Door Robert Scucci
| Uitgegeven
Als je je afvraagt waarom speculatieve, apocalyptische sciencefictionthrillers niet vaak worden gepresenteerd in een documentair kader waarin gebeurtenissen uit het echte leven en publieke figuren centraal staan, komt dat omdat het leidt tot rampen zoals 2073; een film met een duidelijke boodschap die op de meest onsamenhangende manier aan het publiek wordt overgebracht. Hoe ambitieus deze film ook is, hij is ongelooflijk moeilijk om naar te kijken en benadrukt een uniek probleem: hij is niet allegorisch, maar eerder Ook echt te hanteren. Ik wou dat ik net zo origineel was als Rotten Tomatoes-recensent Glenn Dunks, die deze film eenvoudigweg ‘Doomscrolling: The Movie’ noemde, want dat is precies wat 2073 is ondanks de veelbelovende thumbnail en synopsis die je ziet wanneer je de titel op Max wilt streamen.
Ik ben niet boos, ik ben alleen teleurgesteld, want toch 2073 is gecategoriseerd als een documentaire en een horror, het is een soort thriller van 10 procent, als dat zo is, en de rest is precies wat je wilt zien terwijl je in paniek door je Instagram-feed scrolt en je afvraagt hoe dicht we eigenlijk bij de dystopische realiteit zijn die volgens de film snel nadert.
De toekomst is somber in 2073
2073 begint met belofte omdat het het gezichtspunt volgt van een alleenstaande vrouw die eenvoudigweg bekend staat als ‘Ghost’ (Samantha Morton). De verhalen van Ghost leven onder een lang verlaten winkelcentrum met andere gedoemde mensen en leggen uit hoe ver de samenleving is gekomen en willen een verhaal vertellen over hoe de mensheid op zo’n sombere bestemming is aangekomen. In constante angst om onderzocht en tot zwijgen gebracht (gedood) te worden door de overheid, duikt Ghost dumpster naar voedsel en voorraden wanneer het veilig is om dat te doen, en trekt zich ondergronds terug naar haar vervallen complex dat wordt bezet door andere overlevenden die net zo slecht zijn in slijtage.
En laat me je vertellen: deze post-apocalyptische scènes zijn absoluut geweldig. Ik wilde meer leren over hoe de samenleving anno 2073 werkt en ik had hier graag meer van gezien. De hiërarchie van de macht, het verlangen om de massa te heropvoeden zodat zij hun onderdrukkers kunnen omverwerpen, en de toestand van constante surveillance die de samenleving doormaakt, is op zijn zachtst gezegd boeiend, en deze fictieve maar helaas geloofwaardige setting is een vruchtbare voedingsbodem voor verhalen van het volgende niveau over een samenleving in verval die nog niet aan het volgende hoofdstuk is begonnen en waar wij nog niet aan het volgende stuk zijn begonnen. geschiedenis.
Nou, het werd donker
Het beste deel over 2073 zijn de sequenties die zich afspelen in de dystopische toekomst die elke weldenkende kijker met een absoluut gevoel van angst zullen vervullen, en dan gebeurt er plotseling het ergste wat ooit kan gebeuren: we krijgen een documentaire die doet denken aan de angstaanjagende Zeitgeist-filmserie die fantastisch werk heeft geleverd door te wijzen op de gevaren van een totalitaire regering, maar zelfs nooit probeert de realistische kwesties aan te pakken, zodat we een realistisch publiek kunnen verzekeren. daadwerkelijk een gezamenlijke inspanning leveren om aan de goede kant van de geschiedenis te komen en te voorkomen dat zo’n sombere toekomst zich voordoet.
Met andere woorden, 2073 probeert twee verschillende films te zijn: a dystopische sciencefiction thriller die zich afspeelt in een fictieve, niet zo verre toekomst, en een documentaire met daadwerkelijke archiefbeelden uit het heden wordt gebruikt om uit te leggen hoe deze dystopie tot stand is gekomen.
Maar daarin schuilt het probleem.
Terwijl je kijkt naar de documentairereeksen waaruit het grootste deel bestaat De 2073’s runtime, ik voelde me net Alex uit Een Uurwerk Oranjedie gedwongen werd met zijn ogen open voor televisietoestellen te zitten, zodat hij in een alarmerend tempo alle beelden in zich op kon nemen. Dit soort voordracht demystificeert het interessantere verhaal – de fictie die zich afspeelt in 2073 – dat had kunnen worden gebruikt als een instrument om oplossingen voor te stellen voor een samenleving die ondergronds is gedreven door de machthebbers.
Twee verschillende mislukte films in één
Terwijl ik waardeer wat 2073 wat ik probeerde te bereiken, liet een nare smaak achter in mijn mond, omdat het lijkt alsof het preekt voor een koor dat zich al bewust is van de huidige stand van zaken, maar zich machteloos voelt om op enige zinvolle manier te handelen om te voorkomen dat de zaken erger worden.
We weten al dat de rijkdom op zo’n manier geconcentreerd is dat de arbeidersklasse onder de duim van haar heerser gehouden wordt. We weten al dat politici en tech-broeders de mensheid onder het tapijt vegen, zodat een select groepje aan de macht de ruimte kan verkennen terwijl de rest van ons lijdt. We weten al dat datamining-miljardairs en chronische online zorgenwratten een vreselijke combinatie zijn voor de mensheid, omdat het suggereert hoe kunstmatige intelligentie binnenkort de massa zal beheersen als het een manier vindt om de mensen die het wil manipuleren te slim af te zijn.
Dat is allemaal leuk en aardig, maar wat doen we eraan? Het interessante verhaal – het verhaal dat ik wilde zien – i 2073 is hoe de mensen van de toekomst omgaan met de sociale ineenstorting en naar een betere toekomst kijken. Wat we in plaats daarvan te zien krijgen, is een razendsnelle nieuwsfeed van het heden die in onze ogen straalt alsof we willen zeggen: ‘Je kunt hier niets aan doen’ en ‘we zijn al gedoemd’.
Streamen 2073 Aan Max
Als je op zoek bent naar een ultragecomprimeerd overzicht van de actualiteit, zoals verteld via verschillende nieuwsbronnen, dat leidt tot een high-concept weergave van de toekomst die heel goed werkelijkheid zou kunnen worden, dan 2073 kan uw interesse wekken. Maar als je verwacht te zien hoe de mensheid door haar speculaties uit de as wil herrijzen sciencefiction verhalen vertellen, je zult ernstig teleurgesteld zijn. Door het echte leven, de huidige wereldgebeurtenissen naast elkaar te plaatsen met wat in alle opzichten een fictiewerk is, 2073 mist op beide fronten de plank omdat het echt is, eng, en het biedt een verontrustende kijk op hoe we collectief in een alarmerend tempo een ellendig pad bewandelen, maar gebruikt nooit de fictie die het creëert om op betekenisvolle wijze te onderzoeken hoe we uit deze schijnbaar onontkoombare puinhoop kunnen komen.
2073 krijgt een A voor inspanning en concept, en een F voor uitvoering. Als je wilt zien hoe verrot de wereld is, start dan gewoon je nieuws-apps of spring op TikTok of Instagramom een spoedcursus te volgen, omdat het eigenlijk hetzelfde is. Als je het snel achter de rug wilt hebben en door wilt gaan met je leven, kun je streamen 2073 bij Max.
