Slechts enkele uren nadat Rhonda Swaney een prenatale afspraak voor haar eerste zwangerschap had verlaten, voelde ze hevige pijn in haar maag en begon ze te braken.
Toen ze 25 jaar oud was en zes maanden zwanger, reed ze zelf naar de eerste hulp in Ronan, Montana, in het Flathead Indian Reservation, waar ze door een ambulance werd overgebracht naar een groot ziekenhuis 90 kilometer verderop in Missoula. Toen ze aankwam, kon het personeel de hartslag van haar baby niet detecteren. Swaney begon hevig te bloeden. Ze beviel van een doodgeboren baby en werd enkele dagen in het ziekenhuis opgenomen. Op een gegeven moment vroegen de artsen haar om haar familie te bellen. Ze hadden niet verwacht dat ze het zou overleven.
“Het heeft mijn leven zeker veranderd – de ervaring – maar mijn leven is geen slecht leven geweest”, vertelde ze aan KFF Health News.
Hoewel haar ervaringen bijna vijftig jaar geleden plaatsvonden, zei Swaney, lid van de Confederated Salish- en Kootenai-stammen, dat indianen nog steeds onvoldoende moederlijke zorg krijgen. De gegevens lijken deze overtuiging te ondersteunen.
In 2024, het meest recente jaar waarvoor bevolkingsgegevens beschikbaar zijn, hadden Native Americans en Alaska Natives dat ook hoogste zwangerschapsgerelateerde sterftecijfer onder de belangrijkste demografische groepen, volgens de Centers for Disease Control and Prevention.
Als reactie op deze ongelijkheid werken inheemse organisaties, de CDC en sommige staten aan het vergroten van de deelname van stammen aan moedersterftecommissies van de staat, om zwangerschapsgerelateerde sterfgevallen in hun gemeenschappen beter op te kunnen sporen en aan te pakken. Inheemse organisaties overwegen ook manieren waarop stammen hun eigen commissies kunnen oprichten.
Nationale beoordelingscommissies voor moedersterfte onderzoeken sterfgevallen die plaatsvinden tijdens de zwangerschap of binnen een jaar na de zwangerschap, analyseren gegevens en geven beleidsaanbevelingen om de sterftecijfers te verlagen.
Volgens CDC-gegevens uit 2021, verzameld door 46 beoordelingscommissies voor moedersterfte, werd 87 procent van de moedersterfte in de Verenigde Staten als vermijdbaar beschouwd. Dat hebben de commissies bekendgemaakt de meeste, zo niet alle, sterfgevallen onder indianen en inwoners van Alaska werden als vermijdbaar beschouwd.
(Orosco Rodris/KFF Gezondheidsnieuws)
Staatscommissies hebben federaal geld ontvangen via de Maternal Death Prevention Act, die president Donald Trump in 2018 tot wet heeft ondertekend.
Maar het geld zal naar verwachting opdrogen op 31 januari, wanneer het wetsontwerp voor de korte termijnuitgaven dat een einde maakte aan de shutdown van de overheid, afloopt.
De financiering voor de commissies is opgenomen in de sectoren Arbeid, Gezondheidszorg en Human Services, Onderwijs en aanverwante instanties subsidievoorstellen voor het fiscale jaar 2026. Dat wetsvoorstel moet worden goedgekeurd door het Huis, de Senaat en de president om van kracht te worden.
Indiaanse leiders zeiden dat het betrekken van leden van hun gemeenschap bij de activiteiten van het Maternal Mortality Review Committee een belangrijke stap is in de richting van het aanpakken van sterfteverschillen.
In 2023 kwamen stamleiders en federale functionarissen bijeen om vier modellen te bespreken: een sterftebeoordelingscommissie voor elke stam, een commissie voor elk van de 12 administratieve regio’s van de Indian Health Service, een nationale commissie om alle Indiaanse moedersterfte te beoordelen, en de toevoeging van Indiaanse subcommissies aan staatscommissies.
Ongeacht het model zijn stamsoevereiniteit, ervaring en traditionele kennis belangrijke factoren, zegt Kim Moore-Salas, medevoorzitter van de Arizona Maternal Mortality Review Committee. Ze is ook voorzitter van de subcommissie American Indian/Alaska Native sterftecijfers van het panel en lid van de Navajo Nation.
‘Onze moeders, onze moeders, zijn degenen die een natie vooruit helpen’, zei ze.
Geestelijke gezondheidsproblemen en infecties waren vanaf 2021 de belangrijkste onderliggende oorzaken van zwangerschapsgerelateerde sterfte onder Indiaanse en Alaska-inheemse vrouwen. volgens een CDC-rapport die gegevens analyseerden van panels voor de beoordeling van moedersterfte in 46 staten.
De CDC ontdekte dat naar schatting 68 procent van de zwangerschapsgerelateerde sterfgevallen onder indianen en inwoners van Alaska binnen een week na de geboorte plaatsvond tot één jaar na de geboorte. De meeste daarvan vonden plaats tussen 43 dagen en een jaar na de geboorte.
De federale overheid heeft, op grond van ondertekende verdragen, de verantwoordelijkheid om via de Indian Health Service gezondheidszorg te bieden aan de 575 federaal erkende stammen in de Verenigde Staten. Stamleden kunnen gratis beperkte diensten krijgen, maar het agentschap wel ondergefinancierd en onderbezet.
