Sinds hij in de Eerste Wereldoorlog diende en werd beschimpt door zijn medesoldaten, doen er geruchten de ronde over de seksuele afwijkingen van Adolf Hitler.
Nu zou nieuw onderzoek door een internationaal team van wetenschappers en historici eindelijk licht werpen op wat er precies mis was met de nazi-leider.
Na analyse van een onderdeel van zijn DNA zeggen ze dat het zeer waarschijnlijk is dat hij leed aan een vorm van het Kallman-syndroom, een genetische aandoening die verhindert dat iemand de puberteit begint of voltooit.
In tegenstelling tot een andere mythe ontdekten ze echter ook dat de Duitse dictator geen joodse afkomst had.
De bevindingen omvatten de ontdekking dat een gen genaamd PROK2, dat verband houdt met de ontwikkeling van geslachtsorganen, voor Hitler was uitgeput.
De afwezigheid ervan wordt in verband gebracht met lagere testosteronniveaus dan normaal en kan resulteren in een micropenis, die doorgaans slechts enkele centimeters lang is.
Professor Turi King, de leidende geneticus van het onderzoek en die eerder de stoffelijke resten van koning Richard III identificeerde, vertelde Sky News: “Als je mij een paar jaar geleden had verteld dat ik het over Hitlers geslachtsdelen zou hebben, zou ik het nooit hebben geloofd.”
Ze zei dat ze “boos” was over de beslissing om zijn DNA al dan niet te onderzoeken, maar besloot dit te doen omdat duizenden andere archeologische overblijfselen aan hetzelfde proces waren onderworpen.
“Waarom zou Hitler anders zijn?” vroeg ze zich af. ‘Waarom zouden we hem niet afmaken? Dat zou hem op een voetstuk plaatsen.’
De bevindingen van het team, zei professor King, zouden “een nieuwe informatielaag” toevoegen aan ons begrip van een van de meest bestudeerde mannen in de geschiedenis.
Het geeft ook inzicht in het centrale thema van het beroemde oorlogslied Hitler Has Only Got One Ball, dat populair was bij de Britten als onderdeel van pogingen om het Duitse leiderschap te belasteren.
Het onderzochte DNA kwam oorspronkelijk uit een met bloed besmeurde bank in de bunker van Hitler.
Toen Sovjettroepen generaal Dwight D. Eisenhower na de val van het naziregime sloten, sneed zijn communicatieofficier, kolonel Roswell P. Rosengren, een stuk af en nam het mee naar huis.
Nadat het tientallen jaren in zijn kluis had gelegen, werd het uiteindelijk verkocht aan het Gettysburg Museum of History.
Uit de studie bleek ook dat Hitler een hoge polygene risicoscore had – een maatstaf die werd gecreëerd door het DNA van een individu te vergelijken met de genetica van de bevolking als geheel – voor autisme, schizofrenie en bipolaire stoornis.
Lees meer:
Toespraak van Hitler gaat viraal op TikTok
Neo-nazi’s plannen terreuraanslagen in Groot-Brittannië
De bevindingen zullen worden uitgezonden in een tweedelige documentaire die vanaf 15 november op Channel 4 te zien zal zijn, genaamd Hitler’s DNA: Blueprint Of A Dictator.
Professor King waarschuwde er echter voor om niet te veel in de resultaten te lezen.
“Genetica maakt deel uit van het beeld van je persoonlijkheid”, zei ze.
“Hitlers vader was een alcoholist die hem sloeg. Er zijn vier of vijf broers en zussen gestorven. Zijn moeder sterft. Hij heeft veel ongunstige gebeurtenissen in zijn leven meegemaakt, de tijd waarin hij leeft, zijn samenleving: deze hebben allemaal invloed op hem.”
Professor Sir Simon Baron-Cohen, een autisme-expert, zei tegen het programma: “We kunnen zijn gedrag niet herleiden tot deze diagnoses. Autisme is een handicap en een verschil. Het is een handicap in de zin dat mensen met autisme worstelen met sociale relaties en communicatie. Ze worstelen met de eerste vorm van empathie.
“De overgrote meerderheid van deze individuen doet geen slechte dingen. We moeten dat alleen in gedachten houden, zodat het niet uit balans raakt.”
Een andere deskundige, professor Thomas Weber van de Universiteit van Aberdeen, waarschuwde ook tegen het extrapoleren van de rol van de dictator in de geschiedenis vanuit zijn DNA, en voegde eraan toe: ‘Ik was bezorgd over de schade die de analyse van zijn DNA zou kunnen aanrichten… Maar nu Hitlers DNA is geanalyseerd, zou het verkeerd en zelfs onethisch zijn om te proberen de geest weer in de fles te stoppen en de resultaten van de analyse te negeren.
“De genetische samenstelling van extremisten en niet-extremisten is gemiddeld hetzelfde. Er bestaat eenvoudigweg geen dictator-gen. Ook is Hitlers DNA, of welk DNA van welke andere tiran dan ook, niet de blauwdruk voor een dictator.
“Wat we moeten doen met de resultaten van Hitlers DNA-analyse is wat wij als historici met welke bron dan ook doen: bronnenkritiek toepassen, ze uiterst zorgvuldig en nuchter gebruiken, ze vergelijken met andere verslagen en ze kalibreren.”
