CAIRO — Het is zeven weken geleden dat de Iraanse regering er gebruik van maakte brute kracht om grote landelijke protesten te blussen. Maar de publieke oppositie tegen de Islamitische Republiek flikkert nog steeds op de Iraanse universiteitscampussen.
Volgens een verbannen Iraanse activist die de studentenbeweging van het land volgt, zijn er de afgelopen week anti-regeringsdemonstraties gehouden op ten minste tien campussen, volgens vier studenten die getuige waren van protesten en video’s op sociale media die zijn geverifieerd door The Associated Press.
De studenten, die op voorwaarde van anonimiteit spraken uit angst voor vergelding, spraken allemaal over de groeiende woede op hun campussen tegen de Iraanse leiders en over verwarring over de richting die hun land opging.
De sluimerende spanningen op de campussen komen op het moment dat de Iraanse regering onder leiding van Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei wordt geconfronteerd dreigementen met militaire actie van de Verenigde Staten voorbij het nucleaire programma van het land.
De theocratische regering vormen een steeds grotere bedreiging voor studenten en bestuurders. Een functionaris waarschuwde studenten deze week voor het overschrijden van een ‘rode lijn’, terwijl een harde geestelijke, die aan het hoofd staat van de Iraanse rechterlijke macht, zei dat ‘misdaden’ zouden worden bestraft als bestuurders de protesten niet zouden beteugelen.
Veel universiteiten hebben hun campussen gesloten en de lessen online verplaatst.
De overstap naar afstandsonderwijs deed denken aan de stappen die de overheid eind vorig jaar zette. Terwijl de protesten in december in de Grote Bazaar van Teheran over de spiraalvormige economische omstandigheden zich snel verspreidden naar dorpen en steden in heel Iran, gaven de autoriteiten begin januari opdracht tot afstandsonderwijs, sloten het internet af en begonnen een bloedige impact.
Het volledige aantal slachtoffers van het harde optreden is langzaam aan het licht gekomen als gevolg van internetbeperkingen die door de autoriteiten zijn opgelegd.
Het Human Rights Activists News Agency zegt meer dan 7.000 doden te hebben bevestigd en duizenden meer te onderzoeken. De regering heeft meer dan 3.000 sterfgevallen erkend, hoewel zij de sterfgevallen als gevolg van eerdere onrust heeft onderschat of te weinig heeft gerapporteerd.
Een verbannen Iraanse activist die de studentenbeweging volgt, Ali Taghipour, zei dat minstens 128 universiteitsstudenten omkwamen in de landelijke onrust. “Het was het grootste bloedbad onder universiteitsstudenten” onder de Islamitische Republiek, zei hij.
“Toen de staat de universiteiten opnieuw privatiseerde, viel dat samen met (40 dagen) herdenking van de moorden tijdens de januariprotesten”, zei Taghipour. Sommige gedenktekens op de campus leidden tot nieuwe protesten tegen de regering, voegde hij eraan toe.
Zaterdag braken protesten uit aan zowel de Sharif Universiteit voor Technologie als de Amir Kabir Universiteit. Video’s die online circuleerden, bevestigd door de AP, lieten zien dat er op beide campuss gevechten uitbraken tussen wat leek op pro-regeringsaanhangers en demonstranten die scandeerden: “Schaamteloos! Schaamteloos!” Dat lied wordt vaak gebruikt om veiligheidstroepen en agenten in burger te beschimpen, zoals de Basij, de geheel uit vrijwilligers bestaande tak van de Iraanse Revolutionaire Garde, die via studentengroepen aanwezig is op universiteitscampussen.
Studenten van de volledig vrouwelijke Al Zahra Universiteit in het noorden van Teheran riepen maandag anti-regeringsslogans, zo blijkt uit door de AP geverifieerde video’s. Diezelfde dag hielden studenten van het College voor Vreemde Talen van de Universiteit van Teheran een luidruchtige demonstratie, waarbij ze met hun voeten stampten en riepen: “Voor elke gedoode persoon staan er duizend achter hen!” Die bijeenkomst was begonnen als een gedenkteken voor een vermoorde student tijdens de januariprotesten.
De protesten hebben de vrees voor een nieuw optreden doen toenemen. Dinsdag waarschuwde een woordvoerster van de regering, Fatemeh Mohajerani, studenten om op te passen dat ze geen ‘rode lijn’ zouden overschrijden, aldus het semi-officiële persbureau Mehr, en een presentatrice van de Iraanse staatstelevisie las een verklaring voor die werd toegeschreven aan de president van de Sharif Universiteit, waarin ze zich verontschuldigde voor ‘ongepaste’ gebeurtenissen op de campus.
