Door Robert Scucci
| Uitgegeven
Eddie Murphy is geen onbekende in het portretteren van meerdere personages in één film. Hij bewees het concept in de jaren tachtig Komt naar Amerika en perfectioneerde het proces met de jaren negentig De schattige professor. Altijd bereid om een stap verder te gaan voor een lach, werd Murphy een man met vele gezichten, iets waar zijn nalatenschap altijd om gevierd zal worden. Dat is natuurlijk als je de jaren 2007 nog nooit hebt gezien Norbiteen film waarin hij het titulaire personage speelt, zijn morbide zwaarlijvige en mishandelende vrouw Rasputia Latimore en zijn Chinese vaderfiguur, de heer Hangten Wong.
Norbit leunt voor humor op elk denkbaar racistisch stereotype en voelt zich als een scheve spiegel van de gezonde maar ongelijke familie Klump in de films van The Nutty Professor. Hoe graag ik deze komedie ook een kans wilde geven, de humor ging aan mij voorbij, want er zijn maar een beperkt aantal keren dat je de “dikke dame schreeuwend en vallend” kunt laten landen voordat deze zijn welkom verliest.
Een man met vele gezichten
Wanneer we Norbit voor het eerst ontmoeten, is hij een wees, gespeeld door Khamani Griffin, Austin Reid en Jonathan Robinson, afhankelijk van zijn leeftijd. Hij is hopeloos verliefd op Kate Thomas (Thandiwe Newton), een andere wees die in het huis van meneer Hangten Wong woont totdat ze op vijfjarige leeftijd verhuist uit Boiling Springs, Tennessee. Achtergelaten en op zoek naar liefde op de verkeerde plaatsen, ontmoet Norbit uiteindelijk Rasputia. De twee groeien samen op en hij trouwt met haar ondanks de rode vlaggen die in de wind wapperen. Rasputia is morbide zwaarlijvig, eindeloos boos, gewelddadig, sadistisch en elk ander ongezond bijvoeglijk naamwoord dat je maar kunt bedenken.
Haar drie angstaanjagende broers, Big Black Jack (Terry Crews), Blue (Lester Speight) en Earl (Clifton Powell), huren Norbit in als hun boekhouder om hem onder de duim te houden. Elke waargenomen geringheid of zweem van ongepastheid heeft gevolgen, en aangezien Norbit een oplichter is, lopen die gevolgen snel op.
Wanneer Kate terugkeert naar de stad om Wongs weeshuis te kopen, maakt ze opnieuw contact met Norbit, waardoor Rasputia in een spiraal terechtkomt. Norbit zit nog steeds vast aan zijn eerste liefde en is er kapot van als hij ontdekt dat Kate gaat trouwen met Deion Hughes (Cuba Gooding Jr.). Deion heeft echter geen belang bij het behoud van het weeshuis. Met de hulp van de gebroeders Latimore is hij van plan er een stripclub van te maken, en ze beseffen allemaal dat Norbit de perfecte pion is om Kate de nodige papieren te laten ondertekenen.
Te veel shtick om met een stok te schudden
Norbit lijdt onder zijn onophoudelijke bereidheid om over de top te gaan zonder het verhaal te dienen. Een terugkerende grap houdt in dat Rasputia’s buik en borsten op de claxon blazen als ze gaat zitten, alleen om Norbit de schuld te geven voor het verstellen van de stoelen. Dat is het niveau van humor dat je hier krijgt. Ze gaat van een waterglijbaan en veroorzaakt een vloedgolf, springt over een springkussen nadat ze kinderen de lucht in heeft gestuurd, en breekt bedden elke keer dat zij en Norbit aan het horizontale schuifelen deelnemen. Vette grappen zijn het belangrijkste voertuig voor komedie, samen met de gewoonte van meneer Wong om walviswapens te gebruiken als middel tot zelfverdediging.
In tegenstelling tot De schattige professordie over een soortgelijk gevoel voor humor beschikken, Norbit punten verliezen als je naar beneden slaat in plaats van zijwaarts of omhoog. De familie Klump heeft overgewicht en is soms ongelooflijk ongezond, maar het zijn goedhartige, misleide mensen die oprecht van hun zoon houden. Hun eettafelscènes komen uit een plaats van warmte. Norbit gebruikt dezelfde structuur om zijn personages te pesten en op stereotypen te leunen voor shockwaarde. Erger nog, we hebben deze grappen al eerder gezien, wat hun impact afstompt. Chris Farley perfectioneerde al lang daarvoor de grap “dikke man die naar beneden valt”, en in deze context voelt het alsof Murphy te laat op het feest verscheen.
Als schets zou het beter hebben gewerkt
In zijn poging om zoveel mogelijk grappen per minuut af te vuren, Norbit wordt een test van uithoudingsvermogen. Sommige grappen komen terecht, maar de meeste voelen zich afgezaagd en in de schoenen geschoven in plaats van een natuurlijke uitbreiding van het script. Ik respecteer nog steeds de eer waar het toekomt Eddie Murphy om zich volledig in te zetten. Ik realiseerde me echt niet dat hij Mr. Wong speelde voordat ik de aftiteling controleerde, wat spreekt over zijn stemacteervaardigheden en fysieke komische vaardigheden.
Ik kan dat niet met een goed geweten zeggen Norbit is een goede film. Het heeft in ieder geval nauwelijks de ambitie een film te zijn. Als korte film of als serie schetsen had het kunnen werken. Als langetermijnproject wordt het uitgangspunt vrijwel onmiddellijk dun, waardoor je je afvraagt voor wie deze film bedoeld was.
Norbit streamen op Tubi.
