Home Levensstijl De senioren van Detroit worden geconfronteerd met een wintercrisis zoals de meeste...

De senioren van Detroit worden geconfronteerd met een wintercrisis zoals de meeste mensen nooit meemaken

13
0
De senioren van Detroit worden geconfronteerd met een wintercrisis zoals de meeste mensen nooit meemaken

Detroit ging het nieuwe jaar in met dezelfde winterwiskunde: vaste inkomens die niet opraken, warmte die meer kost dan veel senioren zich waarschijnlijk kunnen veroorloven, en voedsel in huis dat opraakt voordat de maand opraakt. Voor oudere volwassenen, vooral oudere vrouwen die alleen wonen, kan een late uitkering, een melding van een nutsvoorziening of een gemiste rit een zware week in een crisis veranderen – stilletjes achter gesloten deuren zonder dat het publiek het een noodgeval noemt.

“Je voelt je verdrietig omdat je niet wilt dat je ouders dat eenzame moment meemaken, een koud moment, een hongerig moment”, zegt Joanne Crawley, een gepensioneerde die deze crises elke week ziet ontvouwen door haar vrijwilligerswerk. “En het is zo van: wat kan ik in de toekomst doen om hen te helpen?”

Oudere vrouwen zijn vaker alleen aan het einde van hun leven, en dat verandert hoe de winter eruit ziet als geld, mobiliteit of gezinsondersteuning opraken. De Administratie voor het Gemeenschapsleven, een federaal agentschap dat diensten financiert en coördineert, zodat oudere volwassenen en mensen met een handicap zelfstandig in hun gemeenschap kunnen leven, schat dat in 2023 33 procent van de oudere vrouwen die buiten een institutionele setting woonden alleen woonde, vergeleken met 22 procent van de oudere mannen. ACL meldde ook dat 29 procent van de oudere vrouwen weduwe is.

Anne Holmes Davis, vice-president planning en programmaontwikkeling bij de Detroit Area Agency on Aging, beschreef wie er opduikt als oudere vrouwen voedselhulp zoeken. “De meeste oudere vrouwen die voor voedselhulp naar de Detroit Area Agency on Ageing komen, zijn vaak weduwe, gescheiden of nooit getrouwd en leven van de sociale zekerheid of (aanvullende zekerheidsinkomen) SSI,” zei Davis.

Davis zei dat velen “niet in staat zijn om proactief in hun basisbehoeften te voorzien terwijl ze te maken hebben met eenzaamheid, slechte sociale steun en beperkte financiële middelen. Het is waarschijnlijker dat ze zelf hun weg vinden en voordelen en diensten verkrijgen.”

De inkomensongelijkheid waarmee deze vrouwen worstelen, maakt het moeilijker om dat isolement te overleven.

EEN federale indicatoren Een rapport over oudere Amerikanen schat het armoedecijfer voor vrouwen van 65 jaar en ouder op 11,2 procent, vergeleken met 9 procent voor mannen. Zwarte vrouwen zijn zelfs nog kwetsbaarder: het armoedecijfer voor niet-Spaanse zwarte volwassenen van 65 jaar en ouder bedraagt ​​17,6 procent. De Ministerie van Financiën heeft al lang gedocumenteerd hoe de inkomsten en het spaargeld van vrouwen vaak worden beïnvloed door carrièrenadelen die verband houden met de oververtegenwoordiging van gekleurde vrouwen in laagbetaalde beroepen en de ondervertegenwoordiging van zwarte vrouwen in beterbetaalde banen.

Crawley is 69 en zelf senior.

Ze heeft jarenlang vrijwilligerswerk gedaan bij Focus: HOPE, de non-profitorganisatie in Detroit die in 1968 werd opgericht na de burgerlijke onrust in Detroit in 1967, met een missie die aangeeft waar het voor staat: “We erkennen de waardigheid en schoonheid van elke persoon en beloven intelligente en praktische actie om racisme, armoede en onrecht te overwinnen.”

Haar route liep via Focus: HOPE’s Food for Seniors-programma, dat maandelijkse voedselpakketten verstrekt aan deelnemers van 60 jaar en ouder in Wayne, Oakland, Macomb, Washtenaw, Lapeer, Tuscola, Huron, Sanilac en St. Clair County.

Detroit praat vaak over dakloosheid als iets dat je kunt zien: een persoon die buiten is in de winter, een persoon die in een auto slaapt, een persoon die alles draagt ​​wat hij bezit. Crawley komt steeds een andere realiteit tegen: oudere volwassenen die nog steeds een dak boven hun hoofd hebben en nog steeds in dezelfde crisisomstandigheden leven – honger, onveilige kou, isolatie – zonder dat het publiek het ooit dakloosheid noemt.

Het kan vergelijkbaar zijn met binnen blijven omdat het transport onbetrouwbaar is. Het kan lijken op het tegelijkertijd uitrekken van medicijnen en maaltijden. Het kan zijn alsof je alleen woont met een huisbaas die niet repareert wat de winter uitstelt.

Senioren zeggen het niet altijd meteen op de eerste dag. Crawley zegt dat ze praten als ze je vertrouwen.

“Toen de pandemie toesloeg, vertelde mijn dochter me over dit programma”, zei ze. “Ik was gewoon open en geïnteresseerd om te helpen, omdat veel ouderen thuis zijn en niemand hebben om mee te praten. Dus wij waren degenen met wie ze spraken.”

