ANALYSE
Een Amerikaanse predikant, verbannen uit Iran en beschuldigd van spionage, zegt dat de natie zich op een potentieel positief kruispunt bevindt nu het islamitische regime te maken krijgt met druk van zijn volk en wereldleiders die zich verzetten tegen de harde religieuze regering.
Pastor Tat Stewart, die in Teheran opgroeide als zoon van medische missionarissen, volgt gebedsvol de ontwikkelingen in Iran terwijl regeringsdemonstranten het regime uitdagen terwijl de islamitische leiders zich bezighouden met de belofte van president Trump van een militaire aanval zonder deal.
Als gast bij het Christian Television Network (CTN) vertelde Stewart in het programma Pray Until Saturation Happens (PUSH) dat de turbulentie in Iran hopelijk tot grote vooruitgang voor Gods koninkrijk zal leiden. Hij riep gelovigen wereldwijd op om te bidden voor de gebroken harten van al diegenen die dierbaren hebben verloren, naar schatting 10.000 tot 40.000 demonstranten, aan de bloedige handen van het islamitische regime.
Ongeacht het dodental rouwt een aanzienlijk deel van de Iraanse bevolking, waaronder veel christenen, om het verlies van familie en vrienden.
Stewart spoorde mensen ook aan om te bidden voor Iraanse christenen die gevangen zitten. Als gevangenen worden ze vaak mishandeld en wordt hen de noodzakelijke medicatie ontzegd. Na hun vrijlating uit de gevangenis zijn deze christenen oud en gebroken, benadrukte hij. Gebed voor troost en vrijheid is ook noodzakelijk voor gevangengenomen christenen, zei Stewart in het laatste interview.
Nadat ze Iran na de Islamitische Revolutie hadden verlaten, stichtten Stewart en zijn vrouw Patty Perzische kerken in de omgeving van Washington, DC en in Colorado, waar ze vandaag de dag de gemeente leiden. Iraanse Christelijke Kerk van Colorado – Faith Presbyterian Church in de buurt van Denver.
Stewart spreekt vloeiend de twee talen die door veel Iraniërs worden gesproken en richt zich op het dienen, disciplineren en trainen van Perzische christenen. Zijn website bevat 100 preken in de overheersende taal, het Farsi.
Zijn boek No Stranger, geschreven door Stewart, biedt een uniek perspectief op de levens van Iraanse christenen voor en na de Islamitische Revolutie.
Toen de Stewarts in Iran predikten, waren er naar schatting 3.000 protestantse christenen. Tegenwoordig verhoogt een conservatieve schatting dat aantal tot één miljoen Iraanse christenen, van wie 99 procent de islam verliet om zich te bekeren.
Zijn eigen schatting van 40.000 doden door Iraanse islamitische hardliners wordt ondersteund door een recent jaarverslag over rechtenschendingen tegen christenen.
Het rapport met de titel ‘Zondebokken’, gepubliceerd door Article 18 in samenwerking met Middle East Concern, Open Doors en CSW, citeert de zondebok van christenen na de twaalfdaagse oorlog met Israël.
Onder verwijzing naar de protesten die eind vorig jaar in Iran begonnen, koppelde het rapport deze aan de eis om een einde te maken aan de wurggreep van de Islamitische Republiek op het land.
“De reactie op deze protesten was verschrikkelijk”, aldus het rapport, “met berichten over vele duizenden doden, waaronder verschillende christenen, en elke Iraniër – ongeacht hun religieuze achtergrond – getroffen.”
“De weg voorwaarts voor Iran lijkt verre van duidelijk, maar nu we dit laatste jaarverslag publiceren over de schendingen van de rechten tegen christenen in 2025, staan we achter het Iraanse volk in hun oproep om leiders die namens hen zullen optreden, in plaats van hen te onderdrukken.”
“47 jaar lang is het Iraanse volk onderworpen aan een regime dat niet alleen consequent faalt in het hooghouden van de mensenrechten van zijn burgers, maar ook op brute wijze afwijkende stemmen, meningen of overtuigingen vernietigt”, aldus het rapport.
In zijn belangrijkste bevindingen stelt de Zondebok dat het aantal christenen dat werd gearresteerd op beschuldiging van religieuze overtuigingen en activiteiten in 2025 verdubbelde ten opzichte van het voorgaande jaar – 254 vergeleken met 139 in 2024.
Het aantal christenen dat is veroordeeld tot gevangenisstraf, ballingschap of dwangarbeid is meer dan verdubbeld van 25 in 2024 naar 57 in 2025. Volgens het rapport zaten tegen het einde van 2025 43 christenen vast en zaten er nog eens 16 in hechtenis.
Elf christenen – mogelijk meer – werden in 2025 veroordeeld tot tien jaar of meer, aldus het rapport. Negen jaar ballingschap en 249 jaar sociale deprivatie op het gebied van gezondheidszorg, werkgelegenheid en onderwijs werden door het regime opgevangen.
Het rapport citeert trends in arrestaties en haatzaaiende uitlatingen tegen christenen en bevat een lijst met aanbevelingen. Het dringt aan op de heropening van een Bijbelgenootschap dat in 1990 werd gesloten en vandaag de dag nog steeds gesloten is.
Het rapport dringt ook aan op een “onvoorwaardelijke vrijlating van christenen en andere religieuze of geloofsminderheden die gevangen zitten op beschuldiging van hun geloofsovertuigingen of activiteiten”.
‘Heropening van met geweld gesloten kerken’ en ‘duidelijkheid over waar Perzischsprekende christenen vrijelijk in hun moedertaal kunnen aanbidden, vrij van angst voor arrestatie en vervolging’ worden ook benadrukt in ‘Christenwijding centraal in het jaarverslag 2026.
Lang vóór de huidige protesten in Iran en zelfs vóór de Islamitische Revolutie waren pastor Stewart en zijn vrouw getuige van veranderingen die hen inspireerden. “Het christendom begon wortel te schieten. Mensen kwamen naar de kerk. Mensen kregen visioenen van Jezus. Mensen wilden exemplaren van de Bijbel”, herinnert hij zich.
Tegenwoordig bestaat de Iraanse kerk voor 99 procent uit moslimbekeerlingen. “Ik zou het een groot ontwaken willen noemen. Wanneer het christendom zich in een bepaald gebied begeeft, is ontwaken het moment waarop de cultuur begint te ontwaken; opwekking is voor de kerk”, merkte hij op.
Stewart was de laatste predikant van de Community Church van Teheran, Iran en jeugdadviseur voor de Evangelische Kerk in Iran. Hij richtte en leidde ook TALIM Ministries. Oprichter van ZAT-7 PAR – een christelijke satellietbediening – Stewart was tien jaar lang voorzitter van de raad van bestuur.
Hij was ook oprichter en redacteur van Shaban Magazine, een leiderschapsmagazine voor Farsi-sprekende geestelijken.
Stewarts boek, Geen vreemdelinggebruikt de tijdlijn van zijn jaren in Iran als een venster op het leven, de cultuur en de kerk daar, met observaties van voor en na de Islamitische Revolutie.
