We hebben rechtshandhavingszaken ingediend, tientallen. We hebben workshops gehouden, rapporten uitgebracht en waarschuwingsbrieven verzonden. Als er luchtschrijven, tapdansen en praalwagens nodig zijn tijdens een Thanksgiving Day-parade, dan doen wij dat ook. Maar dit is wat er niet gaat gebeuren. De FTC zal niet opgeven totdat bedrijven de boodschap krijgen dat: 1) Gratis gratis betekent; en 2) De belangrijkste voorwaarden moeten duidelijk en prominent worden weergegeven. Een schikking van $ 22 miljoen aangekondigd door de FTC en de AG’s van Illinois en Ohio met een nationale kredietmonitoringdienst die reclame maakt voor zogenaamde “gratis” kredietscores onderstreept dit punt. Nog een opmerking voor praktijkmensen: dit is de derde zaak van de FTC waarin schendingen van de regels van de FTC worden beweerd DRAAD.
One Technologies en aanverwante bedrijven brachten hun kredietmonitoringprogramma’s, MyCreditHealth en ScoreSense, op de markt via minstens 50 websites, waaronder FreeScore360.com, FreeScoreOnline.com en ScoreSense.com. Hun strategie was eenvoudig. Koop advertenties in zoekmachines zodat hun advertenties bovenaan verschijnen wanneer mensen zoeken naar termen als ‘gratis kredietrapport’ en voer vervolgens een overtuigende pitch uit: ‘Bekijk uw laatste kredietscores van alle drie de bureaus in 60 seconden voor $ 0!’
Volgens de rechtszaakde beklaagden verzuimden de consumenten duidelijk te vertellen dat als zij gebruik zouden maken van deze “gratis” diensten en niet binnen zeven dagen zouden opzeggen, de beklaagden keer op keer $ 29,95 per maand op hun creditcard zouden betalen. De klacht bevat screenshots van de websites van de beklaagden, maar voordat u ze bekijkt, moet u uw leesbril tevoorschijn halen, omdat deze nuttig zullen zijn bij het proberen te achterhalen waar de beklaagden ervoor kozen om mensen te vertellen over het maandelijkse bedrag van $ 29,95.
Een regel kleine lettertjes die eind 2012 werd toegevoegd, luidde: “Gratis proefperiode van 7 dagen wanneer u uw 3 gratis creditscores bestelt. Het lidmaatschap kost dan slechts $ 29,95 per maand totdat u belt om te annuleren.” Het eerste probleem: het type was klein: een fractie van de omvang van het veelvuldig gebruik van het woord ‘gratis’ door de beklaagden. Het tweede probleem: waarom zouden consumenten überhaupt op de kosten moeten letten, gegeven het feit dat de beklaagden het zo prominent als ‘gratis’ adverteerden?
Een andere vermeende onthulling verscheen als een obscure hyperlink op de pagina waar mensen hun burgerservicenummer en geboortedatum invoerden. Ingeklemd tussen verschillende logo’s van beveiligingsbedrijven en een grote gekleurde knop met de tekst DOORGAAN, stond deze niet zo glasheldere verklaring:
Door op de knop ‘Doorgaan’ te klikken, accepteert u de aanbiedingsdetails en algemene voorwaarden, bevestigt u de ontvangst van ons privacybeleid en gaat u akkoord met de voorwaarden ervan. . .
De link ‘Aanbiedingsdetails’ activeerde een kleine pop-up waarin onder andere stond: ‘Aan het einde van de proefperiode van zeven dagen wordt maandelijks $ 29,95 in rekening gebracht op uw creditcard/betaalkaart totdat u belt om te annuleren.’
Een andere plaats waar de beklaagden de informatie verstrekten, stond op het zijpaneel van het betalingsformulier in witte letters op een grijze achtergrond – een kleurencombinatie die door een van de eigen medewerkers van de beklaagden werd beschreven als ‘waarvan bekend is dat deze aanvallen bij laboratoriumratten veroorzaakt’.
Volgens de klacht maakten de beklaagden het, zodra mensen de ongeoorloofde afschrijvingen op hun rekeningen ontdekten, niet gemakkelijk om de facturering stop te zetten. En zelfs toen mensen hun geld terugvroegen omdat ze de beschuldigingen niet goedkeurden, weigerden de beklaagden velen van hen terug te betalen.
De rechtszaak beweert schendingen van de FTC Act, de Illinois Consumer Fraud Act, de Ohio Consumer Sales Practices Act en aanverwante overheidsvoorschriften. Bovendien is de klacht de derde FTC-actie om schendingen te beweren ROSCA, Wet herstel online shoppersvertrouwen. De FTC zegt dat de beklaagden er niet in zijn geslaagd materiële voorwaarden openbaar te maken, geen uitdrukkelijke geïnformeerde toestemming van consumenten hebben verkregen voor de functie voor negatieve instellingen, en geen eenvoudige annuleringsmethode hebben geboden – allemaal schendingen van ROSCA.
Naast het vonnis van $22 miljoen, de gevestigde orde introduceert een aantal bepalingen om consumenten in de toekomst te beschermen. Bedrijven moeten bijvoorbeeld de voorwaarden duidelijk vermelden voordat een consument ermee instemt om via een negatieve optie te betalen. Bovendien moeten de beklaagden zorgen voor een mechanisme waarmee mensen terugkerende kosten kunnen stopzetten, dat minstens zo eenvoudig is als het mechanisme dat consumenten gebruikten om de dienst te starten.
