Maggie Gyllenhaal had wat geld verdiend als filmmaker en wilde iets groots doen. Iets episch. Iets eerlijks. Iets dat niet zomaar een gevoelige snaar zou raken zoals ze had gedaan met haar eerste film, een bewerking van Elena Ferrante’s “De verloren dochter”, maar blies het wijd open. Ze wilde bloed door de hele kamer – zowel spreekwoordelijk als in het geval van haar nieuwe film “The Bride!” letterlijk ook.
Wat begon als een nieuwsgierigheid naar een afbeelding van Elsa Lanchesters ‘Bride of Frankenstein’ die ze op een tatoeage zag, ontwikkelde zich door haar wilde fantasie tot een van de meest gedurfde, elektrische films van het jaar. Net als haar medestudenten “Zondaars” En “De ene wedstrijd na de andere” “De bruid!” is een soort genre-tartende show die barst van de persoonlijkheid en vol dingen waar de filmmaker van houdt. Het bevat romantiek, actie, dans, matinee-idolen, professionele vrouwen, grote ideeën, netelige thema’s en Jessie Buckleyeen geestverwant die net als Gyllenhaal gefascineerd is door het idee je monster te ontmoeten.
“Zowel Jessie als ik… we zijn geïnteresseerd in de randen van wat we over onszelf weten en in de randen van wat we over onszelf weten in relatie tot de wereld en om echt op een plek te komen waar we iets kunnen leren,” zei Gyllenhaal.
Na de helft van zijn leven als acteur in Hollywood en op het podium te hebben gewerkt, heeft Gyllenhaal zijn roeping als filmmaker gevonden. Voor de camera werden haar ideeën, haar intelligentie en haar creativiteit slechts af en toe gewaardeerd of zelfs gehoord. Achter de lens was het een ander verhaal. Haar eerste film was klein, gemaakt voor ongeveer $ 5 miljoen, maar het werd een grote hit met drie Oscar-nominaties voor haar acteurs, Buckley en Olivia Colman, en haar aangepaste scenario. “De bruid!” schoot haar naar een ander niveau.
“Ik was benieuwd wat er zou gebeuren als ik heel eerlijk was, zo eerlijk als ik maar kon zijn, in een ander format, in een veel groter formaat, in een pop-, hete achtbaan van een format?” zei Gyllenhaal.
“De bruid!” is een ambitieuze studioproductie met grote sterren als Christian Bale, Annette Bening, Penélope Cruz, haar broer Jake Gyllenhaal en haar man Peter Sarsgaard, een productiebudget van ruim $80 miljoen en een brede bioscooprelease dit weekend met IMAX-schermen en zo. Als filmmaker was het Gyllenhaals eerste keer met testvertoningen en zinvolle studiofeedback. Het was een leerervaring die zelfs tot enkele veranderingen leidde, en ze wist dat achter dit alles een meester bij Warner Bros. co-voorzitter en co-CEO Pamela Abdy zat.
“Als je dezelfde boodschap krijgt van een groep mensen, ook al voel je je in eerste instantie defensief of is het moeilijk te horen, dan is dit waarschijnlijk iets waar je rekening mee moet houden,” zei ze. “Het was voor mij heel nuttig om op allerlei plaatsen te horen wat voor mensen wel of niet werkte.”
In het midden van “The Bride!” is Buckley, die tijdens het tweede weekend van de film in de bioscoop er waarschijnlijk één zal worden nieuw geslagen Oscar-winnaar. Hoewel de gekwelde moeder van ‘Hamnet’ een heel andere rol speelt dan de bruid, is het ook gewoon een verder bewijs dat ze een van de meest pakkende en originele acteurs is die vandaag de dag werken.
Maar toen ze dit script voor het eerst las, had ze geen idee wat ze met het personage moest doen. In de film is haar taak drieledig: ze is een alwetende Mary Shelley, een vrouw uit de jaren dertig die zich verschanst heeft in een wereld van gangsters, en een gereanimeerd lijk dat tegen haar wil weer tot leven is gebracht met als enig doel een metgezel te zijn van Frankensteins zeer eenzame, zeer romantische monster, Frank (Bale). Ze is ook een live draad vol vragen en ideeën.
In de film uit 1935 is de bruid van Frankenstein minder dan drie minuten in beeld en zegt niet eens iets. In de handen van Gyllenhaal en Buckley wordt ze een toevallige revolutionair, een wilde, punkburgerwacht die de waarheid spreekt en wild en vrij rondrent met Frank aan haar zijde. Buckley gaf zichzelf een jaar de tijd om erachter te komen – op zichzelf al een wilde daad van creatie en vernietiging. Maar zo werken zij en Gyllenhaal graag.
“Ik wil naar de bodem van mijn eigen oceaan gaan en de randen aanraken die misschien al een hele tijd niet zijn aangeraakt of misschien nooit zijn aangeraakt en een manier vinden om het terug te brengen naar de bovenwereld”, zei Buckley. ‘Om het onbewuste weer in het bewustzijn te brengen en het collectief een beetje te raken, het een beetje te laten golven, weet je? Wat als ik dit ding waar ik bang voor ben in de wereld en de bovenwereld zou stoppen?’
De film komt in de bioscoop in een tijd van diepgaande transitie in de filmindustrie, terwijl Warner Bros., een van de laatste grote studio’s die daadwerkelijk originele ideeën en gedurfd filmmaken ondersteunt, naar beneden staart nieuwe eigenaar onder Paramount. Bij de première van de film vorige week in Londen zei Bale dat het voelt alsof “we een beetje in de doodsstrijd van de cinema zitten.”
Deel uitmaken van go-for-brak-films zoals ‘The Bride!’ is “meer dan plezier maken”, zei hij. “Het is alsof je jezelf op de meest vreugdevolle manier uitput, omdat je het gevoel hebt dat dit het einde zou kunnen zijn.”
En Gyllenhaal zorgde ervoor dat het op een groot scherm te zien was, met een groot publiek. Voor haar is dit wat film zo’n unieke en krachtige kunstvorm maakt.
“Idealiter zou het zijn om een film als de onze te zien die je uitdaagt om anders te denken, die iets van het monster in je naar boven durft te laten komen, zeg maar: hey, heb je ooit liefde gevoeld die er zo uitziet in plaats van hoe ze je vertellen dat die eruit zou moeten zien? Om dat in een kamer met andere mensen te doen? Dat windt me echt op”, zei Gyllenhaal. “Het geeft me het gevoel dat we iets radicaals en opwindends doen dat een effect kan hebben op de harten en geesten van mensen.”
—-
AP Entertainment-verslaggever Sian Watson droeg bij vanuit Londen.
