Door Hendrik Hards
| Uitgegeven
Het is moeilijk voor te stellen dat een regisseur die zo productief is als John Carpenter kan worden omschreven als iemand die films heeft die onderschat worden. Maar als zijn filmografie zulke iconische films omvat als Halloween, Het dingEn Ontsnappen uit New Yorkhet wordt een beetje gemakkelijker te begrijpen hoe sommige van zijn films door de kieren kunnen glippen. Dit is vooral waar Ster mens.
Met Jeff Bridges in zijn pre-De Grote Lebowski dagen, Ster mens begint in 1977, wanneer de mensheid via een ruimtesonde een boodschap van vrede verzendt en buitenaardse beschavingen uitnodigt om de aarde te bezoeken. Maar wanneer een buitenlands verkenningsvaartuig reageert en probeert contact te leggen, de Amerikaanse regering schiet het uit angst neer. De alien stort neer in het huidige (1984) Chequamegon Bay, Wisconsin, waar hij wordt ontdekt door weduwe Jenny Hayden (Karen Allen).
Jenny ziet de alien (afgebeeld als een gloeiende bal van energie) een lichaam voor zichzelf klonen met behulp van het DNA van haar overleden echtgenoot Scott. Deze alien, genaamd Starman, draagt zeven zilveren bollen, waardoor hij opmerkelijke vaardigheden heeft. Hij stuurt onmiddellijk een bericht naar zijn volk, informeert hen over de vijandigheid van de aarde en regelt een bijeenkomst in Arizona. Zo begint een wanhopige poging om te ontsnappen aan een planeet die veel minder gastvrij is dan verwacht.
Onderweg vormen Jenny en Starman een diepe band terwijl ze de gevangenneming ontwijken en verschillende obstakels tegenkomen. Hun romantische relatie (ondanks hun enorm verschillende oorsprong) vormt de centrale focus van de film en bewijst dat empathie, begrip en liefde grenzen overstijgen. Ze komen uiteindelijk aan op het aangewezen ontmoetingspunt in Arizona, waar het buitenaardse reddingsschip wacht.
ET werd afgewezen om Starman te maken
Ster mens onderging een ontwikkelingsproces van vijf jaar bij Columbia Pictures. Het eerste script trok de aandacht van uitvoerend producent Michael Douglas, die er bij de studio op aandrong het aan te schaffen voordat het erover nadacht Steven Spielberg‘S De nachtelijke hemel. Nadat regisseur Mark Rydell het project verliet vanwege meningsverschillen met Douglas, voegde scenarioschrijver Dean Riesner zich eind 1981 bij de film.
Columbia besloot uiteindelijk op te geven De nachtelijke hemelen vind het te veel van een Disney films gericht op kinderen. In de tussentijd Ster mens was bedoeld voor een volwassener publiek. De nachtelijke hemel kreeg uiteindelijk een nieuwe titel ET het buitenaardse, die later de best scorende film van zijn tijd werd. Riesner kreeg de taak om de essentie van Starman te behouden om deze te differentiëren A
Iedereen hield van Starman, maar het was geen grote hit
In het eerste weekend aan de kassa, Ster mens verdiende een indrukwekkende $ 2,9 miljoen. De film was een hit bij critici en heeft momenteel een goedkeuringsscore van 86 procent op de recensie-aggregator Rotte tomaten. De algemene consensus van de site prijst de film vanwege zijn vermenging sciencefiction met een onconventioneel, hartverwarmend verhaal.
Metacritic, een andere recensie-aggregator, gaf de film een score van 71 uit 100, gebaseerd op evaluaties van zeven critici, wat aangeeft dat Ster mens ontving over het algemeen positieve recensies. Jeff Bridges werd zo geprezen dat hij in 1985 werd genomineerd voor een Academy Award voor Beste Acteur.
Waarom Starman faalde
Ondanks dat het bij de release een populaire film was, Ster mens deed het niet geweldig aan de kassa, met een brutowinst van minder dan $ 29 miljoen tegen een budget van $ 24 miljoen. Misschien ET het buitenaardseHet enorme succes van een paar jaar eerder zorgde ervoor dat het publiek zich voelde Ster mens was minder bijzonder.
John Carpenter leverde een rustige, emotionele roadmovie af over verdriet en verbondenheid, maar Universal probeerde die te verkopen als een sciencefictionspektakel in een tijd waarin het publiek een grootschalige buitenaardse invasie of pure escapistische fantasie wilde.
Jeff Bridges geeft een van zijn beste vertolkingen, vreemd en diepmenselijk, maar die subtiliteit werkt de film commercieel tegen. Het is te zacht voor actiefans, te vreemd voor liefhebbers van romantiek, en te introspectief voor reguliere sciencefiction. Het resultaat is een filmcritici die gerespecteerd worden en het publiek hun schouders ophalen, vastzittend in dat niemandsland waar niets mis is, maar ook niets klikt.
Starmans erfenis
Achteraf gezien beoordelingenHet publiek is er veel ontvankelijker voor geweest Ster mens. In waarheid Johannes Timmerman mode lijkt het erop dat dit weer een geval is waarin een van zijn films bij de release werd onderschat voordat hij een klassieker werd. Nu wordt het door publiek en critici beschouwd als een van de beste sciencefictionfilms van de jaren tachtig.