Woensdag zei Gholamhossein Mohseni Ejehi, de geestelijke die aan het hoofd staat van de Iraanse rechterlijke macht, dat de rechterlijke macht betrokken zou raken bij het vervolgen van ‘misdaden’ op campussen als de onderwijsautoriteiten deze niet zouden kunnen controleren, zo blijkt uit commentaren in de staatsmedia. Ejehi is het gezicht geworden van het recente harde optreden van Iran en roept op tot een snelle bestraffing van demonstranten.
Universiteiten in heel Iran hebben een aantal studenten van de campus uitgesloten en disciplinaire hoorzittingen gehouden, zei Taghipour. Dergelijke hoorzittingen hebben eerder geresulteerd in uitzettingen en zelfs een verbod op verdere universitaire studies van sommige studenten.
Iraanse universiteitsstudenten hebben vaak aanleiding gegeven tot protesten tegen de regering.
In 1999 veroorzaakten universiteitsstudenten in Teheran enkele van de eerste demonstraties tegen de Islamitische Republiek. Onrust op de campus speelde ook een sleutelrol bij de protesten ter ondersteuning van de hervormingsgezinde Iraanse leiders in 2008-2009, en bij het ondersteunen van openlijk anti-regeringsdemonstraties in 2022 die uitmondden in een oproep tot de omverwerping van de Iraanse theocratie.
De weigering van de Iraanse hardliners om politieke veranderingen door te voeren, en de uitroeiing van de middenklasse van het land onder tientallen jaren van westerse sancties en economisch wanbeheer, hebben ertoe geleid dat veel universiteitsstudenten tot de conclusie zijn gekomen dat de Islamitische republiek niet hervormd kan worden, zei een promovendus aan de Universiteit van Teheran.
Die leegte heeft de weg geopend voor Reza Pahlavi – de zoon van de sjah die in 1979 werd afgezet – om ‘een serieuze politieke kwestie te worden voor sommige mensen in Iran’, zei de student. De herinneringen aan het autocratische bewind van de sjah blijven gemengd in het land, hoewel de nostalgie naar de economische welvaart uit die periode is gegroeid.
Jarenlange repressie heeft het vermogen van elke georganiseerde oppositie in het land gedwarsboomd. Door het harde optreden is ook de ruimte op campussen voor elke vorm van politiek debat en organisatie kleiner geworden, zegt een student sociale wetenschappen aan de Universiteit van Teheran. “Na 2022 was ongeveer 70% van de studentenverenigingen gesloten”, zei hij, inclusief een progressieve studentenvereniging die hij leidde.
De student voegde eraan toe dat hij geen duidelijke hoop had op waar de studentenprotesten vandaag de dag toe zouden kunnen leiden, in het licht van buitenlandse militaire dreigingen en de bereidheid van de regering om afwijkende meningen met dodelijk geweld te onderdrukken.
“Aan de ene kant hebben we te maken met een regering die niet bang is om iemand te vermoorden, en aan de andere kant hebben we te maken met machten van buitenaf die mensen steunen die worden gedood.”
Een student aan een universiteit in de noordelijke stad Babol zei dat de angst op de campus toeneemt over wat een oorlog voor het land zou kunnen betekenen.
De student zei dat zijn persoonlijke hoop uitging naar een ‘democratische seculiere republiek’ in Iran, hoewel hij zich zorgen maakt dat gewapende conflicten tot nog meer lijden zouden kunnen leiden en ‘het risico op desintegratie van het land zouden vergroten’. Iran heeft al moeite om in sommige delen van het land een volledig aanbod van basisvoorzieningen zoals elektriciteit en water in stand te houden.
De Universiteit van Babol geeft sinds begin januari cursussen op afstand, zei de student daar, waardoor mensen zich niet op de campus konden verzamelen. Hij zei dat veel studenten afstandscursussen hebben overgeslagen als een vorm van protest.
Aan de Universiteit van Teheran zei de student sociale wetenschappen dat hij het niet eens was met studenten die Pahlavi steunen, deels omdat de verbannen oppositiefiguur heeft opgeroepen tot een Amerikaanse aanval op Iran.
“Ik zal nooit iemand begrijpen die in Londen zit te schreeuwen dat de VS Iran moeten bombarderen. Hoe gaan ze de verantwoordelijkheid nemen voor wat er morgen gebeurt?”



