FRANKFURT, Duitsland – Een van de belangrijkste redenen voor de oprichting van de Europese Unie was om de Europeanen rijker te maken. Onderweg ging er echter iets ernstig mis.
Europeanen worden armer vergeleken met Amerikanen die rijker worden.
Elke vijfde Duitser wordt nu geconfronteerd risico op dreigende armoede in wat lange tijd een van de rijkste landen ter wereld is geweest.
In Frankrijk is het armoedecijfer op één niveau gekomen 30 jaar lang.
Hoewel alle landen arme mensen hebben, ligt de levensstandaard in Europa al bijna twintig jaar achter op die van de Verenigde Staten. En sommigen geloven dat dit op een dag een revolutie zou kunnen ontketenen.
De economie van de Europese Unie staat al zo lang stil dat de armste staat van de VS, Mississippi, nu een hoger bbp heeft dan welk land in de EU dan ook, behalve Duitsland. En Mississippi lijkt Duitsland te willen overtreffen.
Europa heeft de economische groei gedood met een hardhandig milieubeleid, een energiecrisis die hijzelf heeft veroorzaakt, een verlammende belastingdruk, een opgeblazen welvaartsstaat en regelgeving die het voor bedrijven moeilijk maakt om mondiaal te concurreren.
Kortom, terwijl de Amerikanen innoveren, reguleren de Europeanen.
Econoom Sven Larson, die schrijft Larsons politieke economie over Substack zegt: “De EU is als een stofzuiger, die steeds meer bevoegdheden opzuigt, steeds meer invloed en meer autoriteit in Brussel concentreert. En ze kan zichzelf niet tegenhouden. Ze wil zichzelf er niet van weerhouden dit te doen.”
Larson zegt dat de verzorgingsstaat van de EU “…bijna de helft, of in sommige landen zelfs meer dan de helft van de economie consumeert. En dat betekent dat ze in feite de vrije markteconomie overnemen en deze via de overheid laten lopen, wat betekent dat ze de economische activiteit onderdrukken. Ze halen er lang niet zoveel uit.”
De helft van de door Eurostat, het officiële EU-statistiekbureau, onderzochte EU-landen kende vorig jaar een groei van minder dan één procent, terwijl de Verenigde Staten tussen de 2,5 en 3 procent groeiden.
De Europese leiders beginnen nu in paniek te raken na berichten dat het continent in rep en roer is deïndustrialisatie. Dit geldt ook voor Duitsland, ooit een van de industriële grootmachten ter wereld.
Duitsland vernietigde zijn kernenergie-industrie net toen de energiekosten begonnen te stijgen, in wat de Wall Street Journal noemde: ‘Het domste energiebeleid ter wereld.’ Duitsland was vroeger afhankelijk van goedkope Russische energie. Niet meer. Toen president Trump Duitsland in 2018 in een VN-toespraak waarschuwde voor de afhankelijkheid van Russische energie, kon men de Duitse delegatie lachend zien. De Duitsers lachen niet meer.
***Meld je aan CBN-nieuwsbrieven en downloaden CBN News-app om ervoor te zorgen dat u de laatste updates vanuit christelijk perspectief ontvangt.***
Een Duitse bank- en financiële expert vertelde ons dat hij genoeg heeft van het leven in Duitsland en zijn gezin naar Spanje verhuist.
Chris’ adviseurzoals hij op YouTube bekend staat, zegt dat Spanje ook problemen heeft, maar dat het over het algemeen een beter leven heeft dan in Duitsland.
Hij zegt: “Op de korte en middellange termijn willen we hier in Hamburg meer de stad uit gaan naar een gezondere levensstijl en naar, laten we zeggen, een ‘netto winst’-kwaliteit van leven en lagere kosten.”
Chris zegt dat Duitsland, naast alle economische problemen, er ook mee kampt verlies van vrijheid.
“Mensen durven niet te zeggen wat ze denken vanwege (de angst om hun baan te verliezen), economische, maatschappelijke normen of de manier waarop het denken hier is ingebed. Maar aan de andere kant, en dat baart mij nog meer zorgen, is de mentale toestand van ontkenning. Veel mensen leven nog steeds in ontkenning en zijn niet in staat het neerwaartse pad en het traject waar we ons op bevinden te zien.”
De Oostenrijkse politieke analist Dr. Ralph Schoelhammer heeft gewaarschuwd dat slechte economische omstandigheden historisch gezien hebben bijgedragen aan het ontsteken van revoluties, en hij schreef onlangs dat er een soort van politieke onrust naar Europa komen.
Schoelhammer zegt: ‘Ik kan je niet precies vertellen hoe het eruit zal zien, maar vrijwel alle indicatoren van komende sociale onrust in het beste geval en potentiële quasi-revolutionaire en regionale burgeroorlogachtige scenario’s in het slechtste geval. Dit alles is, denk ik, bijna onvermijdelijk.’
Alle tekenen wijzen erop dat de welvaartskloof tussen de VS en Europa zal blijven groter worden. Larson vertelde ons dat hij gelooft dat een terugkeer naar het christendom in Europa de economieën zou stimuleren.
“Ik ben een econoom”, zei Larson, “maar ik moet hieraan toevoegen: het christendom is een spirituele, morele en sociale kracht die beschaving en welvaart opbouwt en ons helpt verantwoordelijke burgers te worden, zodat we geen regering nodig hebben.”
Uit een opiniepeiling van vorig jaar bleek dat de meeste Democraten dat graag zouden willen dat de Verenigde Staten dat ook zouden doen meer zoals Europa. Maar nu de omstandigheden in Europa langzaam verslechteren, willen ze er misschien nog eens over nadenken.
