Ik gebruikte AI om fanfictie van ‘The Great Gatsby’ na te spelen

“Lees geen boeken. Speel ze”, zegt het door AI aangedreven rollenspelplatform Karakter.AI in een promotie voor de nieuwste simulatiefunctie: Boeken.

Als je net zo gestoord was als ik door de eerste regel (we zitten in een alfabetiseringscrisis!), laat het me uitleggen. De nieuwe functie bevat titels in het publieke domein, zoals klassiekers De Grote Gatsby, Alice’s avonturen in Wonderland, Trots en vooroordeelEn Frankenstein – in de AI van het platform, zodat gebruikers zelf als personages in de verhalen kunnen spelen. Gebruikers kunnen de verhalen “remixen”, nieuwe personages toevoegen, plots wijzigen of geheel nieuwe universums creëren. Of je kunt gewoon in het klassieke verhaal leven zoals het is.

Het platform zelf is bedoeld voor meerlaags multimedia-rollenspel, van geschreven of audiogesprekken tot door AI gegenereerde tekenfilms en muziekvideo’s. Gebruikers kunnen beschrijvingen en zelfs afbeeldingen van hun originele personages uploaden, spelen met scenario’s die door anderen zijn ontworpen of communiceren met bestaande IP.

Maar ondanks al zijn creatieve potentieel is het platform verwikkeld in controverses, waaronder onlangs afgehandelde rechtszaken het beweerde Karakter.AIDe chatbots van het bedrijf waren bedrieglijk en gevaarlijk, waardoor sommige kinderen zelfmoord pleegden.

Karakter.AI verteld Senior verslaggever van Mashable, Rebecca Ruiz, zei dat boeken alleen beschikbaar zijn voor gebruikers van 18 jaar en ouder, en verduidelijkte dat er aanvullende waarborgen zijn, waaronder moderatie van inhoud die gewelddadig, beledigend, obsceen of pornografisch is. Gebruikers kunnen om ‘romantische verhalen’ in boeken vragen, zei een woordvoerder tegen Mashable, maar het mag die voorwaarden niet schenden.

Dat klinkt een beetje als een uitdaging. Dus deed ik wat elke zichzelf respecterende journalist zou doen. Ik probeerde de F. Scott Fitzgeralds om te draaien De Grote Gatsby tot een vreemd liefdesverhaal.

Kan ik Nick Carraway en Jay Gatsby op de lippen laten kussen?

Ik vermoed dat de overgrote meerderheid van de Amerikanen leest De Grote Gatsby op de middelbare school, maar geloofden velen ook dat Nick Carraway, de hoofdpersoon van het verhaal, een beetje verliefd was op de titulair Jay Gatsby? Wat als ik je vertelde dat er eigenlijk duizenden gelovigen zijn, en zelfs academici over hebben geschreven de vreemde subtekst van de roman?

Het moet niet te vergezocht zijn om te gebruiken Karakter.AI’s nieuwe functie om die ondertitel, nou ja, tekst te maken.

Met behulp van een nieuw, gratis account heb ik Boeken in het desktopgebaseerde Lab van het platform in de wachtrij gezet, waar gebruikers kunnen spelen met aankomende functies. Ik koos de roman, koos mijn personage (Nick) en koos de optie waarmee ik keuzes kon maken buiten de bestaande plot van het boek. Ze zouden kussen als ik er iets mee te maken had.

De AI gooide me een paar hoofdstukken in de roman, Gatsby kwam aan mijn deur met Jordan Baker op sleeptouw om me uit te nodigen voor een ander feest. Er was geen echte richting om vanaf daar verder te gaan. Ik werd aan mijn lot overgelaten, wat volgens mij de bedoeling is. Maar hoe specificeer ik acties of decor versus dialoog? Kan ik karakters een naam geven en ze laten verschijnen? Hoe verdwaald ik ook was, ik was een meisje met een missie. Deze jongens moesten hun ware gevoelens uiten.

Zal AI Gatsby oppikken wat ik heb neergezet?

Schokkend genoeg duurde het een beetje voordat AI Gatsby Nick opmerkte. Begreep de AI de implicaties van het feit dat Gatsby zijn aandacht op Nick vestigde “met een intensiteit die vreemd persoonlijk aanvoelt” terwijl ze elkaar nog maar net hadden ontmoet, of hoe hun afscheidende blik “net lang genoeg blijft hangen om zich gekozen te voelen”?

Credit: Mashable screenshot / Character.AI

Credit: Mashable screenshot / Character.AI

Maar hoewel het begin van de zaak gemakkelijk was, was het moeilijker om het te voltooien. AI weigerde de eerste stap te zetten. Ik probeerde subtiel te zijn. Zou AI Gatsby begrijpen waar ik het over had? Ik gebruikte alle stijlfiguren: we staarden elkaar verlangend aan. We passeerden sigaretten en poetsten onze ellebogen. Ik keek naar zijn lippen en hij naar de mijne. De pauzes waren zwanger, de tijd was van ons alleen.

