NurPhoto via Getty ImagesJack houdt van een drankje en op een standaardavond zijn er waarschijnlijk meerdere pintjes bij zijn plaatselijke restaurant nodig.
“Als je drie pinten hebt, is het gemakkelijk, gemakkelijk”, zegt de 29-jarige. ‘Waarschijnlijk zou een zware nacht, terloops, net zoiets zijn als zes-plus pinten.’
Jack groeide op in County Galway, waar, zegt hij, jonge mensen vaak op hun veertiende of vijftiende beginnen met drinken, “meestal in een veld met een vreselijk blikje cider”.
“En als je dan zeventien bent, neemt je vader je mee naar een pub, koopt een pint Guinness voor je, en daar gaat het van start.”
Ierland heeft een complexe relatie met drinken, en velen zien alcohol en gezelligheid als onlosmakelijk met elkaar verbonden, onderdeel van het dagelijkse sociale weefsel.
Pubs zijn vaak het centrum van gemeenschappen, vaak met livemuziek, en veel traditionele liederen vieren of praten over de nadelen van het hebben van één te veel. Grote merken als Guinness en Jamesons zijn belangrijke exportproducten.
Sinds 2020 hebben supermarkten en buurtwinkels in het hele land fysieke barrières moeten opwerpen tussen afdelingen die alcoholische dranken en algemene producten verkopen, terwijl sommige flessen en blikjes alcohol nu tot de sterkste waarschuwingsetiketten ter wereld behoren.
Producten met de nieuwe labels – waarop staat dat de drank leverziekten veroorzaakt en verband houdt met dodelijke vormen van kanker – werden voor het eerst in de Ierse wet opgenomen in 2023 en zijn nu al te koop in pubs en supermarkten in het hele land.
Maar in een maatregel die door volksgezondheidsactivisten wordt veroordeeld, heeft de Ierse regering de verplichte invoering ervan uitgesteld tot 2028, daarbij verwijzend naar de onzekerheid over de wereldhandel – waarvan sommigen geloven dat deze het resultaat is van lobbywerk door de drankenindustrie.
De brancheorganisatie Drinks Ireland zei van haar kant dat zij van de Ierse regering verwachtte dat zij “adempauze” zou bieden op gezondheidswaarschuwingsetiketten en is van mening dat hierover op EU-niveau overeenstemming moet worden bereikt.
Toen Jack in 2015 naar Dublin verhuisde om journalistiek te studeren, leerde hij het nachtleven van de hoofdstad echt kennen.
“Dublin is een geweldige plek omdat het drinken altijd spontaan is en daarom beroemd is”, zegt hij. “Het is erg pubgericht en er zit veel drank in.”
Een grote weekendavond voor Jack begint meestal met een aperitief bij iemand thuis – misschien een fles gin gemengd met tonic die hij en drie vrienden deelt – voordat hij naar een club gaat voor shots.
Maar hoewel hij soms zwaar drinkt, zegt Jack, die in de reclame werkt, dat hij zijn grenzen kent en zich gezond voelt.
“Ik ben een behoorlijk fit persoon, ik heb een jaar geleden een marathon gelopen”, zegt hij. “Ik ken mijn grenzen. Zolang jij weet wat jouw grenzen zijn, vind ik het prima, qua gezondheid.”
Driekwart van de bevolking hier drinkt en bij feesten, van verjaardagen tot bruiloften, gaat vaak alcohol gepaard.
Volgens cijfers van The Drinks Industry Group of Ireland (DIGI) is de consumptie de afgelopen 25 jaar met ongeveer een derde gedaald.
Jongeren beginnen nu gemiddeld met drinken als ze zeventien zijn, twee jaar ouder dan gemiddeld twintig jaar geleden. Maar als ze eenmaal beginnen, behoren hun consumptie en overconsumptie tot de hoogste in Europa.
Uit een rapport van de volksgezondheidsorganisatie Alcohol Action Ireland blijkt dat het percentage 15-24-jarigen dat alcohol consumeert is toegenomen – van 66% in 2018 naar 75% in 2024 – en dat twee op de drie 15-24-jarigen regelmatig binge-drinken.
Campagnevoerders zijn van mening dat de Ierse alcoholwaarschuwingslabels een geleidelijke impact hebben. Maar de 23-jarige Amanda, die de labels heeft gezien, is daar niet zo zeker van.
“Je kijkt ernaar en je denkt: ‘Oh, dat heb ik net gedronken. Heb ik nog een drankje?’
Amanda denkt niet dat mensen veel aandacht zullen besteden aan de gezondheidswaarschuwingen en denkt dat ze er zelfs voor kunnen zorgen dat mensen meer gaan drinken.
“Ik denk gewoon niet dat het ze iets kan schelen”, zegt ze.
Tijdens een avondje uit in Dublin zegt Amanda dat ze zich meestal beperkt tot niet meer dan drie drankjes.
