleurenmixen worden gespeeld. U kunt ook een interne beugel losschroeven om de Switch 2 vast te houden en in plaats daarvan een meegeleverde beugel ter grootte van een Switch inwisselen. De Schakel Lite werkt echter niet met Virtual Boy.
Het vreemde is mijn soort indie
Het enige dat je nu krijgt zijn zeven van de zestien games die Nintendo heeft beloofd uit te brengen voor de Virtual Boy. Geloof het of niet, er zijn ooit slechts 22 games voor dit systeem uitgebracht. Van de 16 zullen er twee zijn die nog nooit eerder zijn uitgebracht, wat een leuk verzamelobject is.
Maar wat voor mij nu verbazingwekkend is, is dat wanneer ze wegzinken in deze rare retro-games met hun gepixelde NES-slash-Game Boy-esthetiek in rood en zwart, ze zich vreemd eigentijds voelen. De eigenzinnige, rare, bijna parallelle Nintendo-sfeer voelt aan als de indie-retro-esthetiek die al een tijdje groot is. Is Virtual Boy na al die jaren eindelijk geweldig?
Speel als UFO 50 (een verzameling nieuwe indiegames die aanvoelt als een archief van games uit de jaren 80 voor een console die er nooit is geweest) en indieconsoles zoals Paniek speeldatum (nog steeds mijn favoriete zwart-wit mini-handheld, de thuisbasis van allerlei zelfgebrouwen retro-spellen) komt overeen met mijn gevoel over het duiken in deze Virtual Boy-spellen en het uitzoeken ervan.
Zo ziet een Virtual Boy-game eruit op de Switch 2 voordat deze in de headset valt.
Wario Land is waarschijnlijk de beste: een zijwaarts scrollend Wario-spel met meerdere diepgangsniveaus, het geeft me Game Boy Mario-vibes. Golf heeft meerdere holes en een richtsysteem, en het is casual en basic (en moeilijk te perfectioneren). In 3D Tetris laat je blokken in een put vallen om lagen te vullen met een Tron-achtig puzzelgevoel. Het wireframe 3D-shooter-ontwerp van Red Alert lijkt op Star Fox, maar komt neer op eenvoudige vectorlijnen. Galactic Pinball heeft meerdere tafels en is een leuk, ouderwets 3D Nintendo-flipperkastspel. Teleroboxer is Punch-Out met robots, met een stijl die me ook doet denken aan de vroege Switch-game Armen. En The Mansion of Innsmouth is een griezelig 3D-kerkerkruipspel (in het Japans) waarin je de uitgang probeert te bereiken voordat de tijd om is… of monsters je te pakken krijgen.
De resterende games die dit jaar verschijnen zijn onder meer Mario Tennis, een ander Tetris-spel, een wireframe 3D-racer, een 3D-heruitvinding van het originele Mario Bros.-spel genaamd Mario Clash, en een 3D Space Invaders. Tegen het einde van het releaseschema van Nintendo zal een groot deel van de Virtual Boy-catalogus beschikbaar zijn.
Ik steek mijn hoofd in de Virtual Boy om te spelen. Comfortabel rond de ogen, maar ik kan er pijn van krijgen als ik voorover buig.
Een nieuwigheid die een niche is als de hel
De moeite waard? Nogmaals, als je van raar en retro houdt en gefascineerd bent door verloren Nintendo 3D-games, dan ja. Maar als je op zoek bent naar baanbrekend, nee.
Onthoud: u kunt er een goedkoper kopen Kartonnen set van $ 25 van een bril voor de Switch waarmee je ook Virtual Boy-spellen kunt spelen (of de oude Labo VR-bril Nintendo gemaakt in 2019 als je die hebt). Het is een verstandiger manier. Er zijn zelfs onofficiële emulators voor Virtual Boy-games op Meta Quest en Apple Vision Pro. Maar wie zei dat de Virtuele Jongen verstandig was?
Pap Virtual Boy is als de oude Labo VR-bril. Ik heb het nog niet geprobeerd.
Een Nintendo-spelsysteem dat bestaat uit een grote rode bril op een standaard is inherent absurd. En ik verwelkom zijn vreemde voetafdruk in mijn huis, want dat is gewoon wie ik ben. Maar het is ook een bewijs van Nintendo’s eeuwige interesse in het allernieuwste van gaming. VR, 3D zonder bril, AR, modulaire consoles… Nintendo speurt in de randjes.
Is de Virtual Boy een teken dat Nintendo binnenkort weer een eigen VR- of AR-gamesysteem gaat maken, of als uitbreiding op de Switch 2? Wie weet? Shigeru Miyamoto, Nintendo’s legendarische ontwerper van videogames, klonk spannend en ongrijpbaar erover toen ik hem vorig jaar vroeg. Maar er is nooit een echte manier om te raden waar Nintendo heen gaat. De Virtual Boy is een museumstuk dat daaraan doet denken.