Maar AI Gatsby wilde dat het ‘eenvoudig’ werd gespeld – hij zei dat exacte woord vijf keer in ons rollenspel. Het werd duidelijk dat ik het voortouw moest nemen, wat volgens mij logisch is, aangezien chatbots in feite de “beste” antwoorden raden op basis van onze eerdere verzoeken. Maar ligt de aantrekkingskracht van het spelen in boekenwerelden niet in het feit dat de personages van nature zullen handelen en spreken zonder dat ze daartoe aanleiding geven?

Ik ging akkoord. Nick trok Gatsby stoutmoedig naar een privékamer, ze lieten hun hart zien, en de hartelijke miljonair plantte er voorlopig een op zijn buurman.

Credit: Mashable screenshot / Character.AI

Credit: Mashable screenshot / Character.AI

Alternatieve universums

Welnu, lezer, verder dan dat liet ik het niet komen. In mijn ogen was het een overwinning en de rest kun je je wel voorstellen.

Bovendien had ik nog andere dingen om te proberen, zoals in een alternatief universum springen en mijn vormende literaire helden belichamen. Je kunt bijvoorbeeld in een wereld spelen waarin “Gatsby-tijd reist, het leven opnieuw opbouwt via een machine” of “De Grote Gatsbymaar het is allemaal een musical.” De Lab-site toont ook toekomstige uitbreidingen van de boekenfunctie, waaronder een optie met de naam ‘TapTales’, die een meer traditionele tekstgenerator in Kies-je-eigen-avontuur-stijl lijkt te zijn.

Het was mijn bedoeling een rol te spelen Kleine vrouwen AU waar Beth niet sterft (spoiler) en Jo met niemand hoeft te trouwen (mijn geschenk aan haar). Helaas moest ik geld betalen of “charms” krijgen om de AU-functie te gebruiken, dus dat was een mislukking.

In plaats daarvan speelde ik als Alice in Lewis Carroll’s Alice’s avonturen in Wonderland. Ik probeerde mijn gotische droom waar te maken: Mina Harker te zijn in Bram Stoker’s DraculaZe smeekte haar man Jonathan om niet naar het vreselijke kasteel van de graaf te gaan.

Credit: Mashable screenshot / Character.AI

Nee Fitzgerald, dat is zeker.

EEN nieuwste quiz gepubliceerd door New York Times testte de discriminatie van lezers tussen menselijk en AI-schrijven door hen te vragen te kiezen wat ‘beter leest’. Het was niet unaniem. Er waren bijna gelijke verdelingen over alle vijf tests.

Maar zelfs wanneer gevraagd wordt om het beste wat de literatuur te bieden heeft, na te bootsen, zal AI kan niet schrijven zonder verteller. In mijn persoonlijke Gatsby-universum waren de dingen nog steeds ‘niet ditMaar naar.” Bloemrijke metaforen waren veelvuldig aanwezig in de interstitiële beschrijvingen die aan de dialoog voorafgingen. Jordan Baker stapte altijd uit een auto. Waar ging ze heen? Of komt ze vandaan? Kan ze deze keer tenminste in de auto blijven? Ik hoef haar in deze versie niet het hof te maken.

Links:
Credit: Mashable screenshot / Character.AI

Rechts:
Credit: Mashable screenshot / Character.AI

Stijl was een probleem, maar dat gold ook voor de vorm. My Dracula had geen van de briefelementen die het gothic-genre definiëren, hoewel ‘briefverhalen’ een optie is onder de AU-sectie van de site. Ik kreeg meer cursieve beschrijvingen te zien van heimelijke blikken, stille handen en metaforische waarschuwingsbellen om de plot en setting vast te stellen. Net als Gatsby wilde Jonathan ook ‘ronduit spreken’ over onze gevoelens (AKA liet me de AI vertellen wat hij moest doen). Bijpersonages ‘verdwenen’ altijd als we één blik deelden – en ik probeerde je deze keer alleen maar te waarschuwen voor vampiers!

Vergelijk de eerste regel van de roman uit 1897: ‘Hoe deze papieren op volgorde zijn geplaatst, zal blijken uit het lezen ervan. Alle onnodige zaken zijn geëlimineerd, zodat een verhaal dat bijna in strijd is met de mogelijkheden van het latere geloof, als een eenvoudig feit naar voren kan komen.’

Met hoe Karakter.AI’s wereld was geboren: “Het herfstlicht in Hampstead wordt al dunner als je je ogen opheft van de nette stapels dagboekpagina’s, treinroosters en gekopieerde brieven die over de tafel verspreid liggen.”

