De Amerikaanse bondgenoten in het Midden-Oosten smeken Donald Trump naar verluidt om een snel einde aan het conflict.
Een belangrijke reden is dat ze snel geen manieren meer hebben om zichzelf te verdedigen als de tegenaanval van Iran voortduurt.
De buurlanden van Iran, zoals de VAE, zijn opmerkelijk effectief geweest door Iraanse raketten en drones neer te schieten.
Maar de uitgaven zijn financieel en logistiek niet duurzaam.
Een analyse door Kirsty Grieco, een beveiligingsexpert bij het Stimson Center i Washington DContdekte dat de VAE maar liefst 92% van de Iraanse raketten en drones had neergeschoten, waaronder 165 ballistische raketten, 541 Shahed-drones en twee kruisraketten.
Ervan uitgaande dat het zijn Patriot- of THAAD-raketbatterijen van Amerikaanse makelij gebruikte – een van de weinige onderscheppingssystemen op de grond die in staat zijn Iraanse ballistische raketten neer te schieten – is dat een hoge prijs vergeleken met die van Iran.
Eén enkele Patriot-raket kost tussen de 4 en 5 miljoen dollar (de exportprijzen kunnen aanzienlijk hoger zijn), terwijl een Iraanse ballistische raket slechts 1 tot 2 miljoen dollar kost.
En als het gaat om het aanvallen van Iraanse drones, worden de economische omstandigheden nog somberder.
‘De wiskunde is duidelijk in het voordeel van Iran’
Grieco schat dat Iran tussen de 11 en 27 miljoen dollar heeft uitgegeven aan de 541 drones die het in de VAE heeft gelanceerd, met interceptors die gemiddeld 500.000 tot 1,5 miljoen dollar kosten. per drone om er 506 neer te halen.
De drone-verdedigingskosten van de VAE lagen tussen de 253 miljoen en 759 miljoen dollar, wat erop wijst dat de VAE 20 tot 30 keer meer heeft besteed aan de verdediging tegen de drones van Iran dan het de aanvaller kostte om ze te lanceren.
“De berekeningen zijn duidelijk in het voordeel van Iran in deze uitputtingsstrategie, omdat we niet precies weten hoeveel Shahed-drones ze in hun voorraden hebben”, aldus Grieco.
“Maar het is veel groter dan de totale beschikbare voorraad onderscheppingsraketten.”
De race is begonnen
De druk op de Verenigde Staten en hun bondgenoten kan nu ook hun tactische reactie beïnvloeden.
“We zien nu een soort race tussen Israël en de Verenigde Staten die proberen deze drone-infrastructuur te lokaliseren, te vernietigen, de druk op deze interceptors te verminderen, versus Iran dat probeert het actief te houden, een mobiele en actieve dreiging, en dit langer kan volhouden”, aldus Grieco.
Er wordt gemeld dat bondgenoten in het Midden-Oosten die de VS vragen hun voorraden aan te vullen, door het Pentagon worden tegengehouden.
Hoewel het Amerikaanse leger de financiële kosten van zijn campagne kan dragen, is dat mogelijk niet het geval met zijn munitievoorraden.
Trump zei gisteren dat de Amerikaanse aanval op Iran vier tot vijf weken zou kunnen duren. Maar heeft hij daar de middelen voor?
‘Strategisch risico op lange termijn’
Uit lekken vanuit het Pentagon voorafgaand aan de aanval bleek dat het slechts over de middelen beschikte voor een aanval die hoogstens een week of twee zou duren.
Analisten schatten dat het Amerikaanse leger tot 400 Tomahawk-kruisraketten zou kunnen inzetten op schepen en onderzeeërs die naar Iran worden gestuurd.
Dat is ongeveer 10% van de naar schatting 4.000 Tomahawks in het arsenaal van het Amerikaanse leger.
Er wordt ook aangenomen dat de voorraden THAAD-onderscheppingsraketten zijn uitgeput. De VS lanceerden afgelopen juni 150 THAAD-raketten tijdens hun aanval op Iran – ongeveer een kwart van de totale inventaris van 632.
Lees meer van Sky News:
AI zou de VS een dodelijk voordeel kunnen opleveren
Iran heeft ‘een fout gemaakt’ met burgerdoelen
Hoewel het Pentagon stappen heeft ondernomen om de productie van deze en andere raketten op te voeren, kan de vervanging twee tot drie jaar duren.
“We gebruiken deze interceptors in een tempo dat veel sneller is dan je ze ooit kunt vervangen”, zei Grieco.
“De VS zouden ervoor kunnen kiezen om het kortetermijnrisico in het Midden-Oosten af te kopen (door) meer interceptors in te zetten voor het conflict.
“Het probleem is dat het je strategische risico op de lange termijn vergroot. Vooral in andere theaters, want niet alleen kun je deze interceptors niet van de ene op de andere dag vervangen, je kunt ze zelfs dit jaar niet noodzakelijkerwijs vervangen.”
Amerika’s burgerwacht-tegenstanders
Als het conflict voortduurt, is de economische en logistieke asymmetrie in de strijd tegen de Iraanse drones dodelijk voor de buurlanden van Iran.
Voor de VS is het minder existentieel: het kan wegzeilen uit het Midden-Oosten als de munitie opraakt.
Maar de andere vijanden van Amerika zullen ook de schoten tellen die in dit conflict zijn afgevuurd.
Wat houdt een ‘peer-tegenstander’ als China tegen om bijvoorbeeld een aanval op Taiwan te lanceren, als het land weet dat de VS niet over de munitie zullen beschikken om dit te voorkomen?
