De ongelooflijke daden van moed terwijl de horror zich ontvouwde

Toen de kogels zondag op Bondi Beach in Sydney begonnen te vliegen, bevonden vreemden Wayne en Jessica zich in hetzelfde nachtmerriescenario. Ze konden hun driejarige zoontje niet vinden.

In de chaos zochten ze afzonderlijk wanhopig het groen af. Mensen verzamelden zich om de eerste dag van Chanoeka te vieren en schreeuwden en doken weg. Andere rassen. Sommigen kwamen niet ver.

De tien minuten die volgden waren de langste van hun leven.

Wayne’s lichaam fungeerde als menselijk schild voor zijn oudste dochter, maar zijn gedachten waren ergens anders: bij zijn vermiste dochter Gigi.

“We moesten al die tijd wachten tot het geweervuur ​​ophield. Het voelde als een eeuwigheid”, vertelde hij aan de BBC.

Zonder dat hij het wist, had Jessica’s blik een klein meisje in een regenboogrok gevangen, verward, bang en alleen, roepend om haar moeder en vader.

Op dat moment kon de zwangere moeder haar eigen kind niet beschermen, dus wilde ze dit kind beschermen, besloot ze. Ze smoorde Gigi’s lichaam met dat van haarzelf en zei keer op keer “Ik heb jou”. Ze konden het moment voelen waarop een vrouw op ongeveer een meter afstand werd doodgeschoten.

Toen de lucht eindelijk stil werd, was Wayne er bijna van overtuigd geraakt dat Gigi dood was.

“Ik keek tussen het bloed en de lichamen”, zegt hij, emotioneel wordend.

‘Wat ik zag, zou geen mens ooit moeten zien.’

Eindelijk ving hij een glimp op van een bekende kleurrijke rok en vond zijn dochter, roodgekleurd – maar oké, nog steeds gehuld onder Jessica. Ook haar zoon zou spoedig ongedeerd worden aangetroffen.

“Ze zei dat ze gewoon een moeder was en handelde op moederinstinct”, zegt Wayne.

“(Maar) ze is een superheld. We zullen de rest van ons leven bij haar in het krijt staan.”

Het is een van de ongelooflijke verhalen over onzelfzuchtigheid en moed die uit een van de donkerste dagen van Australië tevoorschijn kwamen.

Het is door de politie uitgeroepen tot terroristische aanslag en is de dodelijkste in de Australische geschiedenis. Tientallen raakten gewond en vijftien mensen – waaronder een tienjarig meisje – werden gedood door de twee schutters, die volgens de politie geïnspireerd waren door de jihadistische groep Islamitische Staat (IS).

Zonder Ahmed al Ahmed zouden er ongetwijfeld meer mensen gewond zijn geraakt.

Een Syrisch-Australische winkelier was in de buurt koffie aan het drinken toen de schietpartij begon. Zijn vader vertelde BBC Arabic dat Ahmed “de slachtoffers, het bloed, de vrouwen en kinderen op straat zag liggen en dienovereenkomstig handelde”.

Beelden van het moment waarop hij achter een auto vandaan sprong en een pistool van een van de aanvallers worstelde, gingen onmiddellijk viraal. Hij werd meerdere keren neergeschoten en verliest mogelijk zijn arm.

Een andere man, Reuven Morrison, werd ook op de video gezien terwijl hij voorwerpen naar dezelfde aanvaller gooide, vlak nadat Ahmed hem had ontwapend.

Sheina Gutnik herkende haar vader gemakkelijk op de set.

“Hij is niet iemand die gaat liggen. Hij is iemand die naar gevaar toe rent”, vertelde Gutnick aan BBC-partner CBS News.

Hij was opgesprongen zodra het schieten begon, zei ze, en gooide stenen naar een van de schutters voordat hij werd neergeschoten.

“Hij ging ten strijde om de mensen te beschermen van wie hij het meest hield.”

De eerste twee slachtoffers van de aanval, Boris en Sofia Gurman, werden ook betrapt op dashcambeelden terwijl ze met een van de mannen worstelden over zijn wapen. Toen het hem lukte, pakte hij een ander pistool uit de auto waar hij zojuist uit was gestapt en doodde ze.

