Apex, een nieuwe overlevingsthriller van regisseur Baltasar Kormákur, debuteert op Netflix Vrijdag. De sterren van de film Charlize Theron als Sasha, een verdrietige vrouw die, na een nogal voorspelbaar ongeluk op een berg, naar Australië reist om afsluiting te vinden. Eenmaal daar raakt ze verwikkeld in een slopende kat-en-muisspel terwijl ze wordt achtervolgd door een meedogenloze local genaamd Ben (gespeeld door Taron Egerton).
Er is veel dat de film had kunnen ontdekken in de ongeveer 90 minuten durende speelduur, vooral rond verlies en loslaten. Helaas, het is allemaal oppervlakkig, geen diepte. Het is een rok, maar dat oppervlak ziet er tenminste cool uit.
Laten we even teruggaan en de openingsmomenten van de film bespreken. We maken snel kennis met Sasha, die wakker wordt in een tent die aan de zijkant van een berg is vastgebonden. Dit is een normaal leven voor haar en haar man, Tommy (gespeeld door Eric Bana), en het is duidelijk dat het stel veel klimt. Maar Sasha komt bij een klif waar ze gewoon niet overheen kan klimmen, en gefrustreerd blijven ze iets te lang aan de kant van de berg.
Ondertussen nadert er een sneeuwstorm.
Misschien zie ik er te veel rampenfilmmaar vanaf daar verliep het verhaal op een voorspelbare manier. Als gevolg van een aardverschuiving en slechte weersomstandigheden wordt Tommy bewusteloos geslagen (of op slag dood) en moet Sasha zijn touw loslaten of samen met hem sterven.
En dat is het einde voor Eric Bana.
Lees meer: 40 van de beste films op Netflix die je nu zou moeten streamen
Eric Bana schittert in Apex.
Deze openingsscène duurde slechts enkele minuten, wat naar mijn mening lang niet genoeg tijd was om de emotionele band tussen de twee personages tot stand te brengen, die haar vervolgens zou inspireren om alleen op reis te gaan naar de Australische outback. Maar we verwerken rouw anders, denk ik.
Het is onnodig om te zeggen dat Sasha, zodra ze daar aankomt, in een situatie terechtkomt waar ze niet op voorbereid was. Rode vlaggen zijn er genoeg in de vorm van de rommelige muur met posters van vermiste personen op het plaatselijke politiebureau en een groep twijfelachtige mannen die ze al snel tegenkomt tijdens haar reis om te gaan kamperen op het onbekende terrein.
En dat is waar Egertons ogenschijnlijk onschuldige Ben in beeld komt. Al snel verandert Apex in een soort horrorfilm, en Ben (samen met zijn trouwe kruisboog) jaagt de Amerikaan dieper het bos in, want dat is wat hij doet om de tijd te doden.
Dit is alles wat je echt moet weten over het verhaal. Ik laat een aantal zware spoilers achterwege, zodat je vanaf daar kunt ontdekken in welke richting de film gaat.
Apex-sterren Taron Egerton en Charlize Theron.
Het doet mij geen plezier om een negatieve recensie te schrijven. Ten eerste ben ik me er volledig van bewust hoe uitdagend het is om een film te maken. Om nog maar te zwijgen: Apex is volledig op locatie opgenomen; Theron en Egerton renden echt door de Australische bossen en vochten op allerlei terreinen, van de zijkant van een berg tot witte watervallen.
Theron deed veel van haar eigen stunts en trainde om op geloofwaardige wijze een bergbeklimmer uit te beelden, en op dat front heeft ze zeker gepresteerd. Die focus op realisme in het veld resulteert in een schat aan verbluffende beelden die smeken om op het grote scherm gezien te worden. Maar helaas, Apex is een streaming-release.
Toch is dit alles lovenswaardig, gezien het aantal Netflix-titels dat volledig op soundstages voor een blauw scherm wordt geproduceerd, waarbij later digitale effecten worden toegevoegd om de verhaalwereld vorm te geven. Maar ik kan niet anders dan het gevoel hebben dat de focus op tactiele details hier ten koste is gegaan van de emotionele diepgang die een verhaal als dit nodig heeft.
Apex vertrouwt sterk op de acteertalenten van de hoofdrolspelers, en Theron en Egerton leveren de goederen zonder enige twijfel. Zonder dat hun sterke punten elkaar tegenwerken, denk ik niet dat Apex de tijd helemaal waard zou zijn. Dit mag dan de film van Theron zijn, maar Egerton steelt de show. Meer over hem in een seconde.
Charlize Theron schittert in Apex.
Als je de IMDb-pagina van Theron bekijkt, is het duidelijk dat haar acteercarrière met verschillende rollen is gevuld. Ze kan zich staande houden in een indiekomedie, een arthouse-drama, een Marvel-kaskraker en zelfs Arrested Development. Ze brengt een spookachtige stilte in Sasha die de kracht van het personage benadrukt zonder het publiek te betuttelen.
Het enige wat ze hoeft te doen is naar Egerton te staren, en haar stilte spreekt boekdelen. Zonder veel dialoog stapt ze met gemak de wortelwaardige entree binnen waar de kijker zich mee kan verbinden.
Egerton gaat ondertussen all-in op de wreedheid van Ben. Hij is een Hannibal Lecter, compleet met zijn eigen unieke twitch-recept. Er moet worden vermeld dat Egerton Brits is en een semi-geloofwaardig Australisch accent heeft, wat geen gemakkelijke opgave is. Er zijn nog een heleboel andere angstaanjagende eigenaardigheden die Ben angstaanjagend maken, soms op één lijn met Norman Bates. Je kunt zien dat Egerton plezier heeft in het spelen van dit personage. Ik vond het leuk om naar hem te kijken.
De verbeelding kan echter slechts zo ver komen. Buiten de chemie tussen Theron en Egerton, de opvallende beelden en het sterke camerawerk, is Apex behoorlijk hol. Het is triest om te schrijven als je bedenkt dat dit een verhaal is van verlies, verdriet en overleven.
Ik zeg niet dat Apex je tijd niet waard is. Als je zin hebt in een lege calorie-terreur om het weekend door te komen, kun je die hier vinden. Verwacht gewoon niet veel meer dan dat.
