Nadat Viagra in 1998 op de markt kwam, begonnen vrouwen te schreeuwen om hun eigen medicijn. Maar het heeft tientallen jaren geduurd voordat de medische gemeenschap de seksuele gezondheid van vrouwen serieus nam – en zelfs nog langer voordat een medicijn werd ontwikkeld en goedgekeurd dat het libido van vrouwen verbetert.
Een nieuwe documentaire genaamd De roze pil: seks, drugs en wie de controle heeftgaat in première op het DOC NYC Film Festival en onderzoekt de strijd om Addyi te lanceren, een medicijn dat bekend staat als ‘de vrouwelijke Viagra’. De film, geregisseerd door Aisling Chin-Yee, volgt Cindy Eckert, de oprichtster van Sprout Pharmaceuticals, die vijf jaar lang heeft gewerkt om Addyi op de markt te brengen, wat ze in 2015 lukte. Maar net zo fascinerend onderzoekt de film de perceptie van de samenleving over de seksualiteit van vrouwen en of vrouwen recht hebben op seksueel genot.
De film heeft ook een ongebruikelijke achtergrond. Knickde ondergoedstartup bekend om zijn historische slipjesleverde het kapitaal om deze film tot een goed einde te brengen, en Knix-oprichter Joanna Griffiths fungeert als uitvoerend producent. Het is een interessante strategie waarmee Knix deel kan uitmaken van een breder gesprek over vrouwenrechten en tegelijkertijd het merk mogelijk bij nieuwe consumenten kan introduceren.
Overheidsinspanningen om Addyi te blokkeren
Een laag libido is een wijdverbreid probleem onder vrouwen. In deze film vertellen vrouwen hoe hun verlangen naar seks plotseling kan opdrogen, wat hun romantische relaties kan schaden en hun levenskwaliteit kan verlagen. Maar terwijl het verlies aan seksueel verlangen bij mannen als een medisch probleem wordt behandeld, worden de seksuele problemen van vrouwen terzijde geschoven. Vrouwen beschrijven hoe hun artsen hen vertellen dat ze wat wijn moeten drinken of een stomende roman moeten lezen om in de stemming te komen.
Toen stuitte een Duits farmaceutisch bedrijf in 2009 op een doorbraak. Een medicijn dat oorspronkelijk was ontwikkeld om depressie te behandelen, bleek het seksuele verlangen van vrouwen te verbeteren. Maar toen het bedrijf het op de markt probeerde te brengen, verwierp de Amerikaanse Food and Drug Administration het medicijn – uit bezorgdheid over de effectiviteit en bijwerkingen ervan – en werd het verlaten.
Dan komt Eckert binnen, een farmaceutisch directeur die zelf met een laag libido kampte. Ze vond het de moeite waard om de strijd aan te gaan met de FDA. Ze kocht het medicijn van het Duitse bedrijf voor vijf miljoen dollar en ging terug naar de federale instantie om te vragen welke onderzoeksgegevens nodig waren om het goed te keuren. Maar toen ze aan de eisen van de FDA voldeed, bleef ze bij haar terugkomen met nieuwe vragen.
Uit de documentaire van Chin-Yee blijkt dat de FDA Addyi aan een hogere standaard hield dan voor andere medicijnen, omdat het voor vrouwen bedoeld was. Een bijwerking van Addyi is bijvoorbeeld slaperigheid, wat geldt voor veel medicijnen op de markt. Maar de FDA wilde Addyi blokkeren uit angst dat een vrouw het medicijn ’s nachts zou kunnen innemen en dan in slaap zou kunnen vallen terwijl ze de volgende dag haar kinderen naar school zou brengen.
Als reactie hierop investeerde Eckert meer dan $1 miljoen in een rijonderzoek waaruit bleek dat vrouwen daadwerkelijk beter reden na het nemen van Addyi, waarschijnlijk omdat ze beter sliepen. “(Hun zorgen gingen) vooral over de bescherming van vrouwen, omdat ze misschien geen goede keuzes maken”, zegt dr. Anita Clayton, een gynaecoloog-professor aan de Universiteit van Virginia, wiens klinische praktijk en onderzoek zich richten op de geestelijke gezondheid en seksuele disfuncties van vrouwen.
Geconfronteerd met andere FDA-wegversperringen gedurende vijf jaar, bleef Eckert werken om aan de eisen van de organisatie te voldoen. Gedurende deze periode werd de strijd om de drug op de markt te brengen een bredere beweging rond het recht van vrouwen op het ervaren van seksueel genot, waarbij veel vrouwenorganisaties – waaronder de Black Women’s Health Imperative en Jewish Women International – pleitten voor de goedkeuring van Addyi door de FDA.
