Natuurlijk is het onmogelijk om klimaatactie in de sport te bespreken zonder de olifant in de kamer aan te spreken: professionele atletiekcompetities stoten aanzienlijke broeikasgassen uit.
Een business-as-usual professionele competitie omvat langeafstandsvluchten; sponsoring van bedrijven met een hoge CO2-uitstoot zoals luchtvaartmaatschappijen, fossiele brandstoffenbedrijven en cryptocurrencies; En de massale consumptie en verwijdering van spullen en koopwaar. Alleen al de mondiale voetbalindustrie heeft een CO2-voetafdruk die gelijk is aan die van OostenrijkDat blijkt uit een rapport van het New Weather Institute dat dit jaar werd gepubliceerd.
Om het duidelijk te zeggen, zei Hershkowitz: de sportindustrie is niet alleen een consument – “het is een versterker van de consumptieboodschap.”
Dr. Jules Boykoff, een voormalig profvoetballer die nu sport en politiek studeert aan de Pacific University, zei dat sporten hun uitstoot moeten verminderen als ze serieus klimaatactie willen stimuleren. “Er is te vaak een kloof tussen woorden en daden”, zei Boykoff, “tussen de claims van duurzaamheid die teams en competities maken en de realiteit van hun feitelijke praktijken.”
Sommige atleten, zoals Kelvin Beachum, roepen sportcompetities op om hun impact op het klimaat te minimaliseren. De 13-jarige veteraan uit de National Football League sloot zich onlangs aan bij de Het Protect Where We Play-initiatief van Ocean Conservancydie tot doel heeft de bescherming van het milieu te bevorderen door middel van sport, muziek en kunst.
“Ik ben een aanvallende lijnwachter, dus ik ken de bescherming beter dan de meesten”, zei Beachum.
Beachum ziet een wereld waarin alle teams duurzaamheid integreren in hun dagelijkse activiteiten. Hij wees naar de Climate Pledge Arena, de thuisbasis van Seattle Kraken van de NHL aangedreven door 100% hernieuwbare energie, biedt bij elk ticket gratis lokaal openbaar vervoer aanEn recycleert regenwater om het ijs op de ijsbaan te creëren.
De Schotse rugbyspeler Jamie Farndale heeft zijn platform – en zijn Masters in Sustainable Leadership van de Universiteit van Cambridge – ook gebruikt om klimaatactie te promoten. Het proefschrift van de gepensioneerde internationale kapitein liet zien hoe koolstofarme technologieën zich als ‘sociale besmettingen’ zouden kunnen verspreiden via sociale collectieven – sportfandom is een van de grootste in zijn soort in de moderne samenleving. Hij past dit onderzoek nu toe op zijn fulltime werk bij het leiden van duurzaamheidsinitiatieven, waaronder het upgraden van klimaatvervuilende sponsormodellen, voor Hong Kong China Rugby. “Als we de acceptatie van deze technologieën die we nodig hebben voor netto nul willen verspreiden, en dat we niet snel genoeg verspreiden, is sport de beste verbinding”, zei Farndale.
