Toen de dochter van Cara Romero elf was, raakte ze geïnteresseerd in poppen. Als lid van de Chemehuevi-indianenstam in Zuid-Californië begon Romero dieper na te denken over de poppencultuur en wat deze kan overbrengen op de volgende generatie.
Romero’s echtgenoot groeide op met het verzamelen van GI Joes, en haar schoonmoeder had haar eigen collectie porseleinen poppen in Victoriaanse stijl. Maar voor Romero deed de poppenfase van haar dochter haar denken aan de Indiaanse poppen die ze opgroeide bij vrachtwagenstopplaatsen langs de I-40.
De poppen waren vaak gekleed in plastic ponykralen en namaakbuikhuid, een weerspiegeling van de Native American Halloween-kostuums die ze maar al te goed kende als onmenselijke stereotypen. Dus Romero, een fotograaf en kunstenaar, begon een reeks beelden te maken die deze stijlfiguren doorbraken.
Elke foto in de serie “First American Doll” toont een levensgrote poppendoos die ze ontwierp en maakte, waarin ze de vrouwen poseert met voorwerpen die hun families, tradities en unieke verhalen vertegenwoordigen.
Ze wilde dat haar dochter trots zou zijn op haar erfgoed. “Ik kom uit een samenleving waar vrouwen een stem mogen hebben en heel sterk mogen zijn”, zei ze. “Dus (ik wilde) een goed gevoel van eigenwaarde en een sterk gevoel van zelfvertrouwen en identiteit doorgeven”, zei ze. “Dat is wat wij als moeders willen doen.”
Ze begon de serie met kunstenaar en powwow-danseres Wakeah Jhane, die van Kiowa-, Comanche- en Blackfeet-afkomst is. Terwijl de Plains-stammen waar ze vandaan komt model staan voor stereotiepe poppen en kostuums, legt Romero’s foto haar ingewikkelde daim-regalia vast, die door haar familie zijn gemaakt. Ook zijn haar mocassins en een ventilator te zien.
“Je kunt het schril contrast zien tussen wat ze draagt en de Halloween-kostuums waarin mensen Plains-mensen uitbeelden,” zei ze. “Ik wilde het echt bezitten en zeggen: ‘Jullie hebben het zelfs mis.’
Sindsdien heeft ze negen foto’s voor de serie gepubliceerd, waarvan de laatste met Fawn Douglas, een kunstenaar, activist en lid van de Las Vegas Paiute Tribe, poserend met handgemaakte manden en een pompoenrammelaar gemaakt door haar familie. De doos is omgeven door een Las Vegas speelkaartmotief.
De huidige symboliek en de high fashion-verlichting communiceren dat deze vrouwen ook eigentijds zijn, zei Romero. “Wanneer kunstwerken, en met name fotografie, worden ontdaan van de moderne context, doet het iets psychologisch: het bestendigt (dit idee) dat we er niet meer zijn en alleen maar in de geschiedenis leven.”
Het benoemen van elk van de stukken naar de modellen was ook bedoeld om inheemse vrouwen te humaniseren op een manier die niet in historische afbeeldingen voorkomt. “Vaak werd op de etnografische foto’s niet eens hun naam genoemd”, zei ze. “We weten niet wie dat waren.”
Een aantal van de foto’s uit de serie reist momenteel door het land als onderdeel van Romero’s eerste solo-museumtentoonstelling getiteld: “Panûpünüwügai (Living Light).” Vervolgens worden ze vanaf februari tentoongesteld in het Phoenix Art Museum in Arizona.