USDA’s Economische Onderzoeksdienst rapporteerde dat in 2023 9,3 procent van de Amerikaanse huishoudens met volwassenen van 65 jaar of ouder op enig moment in de loop van het jaar voedselonzeker was. Voor huishoudens waar een volwassene van 65 jaar of ouder alleen woonde, bedroeg de voedselonzekerheid 11 procent. In Michigan meldt Forgotten Harvest dat 291.000 senioren van 60 jaar en ouder getroffen worden door voedselonzekerheid.

Bijna de helft daarvan bevindt zich in de regio Metro Detroit.

“Alleen wonen is niet alleen een persoonlijk detail – het verandert de toegang. Solo-leeftijden lopen een groter risico op voedselonzekerheid, en het is waarschijnlijker dat het vrouwen boven de 50 zijn,” zei Davis. “Omdat de kans groter is dat ze alleen leven, horen ze niet over gemeenschapsmiddelen en -diensten die beschikbaar zijn via op geloof gebaseerde organisaties, non-profitorganisaties en andere organisaties.

In dezelfde huishoudens ontstaat er strijd met de energiekosten. EEN Centrum voor Amerikaanse vooruitgang Uit een analyse bleek dat in 2023 bijna 1 op de 3 ouderen – 14,8 miljoen mensen – ‘energieonzeker’ was, wat betekent dat ze bezuinigden op basisvoorzieningen zoals medicijnen of voedsel om de energierekening te betalen, hun huizen op onveilige temperaturen hielden of niet in staat waren een energierekening te betalen in de voorgaande twaalf maanden.

“De wintermaanden in Michigan en Metro Detroit kunnen een bijzonder moeilijke tijd zijn omdat de energierekeningen stijgen”, zei Davis. “De hogere kosten kunnen ervoor zorgen dat voedsel de hele maand niet meegaat, wat kan leiden tot overgeslagen maaltijden of zelfs verstoringen van de aanvoer.”

Davis wees er ook op dat honger naast andere barrières bestaat: uit het onderzoek naar de behoeften van haar bureau bleek dat 20 procent van de respondenten geen toegang had tot een voertuig, en dat meer dan 90 procent van de zorgverleners – de meesten van hen oudere vrouwen – het afgelopen jaar geen dokter hadden gezien.

Frank Kubik, directeur van het voedselprogramma van Focus: HOPE, zegt dat veel senioren niet vrijwillig willen delen hoe slecht de situatie voor hen is. Hij beschreef wat medewerkers en vrijwilligers doen om de noodzaak te begrijpen, zonder iemand te dwingen het hardop te zeggen.

Een vrijwilliger inspecteert zakken met voedsel bij Focus: HOPE in Detroit.
Een vrijwilliger inspecteert zakken met voedsel bij Focus: HOPE in Detroit.
(Met dank aan Detroit Focus: Hope)

“Wat we mensen soms vragen als je eten bezorgt, is vragen of je het voor de senior kunt opbergen”, zei Kubik. “Je wilt je niet opdringen. Mensen willen je soms hun situatie niet vertellen en dat begrijp ik.”

Hij legde de vragen uit die zouden kunnen volgen.

“Mag ik het in je kast leggen? Kan ik het in je koelkast opbergen?” zei hij. “En dan krijg je de kans om een ​​kast of koelkast open te maken en te kijken wat daar eigenlijk in zit.”

Kubik beschreef een huis dat hem niet heeft verlaten: ‘Eén persoon had heel weinig. En als ik heel weinig zeg, heb ik het over een blikje appelmoes of zoiets, en dat was het.’

“Hoe leven senioren in dit land van een blikje appelmoes of iets dergelijks?… Het klopt gewoon niet. Er moet een betere manier zijn.”

De socialezekerheidsadministratie schatte dat de gemiddelde maandelijkse pensioenuitkering voor januari 2025 $ 1.976 bedroeg. Voor senioren op SSIe meldde het bureau dat in december 2024 de gemiddelde maandelijkse federaal beheerde SSI-betaling voor ontvangers van 65 jaar of ouder $ 576 bedroeg. Alles moet de huur, nutsvoorzieningen, transport, eigen bijdragen, recepten, eten en de kleine kosten die zich langzaam opstapelen, inclusief toiletartikelen, dekken.

“Het herinnert je er een beetje aan hoe kwetsbaar de dingen zijn en welke verstoring dan ook van wat er al gebeurt. Of het nu om SNAP gaat, of het nu om ons programma gaat, of om je sociale zekerheidscontrole, het heeft allemaal een enorme impact”, zei hij.

Focus: HOPE’s Food for Seniors-programma bestaat omdat die stapel problemen reëel is en omdat iemand mensen moet ontmoeten waar ze zijn, en niet waar het systeem aanneemt dat ze zouden moeten zijn, zei Kubik. Crawley heeft dezelfde les van voor de deur geleerd.

De hulp die ertoe doet, is de hulp die mensen daadwerkelijk kunnen bereiken, behouden en gebruiken zonder daarbij hun waardigheid te verliezen. Soms lijkt het op een warme maaltijd. Soms lijkt het alsof boodschappen in een schone kast zijn opgeborgen. Soms lijkt het een gesprek dat lang genoeg duurt voordat de waarheid naar boven komt.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in