Wat daarna komt is een mysterie, maar ik wil mijn waardering delen nu 2025 in de geschiedenis verdwijnt.
Als je vanuit Mexico naar Greater Los Angeles bent gekomen, via Calexico, Feliz Navidad.
Als je ooit in Syrië hebt gewoond en je in Hesperia hebt gevestigd, welkom.
Als je geboren bent in wat ooit Bombay was, maar een gezin hebt grootgebracht in LA, gelukkig nieuwjaar.
Ik verspreid wat kerstsfeer, want voor immigranten is het over het geheel genomen een verschrikkelijk jaar geweest.
Op federaal bevel zijn in 2025 Los Angeles en andere steden binnengevallen en werkplekken overvallen.
Immigranten zijn opgejaagd, demonstranten zijn vervolgd.
Het levensonderhoud is onderbroken, dierbaren zijn gedeporteerd.
Met alle slijtage van de man aan de top zou je nooit raden dat zijn moeder een immigrant was, en van zijn drie vrouwen waren er twee immigranten.
President Trump verwees Somaliërs als afval, en hij vroeg zich af waarom de VS niet meer mensen uit Scandinavië en minder mensen kunnen halen “vies, vies en walgelijk” landen.
Om niet achter te blijven, heeft Kristi Noem, hoofd van de binnenlandse veiligheid, een reisverbod voorgesteld voor landen die dat wel zijn.onze natie overspoelen met moordenaars en bloedzuigers en rechtenjunkies.”
De truc van de president is vooral om zich uit te spreken tegen degenen die zich in het land bevinden zonder wettelijke status en vooral tegen degenen met een strafblad. Maar zijn toon en taalgebruik maken niet altijd een dergelijk onderscheid.
Het punt is om te delen, de schuld te geven en argwaan te wekken, waarom legale inwoners – d.w.z Burgemeester Victor Gordo van Pasadena – hebben me verteld dat ze altijd hun paspoort hebben.
In feite zijn duizenden mensen met een legale status gedeporteerd, en miljoenen anderen lopen het risico hetzelfde lot te ondergaan.
In een meer ontwikkelde politieke cultuur zou het gemakkelijker zijn om vast te stellen dat immigratie kosten en baten met zich meebrengt, dat het in de menselijke natuur ligt om ontberingen te ontvluchten op zoek naar betere kansen, waar deze zich ook bevinden, en dat het mogelijk is wetten aan te nemen die tegemoetkomen aan de behoeften van immigranten en de industrieën die daarvan afhankelijk zijn.
Maar 2025 was het jaar waarin de natie in een andere richting werd geleid, en het was het jaar waarin het steeds geruststellender en zelfs bevrijdend werd om Californië zijn thuis te noemen.
De staat is een zeer gebrekkige onderneming, met zijn duizelingwekkende welvaarts- en inkomenskloof, zijn dakloosheidsramp, de crisis op het gebied van de betaalbaarheid van woningen en raciale verdeeldheid. En Californië is niet politiek monolithisch, hoe blauw het ook is. Het heeft miljoenen Trump-aanhangers, van wie velen de razzia’s toejuichten.
Maar zelfs in grotendeels conservatieve regio’s bestaat het inzicht dat immigranten zonder papieren en zonder papieren een cruciaal onderdeel vormen van de spier- en hersenkracht die de op drie na grootste economie ter wereld helpt aandrijven.
Het is dus een deel van de staat Republikeinse wetgevers riepen Trump op om af te treden toen hij voor het eerst gemaskerde bezittingen op razzia’s plaatste, waardoor de bouw-, landbouw- en horecasectoren van de economie werden gewurgd.
Toen de invallen begonnen, belde ik een tuinman waar ik jaren geleden over had geschreven nadat hij tijdens een poging tot overval in de borst was geschoten. Hij had erop gestaan de eerste hulp van het ziekenhuis te verlaten en onmiddellijk weer aan het werk te gaan, met de kogel nog steeds in zijn borst. Een klant had hem ingehuurd om vóór Kerstmis een tuinklus te klaren, als cadeau voor zijn vrouw, en de tuinman was vastbesloten om het werk af te leveren.
Toen ik in juni contact opnam met de tuinman, vertelde hij me dat hij zich gedeisd hield, want hoewel hij een werkvergunning had, voelde hij zich niet veilig omdat Trump had beloofd de tijdelijke beschermde status voor sommige immigranten te beëindigen.
“Mensen zien er Latino uit en worden gearresteerd”, vertelde hij me.
Hij zei dat zijn dochter, die ik twintig jaar geleden had ontmoet toen ik de 2.000 dollar die door lezers aan de familie was gedoneerd, in zijn naam zou demonstreren. Ik ontmoette haar op de ‘No Kings’-bijeenkomst in El Segundo, waar ze me vertelde waarom ze wilde protesteren:
“Om mijn gezicht te laten zien aan degenen die niet kunnen praten en te zeggen dat we niet allemaal criminelen zijn, blijven we bij elkaar, staan we achter elkaar”, zei ze.
Massale deportaties zouden er één verscheuren Een gat van 275 miljoen dollar in de staatsfinanciënDat heeft een cruciale invloed op de landbouw en de gezondheidszorg, naast andere sectoren, volgens een rapport van UC Merced en het Bay Area Council Economic Institute.
“Deportaties hebben de neiging de werkloosheid onder in Amerika geboren en gedocumenteerde werknemers te vergroten door verminderde consumptie en verstoring van complementaire beroepen”, zegt een UCLA Andersen rapport.
Californiërs begrijpen deze realiteit omdat ze niet hypothetisch of theoretisch zijn; ze maken deel uit van het dagelijks leven en de handel. Bijna driekwart van de inwoners van de staat gelooft dat immigranten Californië ten goede komen “vanwege hun harde werk en beroepsvaardigheden”, zegt het Public Policy Institute of California.
Ik ben geboren in Californië en heb grootouders uit Spanje en Italië, maar de staat is tijdens mijn leven dramatisch veranderd, en ik denk niet dat ik het ooit duidelijk heb gezien of begrepen totdat ik werd gevraagd om te spreken op de eerstejaarsconferentie van Cal State Northridge in 2009. De demografische gegevens waren vergelijkbaar met die van vandaag: meer dan de helft Latino, 1 op de 5 blank, 10% Aziatisch en 5% zwart. En ongeveer tweederde bestond uit studenten van de eerste generatie.
Ik keek naar duizenden jonge mensen die hun weg zochten en hun stempel drukten, en de studenten werden geflankeerd door een groepje trotse ouders en grootouders wier verhalen van opoffering en verlangen in andere landen begonnen.
Het maakt deel uit van de levensader van de cultuur, de keuken, de handel en het gevoel van kansen van de staat, en deze studenten zijn nu onze leraren, verpleegsters, artsen, ingenieurs, ondernemers en technologie-experts.
Als je Taipei hebt verlaten en je in Monterey hebt gevestigd, Dubai vaarwel hebt gezegd en je spullen hebt gepakt voor Ojai, Havana hebt ingeruild voor Fontana of Morelia voor Visalia, dank je.
En gelukkig nieuwjaar.
steve.lopez@latimes.com