Er was ook een tegenreactie. Mensen voerden aan dat de drug niet nodig was omdat vrouwen fysiek in staat zijn om seks te hebben, zelfs als ze niet opgewonden zijn, terwijl mannen dat niet kunnen. Anderen voerden aan dat het normaal is dat vrouwen niet van seks genieten nadat deze niet langer nodig is voor de voortplanting, zoals na de bevalling of de menopauze.
Uiteindelijk slaagde Eckert er echter in om elke laatste hindernis te overwinnen, en de FDA keurde het medicijn goed voor gebruik in 2015; het werd in 2017 algemeen verkrijgbaar. Maar het medicijn kende teleurstellende verkopen en was niet zo succesvol als Viagra. Vanaf december 2024 ontving het bedrijf van Eckert echter $ 45,6 miljoen aan durfkapitaalfinanciering in een laat stadium en genereert het momenteel inkomsten. De hoop is dus dat meer vrouwen zich op hun gemak zullen voelen als ze met hun arts over een laag libido praten, en dat artsen Addyi zullen voorschrijven.
Wanneer een merk een filmproducent wordt
Knix-oprichter Griffiths werd verliefd op De roze pil toen het twee jaar geleden op haar bureau terechtkwam, toen Chin-Yee zich in de laatste fase van het filmen bevond. “Het roept zoveel belangrijke vragen op over de seksualiteit van vrouwen”, zegt ze. “Het leidt tot zoveel extra gesprekken over alles, van ons politieke klimaat tot de rol die seks speelt in het leven van een vrouw.”
In 2023 kondigde Griffiths op het Banff World Media Festival aan dat Knix samenwerkte met productiestudio Catalyst om Docs for Change te lanceren, een project om veelbelovende vrouwelijke documentairemakers te identificeren en hun films te financieren, ontwikkelen, produceren en distribueren. Een groot aantal filmmakers meldde zich aan, maar De roze pil viel op omdat het licht wierp op een gebied van de gezondheid van vrouwen dat lange tijd over het hoofd werd gezien.
Het onderwerp van de film houdt niet direct verband met het bedrijf van Knix, dat hoogwaardig ondergoed en kleding verkoopt, zoals periode slipje En tiener bh’s. Maar door de jaren heen heeft Griffiths geprobeerd het merk te verweven in bredere gesprekken die vrouwen raken. In 2021 ging het bedrijf bijvoorbeeld van start Leven na de geboorteeen kunsttentoonstelling en boek waarin wordt gedocumenteerd hoe het lichaam van vrouwen verandert na de bevalling. Projecten als deze zijn niet noodzakelijkerwijs bedoeld om producten op de markt te brengen, maar eerder om het merk te verbinden met bredere ideeën. “We willen dat onze klanten weten dat we voor hen spreken”, zegt ze.
Frida, een merk voor baby’s en nieuwe moeders, deed iets soortgelijks omdat het onlangs opdracht heeft gegeven voor een standbeeld van een postpartumvrouw dat momenteel over de hele wereld te zien is.
Griffiths is van mening dat het financieren van film en kunst lonender is dan veel van de andere dingen waarvoor consumentenmerken hun financiering gebruiken. marketing budgetten op, zoals dure diners en influencer-reizen. “Je kunt $ 90.000 uitgeven aan een chique diner met prachtige bloemen voor slechts kleine groepen beroemdheden en influencers”, zegt ze. “Maar een film is per definitie ontworpen voor een groot publiek. Het doel is om zoveel mogelijk mensen hem te laten zien.”
Daartoe zal Knix helpen bemiddelen De roze pil via gratis filmvertoningen in de VS en Canada, en werkt aan het vinden van streamingdiensten om deze uit te voeren. Knix zal ook ‘screeningkits’ lanceren, zodat mensen thuis feestjes kunnen organiseren waar ze de film met vrienden kunnen bekijken en er vervolgens een gesprek over kunnen voeren met discussievragen.
Het is een nieuwe benadering van marketing, maar Griffiths gelooft dat het nu al vruchten afwerpt. “We maken al deel uit van zoveel grote gesprekken over de gezondheid van vrouwen”, zegt ze. “Daar willen wij graag mee doorgaan.”
Deadline van Fast Company Wereldveranderende ideeënprijzen is vrijdag 14 november om 23:59 uur PT. Solliciteer vandaag nog.
