Val Blair had bergen beklommen om het hoogtepunt van zijn carrière te bereiken. Een voltooid marketing Als leidinggevende navigeerde ze door omgevingen met hoge druk met een combinatie van toewijding en discipline die haar onderscheidde van haar collega’s.
Maar in 2017 stond ze op de top van een andere berg. Een echte. Ze werd plotseling duizelig. In plaats van hulp te zoeken bij de mensen om haar heen, ging ze zitten en besloot te wachten. Ze zou een manier bedenken om op eigen kracht naar beneden te komen.
“Ik zat daar een uur lang te denken: ‘Dit wordt gewoon mijn leven, en ik ga die berg niet af'”, herinnert ze zich.
Uiteindelijk benaderden twee vrouwen haar en boden aan om te helpen. Aanvankelijk weigerde ze. Toen overtuigden ze haar en droegen haar de berg af, terwijl de tranen over haar wangen stroomden, zegt ze.
“Als ik terugkijk, denk ik dat het incident gebeurde omdat ik op een intern breekpunt stond tussen wie ik was geweest en wie ik werd”, zegt ze. Het was Blairs eerste indicatie dat de zelfdiscipline die ze zichzelf oplegde – door erop te staan dat ze alles perfect alleen kon doen – niet gezond was. Naast de aanzienlijke stress die haar baan onder hoge druk met zich meebracht, droeg ze ook nog steeds het verdriet van het verlies van haar partner vijf jaar eerder. Ze gelooft dat haar lichaam het signaal gaf dat doorzetten, ongeacht wat ze voelde, iets was dat moest veranderen.
Als controle te ver gaat
Sommige goed presterende collega’s lijken alles precies goed te doen. Ze zijn gecontroleerd en toegewijd. Ze verzamelen prestaties en optimaliseren elk moment. Maar juist de zelfdiscipline en controle die tot prestaties kunnen leiden, kunnen ook op negatief terrein terechtkomen. Overcontrole is in verband gebracht met chronische depressie, obsessief-compulsieve stoornisen andere vragen.
Erkend counseling- en sportpsycholoog Blakely Low-Sampson ziet dit vaak in haar werk met managers en atleten. “Veel toppresteerders zijn van mening dat meer discipline beter is, en dit leidt vaak tot burn-out, uitputting en stagnatie”, voegt ze eraan toe.
Executivecoach Brooke Taylor, auteur van Genezing van het jaar van succes: breng uw ambities op één lijn, vind blijvende carrièrevervulling en beëindig de cyclus van nooit genoeghad een soortgelijke ervaring toen ze teamleider was bij Google en merkte dat ze ‘echt worstelde met mijn relatie met mijn ambities en prestaties en productiviteit‘ herinnert ze zich. Ze voelde zich opgebrand en was ook herstellende van een verslaving.
Toen Taylor literatuur probeerde te vinden die haar kon helpen, vond ze raamwerken voor vragen als hoe je feedback kunt geven of hoe je je tijd beter kunt beheren. Tegelijkertijd werd ze nuchter en ontwikkelde ze een mindfulness-oefening. En ze legde het verband dat, net zoals sommige mensen een leegte of een gevoel van leegte in hun leven (iets wat Taylor ‘onderdeel van de menselijke conditie’ noemt) opvullen met alcohol, drugs of andere methoden, mensen die goed presteren ‘die vullen met prestatie, betekenis en productiviteit.’ Ze wijst er ook één aan Enquête uit 2023 de verbonden inspanning met moreel karakter, en dat hard werken in sommige contexten verband houdt met moraliteit, zelfs als de inspanning voor zichzelf is en geen resultaten oplevert.
Taylor noemt de leegte en de drang om deze met prestaties te vullen ‘de succeswond – de pijn die voortkomt uit het verwarren van succes, productiviteit en prestatie met zelfwaardering’.
De combinatie van rigiditeit in routine of het nastreven van doelen verandert in schadelijk perfectionisme en staat geen niet-lineaire vooruitgang toe, zegt executive leadership coach Allie Stark. “In werkelijkheid zijn menselijk gedrag en gewoontevorming niet-lineair en vaak ingewikkeld. Je kunt twee stappen vooruit en één stap terug doen”, zegt ze.
Omgaan met overmatige zelfdiscipline
Als high performer zul je misschien merken dat je in je gedrag de grens overschrijdt van overmatige zelfdiscipline, zegt Stark. “Hoe het kan voelen is een samentrekking in je lichaam, een gevoel van overweldiging, angst en zorgen”, zegt ze. Een onvermogen om flexibel te zijn of vaak boos of geïrriteerd raken op de mensen om je heen kunnen ook tekenen zijn.
Low-Sampson zegt dat psychologische flexibiliteit nodig is om overcontrole onder controle te houden, en noemt het ‘een van de meest voorspellende factoren voor topprestaties’. Met andere woorden: zelfdiscipline moet worden getemperd door een bewustzijn van gedachten, gevoelens en sensaties met overweging op een bepaald moment de beste aanpak vinden. Dus als je zelfdiscipline je ertoe aanzet om door te breken, kun je door dit zelfbewustzijn bepalen wanneer je rust, herstel of een andere aanpak nodig hebt om in het algemeen het meest effectief te zijn.
Bovendien moeten toppresteerders werken aan zelfbewustzijn en begrijpen wat hun drive voedt om ervoor te zorgen dat het gezond is, zegt Taylor. Stel jezelf vragen als: “Waar gebruik ik deze zelfdiscipline voor?” en “Welk deel van mij komt tot uiting in die zelfdiscipline?”
“Als het in mijn eigen leven voortkomt uit angst, zelfhaat en de wil om te regeren en te controleren, dan weet ik dat het te ver is gegaan”, zegt ze. Maar er zijn momenten waarop zeer gedisciplineerd en gefocust zijn gezond is en je kan helpen je doelen te bereiken. “Het is wanneer het voortkomt uit een plek van verlangen, creativiteit, inspiratie en iets waar ik naartoe wil werken.”
Voor Blair was dit besef op een bergtop dat ze zowel anderen als zelfzorg in haar leven moest betrekken, transformerend. “Ik had zelfdiscipline, maar ik vroeg mijn team niet om me te komen helpen. Ik vroeg niet om een pauze te nemen, misschien een blokje om te lopen en op adem te komen”, herinnert ze zich. Toen ze die dingen begon te doen – de discipline behouden die ze nodig had zonder een solist-perfectionist te zijn – vond ze nieuwe kracht.
“Het feit dat we rekening houden met hoge prestaties betekent niet dat we zacht gaan”, zegt ze.
