Als je nog maar een paar woorden in dit verhaal zit, maar al de drang voelt om te klikken of te swipen of om helemaal aan een andere activiteit te beginnen, zal ik het niet persoonlijk opvatten. De aandachtsspanne van mensen is de afgelopen jaren drastisch afgenomen.
Verschillende schooldistricten in het hele land proberen dat terug te winnen door mobiele telefoons in klaslokalen te verbieden – en sommige van deze programma’s werpen hun vruchten af.
Twee jaar nadat telefoons werden verboden in een naamloos schooldistrict in een grote stad in Florida, testresultaten aanzienlijk toegenomendeels omdat de leerlingen zich beter konden concentreren op het werk dat voor hen lag. En dat blijkt uit een recente studie van openbare scholen in Ohio 68% van de opdrachtgevers zegt dat studenten nu langer dan 20 minuten aan één taak kunnen blijven werken zonder een snelle digitale pauze te zoeken.
Het is echter één ding om telefoons op scholen te verbieden. Het is niet praktisch om ze in de echte wereld beperkingen op te leggen. En dat betekent dat de aandachtsspanne van volwassenen blijft achterblijven.
Eekhoorn!
Onderzoeker Gloria Mark, die menselijke aandacht bestudeert aan de Universiteit van Californië, Irvine, ontdekte in 2004 dat de gemiddelde persoon zijn aandacht ongeveer tweeënhalve minuut op één scherm concentreerde. In 2016 was dat moment aangebroken 47 secondeneen reductie van ongeveer 69%.
Met andere woorden: we jagen tegenwoordig allemaal op glimmende voorwerpen. En het is een trend die zichzelf waarschijnlijk niet zal keren. Het kan eigenlijk nog erger zijn.
We worden tenslotte aangevallen door afleidingen. De aantrekkingskracht van dopamine-voedende draden op sociale media roept ons voortdurend op. E-mail, Slack en Discord ping net als we in de problemen komen. Zowel televisienieuws en -programma’s als films bieden snel veranderende beelden, waardoor ons concentratievermogen verder wordt aangetast. AIondertussen is beïnvloedt ons vermogen om kritisch nadenken.
Op het werk is het nog erger. Microsoft ontdekte in zijn Work Trend Index 2025 dat de gemiddelde kantoormedewerker werd onderbroken elke twee minuten. Medewerkers ontvangen gemiddeld 92 e-mails per dag (en dan is je persoonlijke e-mail nog niet meegerekend), samen met gemiddeld 153 Teams-berichten per dag. werkdag. Voeg daar vergaderingen en je circadiane ritme aan toe, dat je natuurlijke piektijden reguleert, en we zitten allemaal in de problemen.
Toch zijn we niet gedoemd, zegt Mark. In haar boek Aandachtsspanne: een baanbrekende manier om balans, geluk en geluk te herstellen Productiviteitze herformuleert mythes over aandacht en wijst erop dat net zoals je een fysieke activiteit niet voor onbepaalde tijd kunt voortzetten, het voor je hersenen onmogelijk is om zich voortdurend te concentreren. En een deel van het mentale afdwalen is niet slecht.
“Het blijkt dat hersenloze activiteiten zoals het spelen van simpele spelletjes ons niet alleen tijdelijk gelukkig maken”, zegt ze schrijft. “Wanneer ze strategisch worden gebruikt, kunnen deze activiteiten ons ook helpen onze overbenutte mentale hulpbronnen aan te vullen en nieuwe ideeën te laten ontstaan.”
Maar als je je zorgen maakt, ben je op weg om het menselijke equivalent van Dug te worden, de ware gemakkelijk afgeleide golden retriever van Pixar Omhoogzijn er hulpmiddelen voor train je hersenen opnieuwondanks de dagelijkse aanvallen waarmee u te maken krijgt op uw focusvaardigheden.
De voordelen van boeken
Ten eerste wil je ook wat fysieke afstand creëren tussen jou en je telefoon. Als je het niet te pakken kunt krijgen, is de kans kleiner dat je gaat doomscrollen en je hersenen afleidt.
De beste methode is echter om meer te lezen. Neurowetenschapper Maryanne Wolf betoogt dat het fysieke leesproces onze hersenen verandert. Het maakt echter wel uit wat en waar je leest. Het meeste lezen op schermen is ‘skimmen om te informeren’: het zoeken naar sleutelwoorden die je een los idee geven van wat er wordt gezegd. Het zal waarschijnlijk niet helpen. Je zult langzamer moeten doen en daadwerkelijk moeten lezen wat er is geschreven – en dat is gemakkelijker met een fysiek boek.
“Als we skimmen, hebben we letterlijk, fysiologisch gezien, geen tijd om na te denken, of te voelen”, schrijft ze. “Het verschil tussen skimmen en lezen met al onze intelligentie is het verschil tussen volledig geactiveerde leeshersenen en hun kortgesloten, scherm-saaie versies.”
Lezen van een gedrukte publicatie is een langzamer proces dat meer aandacht vereist. Onze hersenen associëren schermen met afleiding, waardoor onze hersenen gaan schuimen. We denken dat we ‘sneller’ lezen op schermen, maar de waarheid is dat we gewoon minder lezen, zelfs als we ons dat niet realiseren.
Volgens een onderzoek las in juli 2020 minder dan de helft van de Amerikanen één boek gedurende een periode van twaalf maanden. Studie van publieke participatie in de kunsten. En uit een onderzoek van de Universiteit van Florida uit 2025 bleek dat het aantal mensen dat deelnam aan recreatief lezen in twintig jaar tijd met 40% was gedaald.
“Dit is niet slechts een kleine daling – het is een aanhoudende, gestage daling van ongeveer 3% per jaar”, zegt Jill Sonke, directeur onderzoeksinitiatieven van het Center for Arts in Medicine van de Universiteit van Florida. in een verklaring. “Het is belangrijk en het is zeer zorgwekkend.”