EEN studie gepubliceerd in 2024 uit de geanalyseerde gegevens van 2016 tot 2020 bleek dat ongeveer 75 procent van de zwangere indianen en inwoners van Alaska rond de geboorte geen toegang had tot zorg via de Indiase gezondheidszorg, wat betekent dat velen waarschijnlijk elders zorg zochten. Ruim 90 procent van de geboorten van Native Americans en Alaska Natives vindt plaats buiten de IHS-faciliteiten. volgens het agentschap. Voor degenen die bij IHS-faciliteiten hebben afgeleverd: a Rapport 2020 van het Department of Health and Human Services’ Office of Inspector General ontdekte dat 56 procent van de bevallings- en bevallingspatiënten zorg ontving die niet voldeed aan de nationale klinische richtlijnen.
De auteurs van het onderzoek uit 2024 ontdekten ook dat leden van de bevolking minder snel een stabiele verzekeringsdekking hadden en meer kans hadden op een verval van de dekking in de periode vlak voor de geboorte dan niet-Spaanse blanke mensen.
Cindy Gamble, gezondheidsadviseur van de Tlingit- en tribale gemeenschap voor de American Indian Health Commission in Washington, is al ongeveer acht jaar lid van het moedersterftepanel van de staat. In de tijd dat ze in het staatspanel zat, zei ze, is de samenstelling ervan uitgebreid met meer gekleurde mensen en leden van de gemeenschap.
Het panel begon ook zelfmoorden, sterfgevallen door overdoses en moorden in zijn data-analyse op te nemen, en voegde racisme en discriminatie toe aan de risicofactoren die tijdens de beoordeling van de zaak in aanmerking werden genomen.
Oplossingen moeten worden afgestemd op de identiteit en behoeften van de stam, zei Gamble.
“Het is niet one size fits all”, zei Gamble, “vanwege alle overtuigingen en verschillende culturen en talen die verschillende stammen hebben.”
Gamble’s ambtstermijn in de staatscommissie is onderscheidend. Volgens de National Indian Health Board, een non-profitorganisatie die pleit voor tribale gezondheid, zijn er maar weinig staten die vertegenwoordiging van stammen hebben in de beoordelingscommissies voor moedersterfte.
De Nationale Raad voor Stedelijke Indiase Gezondheid is dat ook bezig om te vergroten deelname van stedelijke Indiase gezondheidsorganisaties die zorg verlenen aan Indiërs die in reservaten leven, bij de beoordeling van moedersterfte door de staat. Vanaf 2025 had de raad stedelijke Indiase gezondheidsorganisaties verbonden met staatsbeoordelingsraden in Californië, Kansas, Oklahoma en South Dakota.
Inheemse leiders zoals Moore-Salas vinden de huidige inspanningen bemoedigend.
‘Het laat zien dat staten en stammen kunnen samenwerken’, zei ze.
In maart 2024 werd Moore-Salas de eerste Indiaanse covoorzitter van de Maternal Mortality Review Committee in Arizona. In 2025 ontwikkelden zij en andere Native American-leden van de commissie richtlijnen voor de American Indian/Alaska Native-subcommissie en beoordeelden ze de eerste gevallen van de groep.
De subcommissie onderzoekt manieren om het gegevensverzamelings- en analyseproces cultureel relevanter te maken voor hun bevolking, aldus Moore-Salas.
Maar het kost tijd voordat beleidsveranderingen wijdverbreide veranderingen in de gezondheid van een bevolking teweegbrengen, zei Gamble. Ondanks inspanningen in het hele land kunnen andere factoren het tempo van de vooruitgang belemmeren. Het aantal kraamzorgwoestijnen groeit bijvoorbeeld in het hele land, als gevolg van snelle ziekenhuis- en kraamsluitingen. Gezondheidsdeskundigen hebben dat gedaan zorgen geuit dat de komende bezuinigingen op Medicaid deze sluitingen zullen versnellen.
Ondanks zijn ervaring en de aanhoudende crisis onder indianen en inwoners van Alaska hoopt Swaney op verandering.
Kort na haar doodgeboorte kreeg ze opnieuw een gecompliceerde zwangerschap. Ze begon ongeveer drie maanden te vroeg te bevallen en de dokters zeiden dat haar zoon pas de volgende ochtend zou leven. Maar dat deed hij wel, en hij werd zo’n 850 kilometer van Missoula overgebracht naar de dichtstbijzijnde geavanceerde neonatale afdeling in Salt Lake City.
Haar zoon, Kelly Camel, is nu 48. Hij heeft ernstige hersenverlamming en ernstige doofheid. Hij woont alleen, maar heeft verzorgers die helpen met koken en andere taken, zei Swaney, 73.
Hij “heeft een groot gevoel voor humor. Hij is aardig voor andere mensen. We konden ons geen completer kind wensen.”
KFF Gezondheidsnieuws is een nationale redactiekamer die diepgaande journalistiek over gezondheidskwesties produceert en een van de belangrijkste operationele programma’s is van KFF– de onafhankelijke bron van onderzoek naar gezondheidsbeleid, opiniepeilingen en journalistiek.
