Geschiedenis: Op een luxueus jacht voor een opdracht ziet een verslaggever een passagier overboord gaan. Maar als niemand haar gelooft, riskeert ze haar leven om de waarheid te onthullen.Beoordeling: Gebaseerd op de roman van Ruth Ware uit 2016 en geregisseerd door Simon Stone (die samen met Joe Shrapnel en Anna Waterhouse het scenario schreef), wil The Woman in Cabin 10 een scherpe psychologische thriller op volle zee afleveren. Het uitgangspunt is er een dat vertrouwd aanvoelt: een journalist, Lo Blacklock (Keira Knightley), met een roerig verleden, wordt uitgenodigd om verslag te doen van de eerste reis op een luxe jacht. Op een nacht denkt ze getuige te zijn van een passagier die overboord valt of geduwd wordt. Als iedereen aan boord volhoudt dat de persoon nooit heeft bestaan, wordt ze gedwongen tot gevaarlijk speurwerk om te ontdekken wat er werkelijk is gebeurd. Knightley (als Lo) draagt een groot deel van het gewicht van de film en slaagt daar grotendeels in. Haar vertolking is geloofwaardig; ze roept zowel kwetsbaarheid als felle vastberadenheid op. Guy Pearce (zoals Richard Bullmer) speelt het contrapunt en geeft gravitas aan de rijke passagiers, die heen en weer schommelen tussen gepaste beleefdheid en onheilspellende onthechting. Bijrollen – Gugu Mbatha-Raw, Kaya ScodelarioHannah Waddingham – rondt het ensemble af met voldoende intriges om diepte aan de interacties toe te voegen. Waar de film wint, is de sfeer. De weelde van de jachtomgeving contrasteert prachtig met de claustrofobie die, wanneer geïsoleerd op zee, de achterdocht toeneemt en elke hut en gang een mogelijke schuilplaats is. De cinematografie (Ben Davis) legt zowel de grootsheid als de griezeligheid van de luxe vast, terwijl het tempo, hoewel opzettelijk, je meesleept in Lo’s toenemende paranoia. De zwakke punten zijn echter ook duidelijk. De plot vermijdt volledig glad te worden door psychologische wendingen te introduceren, maar soms werpt de opbouw geen vruchten af in nieuwe onthullingen. Sommige aanwijzingen voelen praktisch aan; sommige karaktermotieven neigen naar clichés (bijvoorbeeld de verloste maar kwetsbare hoofdpersoon, de ongrijpbare ex-geliefde). Wat voor meer spanning had kunnen zorgen – grotere ambiguïteit, meer moreel ongemak – blijft slechts gedeeltelijk onderzocht. De film blijft meer aan de oppervlakte dan in de diepte waarin hij soms dreigt te duiken.Uiteindelijk is The Woman in Cabin 10 bevredigend als je het genre respecteert: stijlvol, veelal goed geacteerd en onderhoudend. Het is niet revolutionair, maar pretendeert dat ook niet te zijn. Voor degenen die zich aangetrokken voelen tot mysteries met een psychologische inslag, biedt dit genoeg wendingen om de zaken interessant te houden.