“Zelfs in de laatste momenten van hun leven lieten ze de diepgang zien van wie ze waren door die momenten met moed, onbaatzuchtigheid en liefde tegemoet te treden”, stond er in een bericht van hun trotse zoon Alex, dat vrijdag op de begrafenis van het echtpaar werd voorgelezen.

“Daarmee herinnerden ze ons eraan dat ze niet alleen toegewijde ouders waren, maar ook helden in elke zin van het woord.”

De lijst gaat maar door.

Chaya, slechts 14 jaar oud, werd in zijn been geschoten terwijl ze twee kleine kinderen beschermde tegen geweervuur.

Jack Hibbert, een politieman die pas vier maanden in dienst was, werd zowel aan zijn hoofd als aan zijn schouder geraakt, maar bleef festivalgangers helpen tot hij fysiek niet meer in staat was, zei zijn familie. De 22-jarige zal overleven, maar met levensveranderende verwondingen.

Badmeester Jackson Doolan werd gefotografeerd terwijl hij tijdens de aanval vanaf een naburig strand sprintte, gewapend met essentiële medische benodigdheden. Hij pauzeerde niet eens om schoenen aan te trekken.

Anderen bij Bondi renden van het strand het vuur in, terwijl hun rood-gele reddingsplanken overuren draaiden als brancards. Een badmeester dook zelfs terug de branding in om zwemmers te redden die in paniek waren geraakt door de schietpartij.

Student Levi Xu, 31, vertelde de BBC dat hij zich niet in staat voelde om om hulp te schreeuwen, omdat hij niet de aandacht op zichzelf wilde vestigen of het risico wilde lopen dat potentiële redders zouden worden aangevallen.

Maar badmeester Rory Davey zag hem en zijn vriend worstelen en sleepte hen terug naar de kust.

“We stonden op en wilden hem bedanken, maar hij was al terug de zee in gegaan om andere mensen te redden”, zegt de heer Xu.

Duizenden Australiërs stroomden toe om bloed te doneren, waarmee het vorige record werd overschaduwd.

De autoriteiten zeggen dat veel eerstehulpverleners buiten dienst zondag naar Bondi zijn gereisd – van wel twee uur rijden – simpelweg omdat ze wisten dat er behoefte aan was. Op dezelfde manier haastten gezondheidswerkers zich naar ziekenhuizen toen ze hoorden van de aanval, dienst of geen dienst, en werden ze geconfronteerd met onuitsprekelijke trauma’s om levens te redden.

“(Ze) kwamen net het station binnen en zeiden: ‘Ik ben klaar om te gaan’. Kwamen naar het podium en zeiden: ‘Ik ben klaar… stap in'”, zei de minister van Volksgezondheid van New South Wales, Ryan Park, tegen de BBC.

“Normaal gesproken is er op zondagavond personeel beschikbaar om een ​​operatiekamer te runnen (in het St. Vincent’s Hospital). Er waren er acht tegelijk”, zei premier Anthony Albanese.

Premier Chris Minns heeft ook snel de heldenmoed van gewone, alledaagse Australiërs geprezen.

“Dit is een vreselijke, moedwillige daad van destructief geweld. Maar er zijn nog steeds geweldige mensen in Australië en zij hebben gisteravond hun ware aard laten zien”, zei hij de dag na de aanval.

Wayne zegt dat hij huivert als hij bedenkt wat er zou zijn gebeurd zonder mensen als Jessica en Ahmed.

In gesprek met de BBC heeft hij zojuist een begrafenis bijgewoond van het jongste slachtoffer van de schutter, de 10-jarige Matilda.

“Ik zat op deze begrafenis en dacht alleen maar, terwijl de tranen in mijn ogen opwelden… Ik had vooraan kunnen staan… Het had mijn kleine meisje kunnen zijn.”

“Er had zoveel meer verwoesting kunnen plaatsvinden zonder de moed van (deze) mensen… iemand die kon vluchten komt gewoon binnen. Iemand die voor zijn eigen kind zou kunnen zorgen, zorgt voor een ander kind.

“Dat is waar de wereld meer van nodig heeft.”

Aanvullende berichtgeving door Fan Wang.