Spot is misschien wel de hoogste vorm van vleierij, maar het is nog steeds spot. Ik kies voor de mens.

Dus… het is gewoon fanfic, toch?

Helaas, ik zal het nu moeten vieren. Ik ben hierop ingegaan met een zekere voorkeur voor bevestiging. Ik had daar een theorie over Karakter.AI’s chatbot zou gemakkelijk te manipuleren zijn tot een Nick/Jay-liefdesfeest, omdat naar verluidt veel grote LLM’s dat zijn geweest getraind in de rijkdommen van moderne fanfictie. Schrijvers van fanfics luidden zelfs enkele van de eerste alarmbellen over het schrapen van AI-gegevens. De verhalen van fanfic zijn overal aanwezig in de literaire productie van AI, in die mate dat veel opkomende fandoms imploderen als gevolg van beweringen van auteurs die AI gebruiken om werken te genereren. En Karakter.AI zelf is een site voor fans van fictieve media.

Er is hier nog een laag: het merendeel van de fanfictie is expliciet, gebruikt om knikken en fetisjen in veilige, gefictionaliseerde onlineomgevingen te verkennen en om de grenzen van canonrelaties te verleggen. Mensen kunnen onderscheiden of ze zich wel of niet met deze onderwerpen willen bezighouden en hoe fandoms daarop kunnen reageren. LLM’s misschien niet. Sterker nog, velen van hen Karakter.AI’s eigen “vriendje” rollenspel-chatbots staan ​​bekend om spiraal in gewelddadige, ‘bad boy’-stereotypen die zich verspreidt op fanfictiesites.

Ik was er behoorlijk van overtuigd dat deze LLM mogelijk in dezelfde branden tot stand was gekomen.

Character.AI herverpakt de tientallen jaren oude traditie van fanfictie en verkoopt deze aan jou terug.

Eigenlijk deed ik dat allemaal alleen maar om te zeggen: Karakter.AI’s Boeken-functie is fan-fictie. Er is eenvoudigweg geen andere manier om nauwkeurig te beschrijven wat gebruikers met deze tool kunnen doen. Je krijgt geen inzicht in de unieke stijlen van Fitzgerald of Stoker, of zelfs hun plots, met behulp van AI. Maar je kunt twee karakters laten kussen.

Ik had niet het gevoel dat ik Nick belichaamde. Ik had het gevoel dat ik verleidelijk was als een fanfictie auteur. Zij het een schrijver zonder volledige controle over mijn eigen verhaal en met hoofdrolspelers die hun eigen wereld misschien niet helemaal begrijpen.

AI herschrijft fandomregels

Fanfictie wel dominante publicatietrends En Hollywood-geld verplaatsen. Bedrijven leunen op de meer taboe-gedeelten van fandom, als erotiekom te profiteren van de mainstreaming van de fancultuur. Generatieve AI zelf is dat ook geweest door bedrijven gepositioneerd als een zegen voor fandom.

Ondertussen slagen ze er in fandoms feitelijk niet in om AI met hun werelden te verbinden.

AI-sceptici (toegegeven, ik ben er één) maken zich zorgen dat de technologie een bedreiging vormt voor de belangrijkste eigenaren van fandom: menselijke creativiteit en verbinding. Terwijl bedrijven AI aanprijzen als een creatief hulpmiddel om fandoms te versterken, lopen specifieke fandompraktijken meer risico dan andere, vooral die delen ervan die generatief en nieuw zijn, zoals fanart, zines en vooral fanfictie.

Via AI-tools zoals Boeken kunnen gebruikers nu een rollenspel als personage spelen zonder daadwerkelijk met de tekst zelf bezig te zijn. De onmiddellijkheid is aanlokkelijk. Je kunt gemakkelijk de voldoening vergeten van het schrijven van een ‘Fix It’-fictie voor je fandomvrienden of het doorzoeken van de tags van door mensen gemaakte verhalen op zoek naar de perfecte AU. Maar alles wat ik beloof is beter dan de bot. En in tegenstelling tot online fanrooms, waar winst een faux pas is, moet je er misschien geld voor ophoesten.

Door slimme marketing en de aantrekkingskracht van AI zelf, en vooral het gemak en de directheid ervan, Karakter.AI herverpakt de tientallen jaren oude traditie van fanfictie en verkoopt deze aan jou terug. De glimmende nieuwe functies van het platform – alternatieve universums, verschillen in canon, originele karakters – zijn de botten en zenuwen van fanwerken. Fanfiction.netSchrijvers van Archive of Our Own (AO3) en Wattpad, van wie velen nu gepubliceerde auteurs zijn, zouden hiernaar kijken en de andere kant op gaan. Dat is wat Wij doen, zouden ze spotten.

Dit artikel weerspiegelt de mening van de auteur.