Waarom hernieuwbare energiebronnen fossiele brandstoffen niet sneller vervangen

Als gevolg van dalende prijzen, meer dan 90% van alle elektriciteitsopwekkingscapaciteit die tegen 2024 wereldwijd is toegevoegd, was afkomstig van schone energiebronnen, volgens gegevens van het International Renewable Energy Agency.

Eind 2024 was hernieuwbare energie verantwoordelijk 46% van de wereldwijd geïnstalleerde elektriciteitscapaciteitmet een record van 585 gigawatt aan capaciteit voor hernieuwbare energie dat jaar werd toegevoegd –ongeveer drie keer de totale productiecapaciteit in Texas.

Gezondheidsvoordelen van het achterlaten van fossiele brandstoffen

Naast betaalbaarheid, Het vervangen van fossiele brandstoffen door hernieuwbare energie is gezonder.

Bij het verbranden van steenkool, olie en aardgas komen kleine deeltjes samen met giftige gassen in de lucht terecht; deze verontreinigende stoffen kunnen mensen ziek maken. Uit een recent onderzoek is gebleken dat luchtvervuiling door fossiele brandstoffen een schatting veroorzaakt 5 miljoen sterfgevallen wereldwijd per jaar, gebaseerd op gegevens uit 2019.

Bijvoorbeeld het gebruik van aardgas voor kachels en andere apparaten komt benzeen vrijA bekend kankerverwekkend. Het is aangetoond dat de gezondheidsrisico’s van deze blootstelling in sommige huizen aanwezig zijn vergeleken met passieve tabaksrook. De verbranding van aardgas wordt naar schatting ook in verband gebracht met astma bij kinderen 12,7% van de Amerikaanse astmagevallen bij kinderen kan volgens een onderzoek worden toegeschreven aan gasfornuizen.

Fossiele brandstoffen zijn ook de belangrijkste bronnen van klimaatopwarmende broeikasgassen. Wanneer ze zijn verbrand Om elektriciteit op te wekken of fabrieken, voertuigen en apparaten van energie te voorzien, laten ze koolstofdioxide en andere gassen vrij die zich ophopen in de atmosfeer en warmte vasthouden nabij het aardoppervlak. Die opeenstapeling is geweest verhogen de temperatuur op aarde en veroorzaken nog meer hittestress, luchtwegaandoeningen en de verspreiding van ziekten.

Het elektrificeren van gebouwen, auto’s en apparaten en het voorzien ervan van hernieuwbare energie vermindert deze luchtverontreinigende stoffen en vertraagt ​​tegelijkertijd de klimaatverandering.

Dus wat is het probleem?

Ondanks de bewezen economische en gezondheidsvoordelen van de transitie naar hernieuwbare energie, belemmeren de inertie van de regelgeving, de politieke crisis en het gebrek aan investeringen de inzet van hernieuwbare energie in grote delen van de wereld.

In de VS duurt het bij grote energieprojecten bijvoorbeeld gemiddeld 4,5 jaar voordat nieuwe transmissielijnen worden goedgekeurd en goedgekeurd kan een decennium of langer duren. Een grote het merendeel van de geplande nieuwe elektriciteitsprojecten in de Verenigde Staten maakt gebruik van zonne-energieen deze vertragingen vertragen de verspreiding van hernieuwbare energie.

De Wet hervorming energievergunningen vanaf 2024 geïntroduceerd door senatoren Joe Manchin, een democraat uit West Virginia, en John Barrasso, een republikein uit Wyoming, om de goedkeuringen te versnellen, mislukte. Manchin noemde het “Gewoon weer een voorbeeld van politiek die het doen van wat het beste is voor het land in de weg staat.”

De ontwikkelingslanden staan ​​voor een nog grotere uitdaging waarvan de economieën snel groeien.

Deze landen moeten voldoen aan de toenemende vraag naar energie. Het International Energy Agency verwacht dat de opkomende economieën hiermee rekening zullen houden 85% van de toegenomen vraag naar elektriciteit van 2025 tot en met 2027. Toch blijft de ontwikkeling van hernieuwbare energie in de meeste daarvan achter. De belangrijkste reden zijn de hoge kosten voor de financiering van de bouw van hernieuwbare energie.

In veel ontwikkelingslanden zijn er wind- en zonne-energieprojecten meer kosten om te financieren dan steenkool of gas. Fossiele projecten hebben een lange geschiedenis en er zijn in de afgelopen decennia financiële en beleidsmechanismen ontwikkeld om het kredietverstrekkersrisico voor deze projecten te verlagen. Deze omvatten betalingsgaranties van de overheid, stabiele brandstofcontracten en langetermijnovereenkomsten over inkomsten die garanderen dat de kredietverstrekker wordt terugbetaald.

Zowel kredietverstrekkers als overheden hebben minder ervaring met duurzame energieprojecten. Als gevolg hiervan gaan deze projecten vaak gepaard met zwakkere overheidsgaranties. Dit verhoogt het risico voor kredietverstrekkers, zodat zij hogere rentetarieven in rekening brengen, waardoor hernieuwbare projecten vooraf duurder worden, zelfs als de projecten dat wel doen lagere levensduurkosten.

Naar lagere leenkostenkunnen regeringen en internationale ontwikkelingsbanken stappen ondernemen om duurzame projecten veiliger te maken voor investeerders? Ze kunnen bijvoorbeeld het energiebeleid stabiel houden en publieke middelen of verzekeringen gebruiken om een ​​deel van het investeringsrisico van de kredietverstrekkers te dekken.

Als beleggers erop vertrouwen dat ze betaald zullen worden, de rente daalt drastisch en hernieuwbare energie wordt de goedkopere oplossing.

Zonder internationale samenwerking om de financieringskosten te verlagen zouden ontwikkelingseconomieën de revolutie op het gebied van hernieuwbare energie kunnen mislopen en tientallen jaren van stijgende broeikasgasemissies uit fossiele brandstoffen kunnen vasthouden, wat de klimaatverandering zou verergeren.

De weg vooruit

Om het ergste te voorkomen de gevolgen van klimaatveranderingwaar de landen het over eens zijn hun uitstoot van broeikasgassen te verminderen in de komende decennia.

Het bereiken van dit doel zal niet eenvoudig zijn, maar het is aanzienlijk minder moeilijk nu hernieuwbare energie op de lange termijn betaalbaarder is dan fossiele brandstoffen.

Het omschakelen van de elektriciteitsvoorziening in de wereld naar hernieuwbare energie en het elektrificeren van gebouwen en lokaal transport zou ongeveer de helft van de huidige uitstoot van broeikasgassen verminderen. De andere helft komt uit sectoren waar het moeilijker is om de uitstoot terug te dringen: de staal-, cement- en chemische productie, de luchtvaart en de scheepvaart, en de landbouw en het landgebruik. Er worden echter oplossingen ontwikkeld heeft tijd nodig om te rijpen. Ook voor deze sectoren zullen goed bestuur, politieke steun en beschikbare financiering essentieel zijn.

De transitie naar duurzame energie biedt veel economische en gezondheidsvoordelen naast lagere klimaatrisico’s – als de landen de politieke obstakels in eigen land kunnen overwinnen en samenwerken om de financiering naar ontwikkelingseconomieën uit te breiden.

Jay Gulledge is gastprofessor in de praktijk van mondiale zaken bij Universiteit van Notre Dame en dat Universiteit van Tennessee.

Dit artikel is opnieuw gepubliceerd van Het gesprek onder een Creative Commons-licentie. Lezen origineel artikel.