“Ik hou ervan om de controle te hebben over wat ik doe als ik weg ben”, zegt ze. “Ik drink niet zoveel om los te laten.”
Ze is zich bewust van hoe jongeren op sociale media worden gezien, en dit heeft invloed op haar eigen drinkkeuzes.
“Ik hou er niet van om foto’s van mezelf te maken met een glas wijn of Guinness”, zegt ze. “Je wilt niet in compromitterende posities verkeren, je wilt niet dat mensen een negatief imago hebben.”
De 21-jarige Sean woont in de hoofdstad en gaat graag met vrienden om. Sommigen drinken wat, anderen niet.
Anders dan in andere delen van Europa, zegt Sean, als je ’s avonds wilt socialiseren, zijn er hier niet veel andere opties dan naar de kroeg gaan.
“Na een bepaalde tijd is er niet veel meer te doen in Dublin”, zegt Sean. “Om zes voor zeven gaat de stad een beetje dicht. Soms denk je gewoon: ‘Ik heb echt geen zin in een pintje, maar ik wil ergens zitten en mijn vrienden zien’ – dus je hebt een pintje.”
Hij heeft ook de alcoholwaarschuwingsetiketten gezien, maar weet niet zeker of deze hem ervan zullen weerhouden te drinken.
“Iedereen weet dat het slecht voor je is, maar we doen het toch”, zegt hij.
Waarschuwingslabels voor sigaretten zijn “veel grafischer”, voegt Sean’s vriend Mark toe.
Ierland liep voorop bij het beperken van roken en sinds 2004 is roken niet toegestaan op de werkplek, noch in restaurants en bars.
Zelfs vóór de introductie van de nieuwe waarschuwingslabels hebben sommige jonge Ieren van in de twintig ontdekt dat ze beter af zijn zonder alcohol in hun leven.
Mark drinkt zelden. Het is “één voor mijn verjaardag, één voor Kerstmis”, zegt hij, mede omdat alcohol duur is en het goedkoper is om iets anders te kiezen.
“Ik vind de smaak ervan niet echt lekker”, zegt de 21-jarige. “Guinness is waarschijnlijk degene die ik zou hebben, maar ook de kosten ervan. Ik bespaar zoveel geld door Club Orange te kopen.”
Helen is 27 en dronk regelmatig toen ze jonger was. Hoewel ze de alcohol nog niet helemaal heeft opgegeven, zegt ze, net als Mark, dat ze vrijwel zonder kan.
“De laatste keer dat ik iets dronk was in februari”, zegt Helen. “Het vervaagde gewoon tot het punt waarop ik min of meer nuchter ben, maar ik identificeer me gewoon niet zo omdat ik misschien weer iets ga drinken – of misschien niet.”
Helens vriend Sam – die begon met drinken toen hij ‘16 of 17’ was – is nog een stap verder gegaan.
“Het was best grappig toen (ik) naar de universiteit ging en het drinken een vlucht nam”, zegt Sam, nu 27. “Op een dag besefte ik gewoon dat het te ver ging. Mijn vader zei tegen mij: ‘Wat doe je met je leven? Je moet het echt afronden.’.”
In 2021 schreef Sam zich in voor een jaar lang geen biercursus en stopte daarna helemaal met alcohol. Hij drinkt nu al drie jaar niet meer en is zelfs gestopt met het spelen van concertina in pubs, omdat het zo ingebakken was om tijdens een sessie iets te drinken te krijgen. Als hij naar een café gaat, kiest hij voor een alcoholvrij drankje.
Maar hij zegt dat het soms moeilijk lijkt voor mensen om te accepteren dat hij onderaan staat.
“Er is een vreemde persoon die je tegenkomt en je vertelt hem dat je niet drinkt en ze kijken je een beetje zijdelings aan.”
In tegenstelling tot Sam houdt Jack niet van frisdrank, omdat hij denkt dat het “tijdverspilling is omdat het dezelfde prijs heeft als een pint”.
Hij heeft erover nagedacht om te stoppen met drinken, maar zijn innerlijke vastberadenheid duurt nooit lang.
“Eerlijk gezegd is het behoorlijk moeilijk om in Ierland de reis naar nuchterheid te beginnen, omdat het onlosmakelijk verbonden is met onze cultuur”, zegt Jack.
“Ik flirt altijd een beetje met het idee om helemaal nuchter te worden, maar dan raad ik mezelf meteen af en drink ik een pintje.”
Bloomberg via Getty ImagesDe BBC vroeg de Ierse regering waarom zij de verplichte introductie van de nieuwe alcoholwaarschuwingsetiketten had uitgesteld tot 2028. De BBC zei dat het besluit tot uitstel was genomen nadat er bezorgdheid was geuit over de impact van de implementatie ervan in het huidige mondiale handelsklimaat.
