De geavanceerde industriële toekomst van Amerika kan een onverwachte beperkende factor hebben: een ernstig tekort aan lassers. Hoewel durfkapitaal grote inzetten heeft gezet op een baanbrekende toekomst voor datacenters, defensietechnologie en robotica, blijft het een uitdaging om fysieke apparaten te maken zonder het juiste talent te vinden om metaal te smelten, te smelten en te repareren. De American Welding Society voorspelt dat het land in 2030 ruim 320.000 nieuwe lasprofessionals nodig zal hebben. werkgelegenheid jaarlijks ongeveer 80.000 nieuwe lassers.
Path Robotics gelooft dat de toekomst van het Amerikaanse productiepersoneel zal worden uitgebreid door robots die met fakkels zwaaien. Het in Columbus, Ohio gevestigde bedrijf, dat zijn intrede doet in de scheepsbouwindustrie met Rove, een nieuwe lasrobot gemonteerd op de achterkant van een quad van Boston Dynamics, werd in 2018 geboren uit de frustratie van de oprichters toen ze probeerden samen met hun vader een gespecialiseerd voertuigbedrijf te starten, een familiebedrijf dat worstelt om te groeien vanwege een tekort aan geschoolde arbeidskrachten. De vraag naar hun ATV’s en motorfietsen was niet het probleem; het was een kwestie van voldoende hulp vinden om de klus op tijd te klaren, en lassen was een van de moeilijkste taken om te vervullen.
“Het waren vier slopende jaren om te zien hoe het werkelijk was om te proberen stand te houden als Amerikaans productiebedrijf. Het was extreem zwaar en eindigde uiteindelijk op een mislukking”, zegt Andy Lonsberry, CEO van Path Robotics, die samen met zijn broer Alex het bedrijf oprichtte. “Het gaf ons een diepgewortelde passie en inzicht in hoe moeilijk het werkelijk is om een klein tot middelgroot Amerikaans productiebedrijf te zijn, en die ervaring is ons bijgebleven.”
De nieuwe Rove-robot, een mobiele versie van de enorme, vaste lascellen van het bedrijf – enorme robotarmen bevestigd aan een industriële toorts – heeft een mobiliteits- en evenwichtsniveau dat hem ideaal maakt voor omgevingen zoals scheepswerven, waar een traditionele menselijke lasser over de locatie moet springen en vaak moet leunen of buigen om laswerkzaamheden op een paar meter van de grond of steigers te maken. Het is eigenlijk een fakkel die bovenop de beroemde hondachtige Boston Dynamics-robot is gemonteerd met een slang aangesloten op een brandstofbron. Terwijl het op zijn plaats slentert, strekt de robotarm van het apparaat zich uit, een laser scant de las, waarna een toorts ontsteekt en een naad afdicht.
Dankzij Obsidiaan van het bedrijf kan het nauwkeurige lassen maken AI systeem, dat gebruik maakt van uitgebreide training en testen – inclusief oefenen op Path’s eigen trainingstraject – om lasrobots in staat te stellen zich aan te passen en te bewegen. Het trainen van een AI-systeem om te lassen vereist uitgebreide gegevens, zegt Lonsberry; er is geen ruimte voor fouten wanneer de verkeerde verbinding een project kan vernietigen.
In plaats van een vaste, uniforme werking of het uitvoeren van één beweging een miljoen keer, zegt Lonsberry dat hun technologie ernaar streeft om elke keer een miljoen verschillende bewegingen uit te voeren.
“Robots zijn al 50 jaar betrokken bij de productie”, zei Lonsberry. “Maar het is vooral in de auto-industrie geweest, waar ze steeds weer dezelfde beweging maken.
Naast de recente intrede van het bedrijf in de scheepsbouw (het autonome marineschip Saronic zal een van de eersten zijn die de nieuwe robots zal ontvangen, die na bètatesten officieel op de markt zullen komen in 2027), ziet Path ook een toekomst voor Rove in industrieën zoals AI-datacenters, in elektriciteitsinfrastructuur en zware constructie, allemaal ongestructureerd door diverse bouwomgevingen met velen. Tot nu toe heeft Path ongeveer $341 miljoen opgehaald en heeft het volgens PitchBook ruim 150 mensen in dienst op het hoofdkantoor in Columbus.
De vaste lastechnologie van Path heeft ook al geprofiteerd van een aantal kleinere bedrijven in het Midwesten, waaronder Millerbernd, een zware staalfabrikant in Minnesota, Maystele, een bedrijf uit Wisconsin dat op maat gemaakt metaalwerk doet voor datacenters en andere klanten, en Indiana’s Deister, dat werkt in de aggregaten- en mijnbouwindustrie. Voor Lonsberry en zijn broer gaat het om het benutten van wat hij ’tribale kennis’ noemt op het gebied van lasvaardigheden en productiekennis, terwijl ze een nieuwe generatie kleine bedrijven opbouwen.
“Mensen vragen altijd waarom we niet naar Silicon Valley zijn gegaan, daar zit het talent en het genie”, zei Lonsberry. “Voor ons willen we een productiebedrijf opbouwen, met fabrikanten, rechtstreeks met hen. We willen meer te weten komen over hun grootste pijnpunten. We willen een rit weg zijn in plaats van een vlucht weg. We willen geobsedeerd zijn door hun werkelijke resultaten. Ja, dus daarom hebben we besloten hier te blijven.”
